Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 4:13

Προτυπώνοντας ο νόμος τον καθαρισμό δι' αίματος και το ιερό θύμα, εννοώ δηλαδή τον Χριστό, μέσω του οποίου έχουμε σωθεί, αποφεύγοντας τον μολυσμό που έχει ενσταλαχθεί μέσα μας από την αμαρτία, λέγει κάπως έτσι στο Λευιτικό: «Εάν δε όλη», λέγει, «η συναγωγή του Ισραήλ αμαρτήσει από άγνοια, και κάτι διαφύγει από την προσοχή της συναγωγής, και παραβούν μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, η οποία δεν πρέπει να παραβιαστεί, και ενοχοποιηθούν, και τους γίνει γνωστή η αμαρτία την οποία διέπραξαν, τότε θα προσφέρει η συναγωγή ένα άμωμο μοσχάρι για την αμαρτία, και θα το φέρει στις θύρες της Σκηνής του Μαρτυρίου, και θα επιθέσουν οι πρεσβύτεροι της συναγωγής τα χέρια τους επάνω στο κεφάλι του μοσχαριού ενώπιον του Κυρίου, και θα σφάξουν το μοσχάρι ενώπιον του Κυρίου, και θα φέρει ο χρισμένος ιερέας μέρος από το αίμα του μοσχαριού μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου. Και θα βουτήξει ο ιερέας το δάχτυλό του στο αίμα του μοσχαριού, και θα ραντίσει επτά φορές ενώπιον του Κυρίου μπροστά στο καταπέτασμα του αγίου, και από το αίμα θα επιθέσει ο ιερέας επάνω στα κέρατα του θυσιαστηρίου του συνθετικού θυμιάματος, το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Κυρίου, μέσα στη Σκηνή του Μαρτυρίου.»

Λέει λοιπόν ότι πρέπει να προσφέρεται και για τα αμαρτήματα εξ αγνοίας του λαού θυσία ενός μόσχου, ο οποίος να προσκομίζεται και να σφάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο δίπλα στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου ενώπιον του Κυρίου, και αφού οι πρεσβύτεροι της Συναγωγής επιθέσουν σε αυτόν τα χέρια τους, το αίμα να εισφερθεί στα Άγια των αγίων, και για να μιλήσουμε απλά, αφού τελεστούν πάνω του όλα κατά την ομοιότητα της θυσίας υπέρ του Ααρών. Αλλά το ότι βέβαια ο Χριστός είναι η κάθαρση και των ιερέων και του λαού, διότι έχουμε δικαιωθεί σε αυτόν αποβάλλοντας τον μολυσμό από την αμαρτία, και μέσα από αυτά θα γινόταν σαφές στον καθένα. Ας εξετάσουμε όμως κατά μέρος τα όσα αφορούν το κάθε τι που έχει γραφτεί· διότι έτσι ο λόγος θα προχωρήσει με ευκρίνεια και θα ξεδιπλώσει, όσο είναι δυνατόν, τα όσα είναι κρυμμένα. ΠΑΛΛ. Ορθά μίλησες. ΚΥΡ. Λαμβάνεται λοιπόν ο μόσχος άμωμος και άθικτος, ως τύπος του Χριστού του αληθινά άμωμου, ο οποίος δεν ανέχθηκε να υποστεί τον τραυματισμό από την αμαρτία. «Διότι έρχεται», λέει, «ο άρχων του κόσμου τούτου, και δεν θα βρει σε εμένα τίποτα»· διότι δεν διέπραξε αμαρτία, σύμφωνα με τις Γραφές. Προσάγεται δε μπροστά στις ίδιες τις θύρες της αγίας σκηνής ενώπιον του Κυρίου, μην αποφεύγοντας να πάθει, υπέρ της αγίας σκηνής, δηλαδή της Εκκλησίας, προσφερόμενος υπέρ αυτής ως οσμή ευωδίας στον Θεό και Πατέρα. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε έλεγε: «Υπέρ αυτών εγώ αγιάζω τον εαυτόν μου».

«Και όλο το λίπος του μοσχαριού της θυσίας περί αμαρτίας, θα αφαιρέσει από αυτό το λίπος που καλύπτει τα εντόσθια, και όλο το λίπος που είναι πάνω στα εντόσθια, και τους δύο νεφρούς και το λίπος πάνω σε αυτούς, το οποίο βρίσκεται στα πλευρά, και τον λοβό του ήπατος μαζί με τους νεφρούς θα τα αφαιρέσει, με τον ίδιο τρόπο που αφαιρείται αυτό από το μοσχάρι της θυσίας του σωτηρίου· και ο ιερέας θα τα προσφέρει πάνω στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων. Και το δέρμα του μοσχαριού, και όλη τη σάρκα του μαζί με το κεφάλι και τα άκρα και την κοιλιά και την κόπρο. Και θα μεταφέρουν ολόκληρο το μοσχάρι έξω από την παρεμβολή σε καθαρό τόπο, όπου χύνουν τη στάχτη, και θα το κατακάψουν πάνω σε ξύλα με φωτιά· πάνω στον τόπο όπου χύνεται η στάχτη θα καεί». Σχετικά, λοιπόν, με τον άρχοντα, που κάνει και τους υφισταμένους του λαούς να αμαρτάνουν μαζί του εκτρεπόμενοι από το πρέπον, λέει αυτά. Και αμέσως μετά από αυτά όρισε: «Εάν όμως όλη η συναγωγή των υιών Ισραήλ αμαρτήσει από άγνοια και διαλάθει κάποιο πράγμα από τα μάτια της συναγωγής, και παραβούν μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, η οποία δεν πρέπει να παραβιαστεί, και αμαρτήσουν, και γίνει γνωστή σε αυτούς η αμαρτία την οποία διέπραξαν, τότε θα προσφέρει η συναγωγή ένα άμωμο μοσχάρι από τα βόδια για την αμαρτία». Και λέει πολύ ορθά ότι αυτό πρέπει να ιερουργηθεί σύμφωνα με τον ίδιο ακριβώς τύπο όπως το πρώτο. ΠΑΛΛ. Ποιο, λοιπόν, μπορεί να είναι και πάλι το νόημα σε αυτά; ΚΥΡ.

Αυτά δε θα μπορούσες να τα βρεις στο Λευιτικό, εάν τα μελετήσεις προσεκτικά, στο οποίο είναι γραμμένο: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Μίλησε στους υιούς του Ισραήλ λέγοντας: Εάν ο κεχρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει, κάνοντας και τον λαό να αμαρτήσει, τότε θα προσφέρει στον Κύριο για την αμαρτία του που διέπραξε ένα άμωμο μοσχάρι από τα βόδια»· και στη συνέχεια: «Εάν δε όλη η συναγωγή του Ισραήλ πέσει σε άγνοια, και διαφύγει κάτι από τα μάτια της συναγωγής, και πράξουν αντίθετα σε μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, η οποία δεν πρέπει να πραχθεί, και σφάλουν, και τους γίνει γνωστή η αμαρτία που διέπραξαν ως προς αυτήν, τότε η συναγωγή θα προσφέρει ένα μοσχάρι από τα βόδια για την αμαρτία». Και μετά από αυτά, η διήγηση εισάγει τη θυσία μοσχαριού υπέρ του αρχιερέα, όπου λέγεται: «Και προσέφερε ο Μωυσής το μοσχάρι για την αμαρτία, και ο Ααρών και οι υιοί του έθεσαν τα χέρια τους πάνω στο κεφάλι του μοσχαριού της αμαρτίας, και το έσφαξε». Βλέπεις για ποιους προσφερόταν το μοσχάρι: για όλη τη συναγωγή του Ισραήλ όταν αμάρτανε, και για τον αρχιερέα που είχε αμαρτήσει· και όχι απλώς που είχε αμαρτήσει, αλλά που είχε γίνει και αίτιος αμαρτίας για τον λαό· διότι λέγει: «Εάν ο κεχρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει, ώστε να αμαρτήσει ο λαός»· αντί αυτού, ο Ακύλας το μετέφρασε: «Προς σφάλμα του λαού».