Χρῆναι δέ φησι καὶ ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων ἐπιτελεῖσθαι θυσίαν μόσχου προσκομιζομένου σφαζομένου τε οὕτως παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, καὶ τῶν πρεσβυτέρων τῆς Συναγωγῆς ἐπιθέντων αὐτῷ τὰς χεῖρας, εἰσφερομένου τε τοῦ αἵματος εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἁπαξαπλῶς εἰπεῖν πάντων ἐπιτελουμένων ἐπ᾽ αὐτῷ καθ᾽ ὁμοιότητα τῆς θυσίας ὑπὲρ Ἀαρών. Ἀλλ᾽ ὅτι μὲν δὴ καὶ ἱερέων καὶ λαοῦ κάθαρσις ὁ Χριστὸς, δεδικαιώμεθα γὰρ ἐν αὐτῷ τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἀποτριβόμενοι μολυσμὸν, καὶ διὰ τούτων ἂν γένοιτο παντί τῳ σαφές. Λέγωμεν δὲ ἀνὰ μέρος τὰ ἐφ᾽ ἑκάστῳ τῶν γεγραμμένων· προήκοι γὰρ ἂν εὐκρινῶς ὁ λόγος καὶ διαπτύσσων, ὡς ἔνι, τὰ κεκρυμμένα. ΠΑΛΛ. Εὖ ἔφης. ΚΥΡ. Λαμβάνεται τοίνυν ὁ μόσχος ἀμώμητός τε καὶ ἀπλὴξ εἰς τύπον Χριστοῦ τοῦ ἀληθῶς ἀμώμου, καὶ τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας τραυματισμὸν οὐκ ἀνασχομένου παθεῖν. «Ἔρχεται γὰρ, φησὶν, ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου, καὶ ἐν ἐμοὶ εὑρήσει οὐδέν·» οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν, κατὰ τὰς Γραφάς. Προσάγεται δὲ πρὸς αὐταῖς τῆς ἁγίας σκηνῆς ταῖς θύραις ἔναντι Κυρίου, τὸ παθεῖν ὥσπερ οὐ παραιτούμενος, ὑπέρ γε τῆς ἁγίας σκηνῆς, τοῦτ᾽ ἔστι, τῆς Ἐκκλησίας, ἀνατεθειμένος τε ὑπὲρ αὐτῆς εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί. Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκεν, «Ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν.»
Μετάφραση
Λέει λοιπόν ότι πρέπει να προσφέρεται και για τα αμαρτήματα εξ αγνοίας του λαού θυσία ενός μόσχου, ο οποίος να προσκομίζεται και να σφάζεται κατ' αυτόν τον τρόπο δίπλα στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου ενώπιον του Κυρίου, και αφού οι πρεσβύτεροι της Συναγωγής επιθέσουν σε αυτόν τα χέρια τους, το αίμα να εισφερθεί στα Άγια των αγίων, και για να μιλήσουμε απλά, αφού τελεστούν πάνω του όλα κατά την ομοιότητα της θυσίας υπέρ του Ααρών. Αλλά το ότι βέβαια ο Χριστός είναι η κάθαρση και των ιερέων και του λαού, διότι έχουμε δικαιωθεί σε αυτόν αποβάλλοντας τον μολυσμό από την αμαρτία, και μέσα από αυτά θα γινόταν σαφές στον καθένα. Ας εξετάσουμε όμως κατά μέρος τα όσα αφορούν το κάθε τι που έχει γραφτεί· διότι έτσι ο λόγος θα προχωρήσει με ευκρίνεια και θα ξεδιπλώσει, όσο είναι δυνατόν, τα όσα είναι κρυμμένα. ΠΑΛΛ. Ορθά μίλησες. ΚΥΡ. Λαμβάνεται λοιπόν ο μόσχος άμωμος και άθικτος, ως τύπος του Χριστού του αληθινά άμωμου, ο οποίος δεν ανέχθηκε να υποστεί τον τραυματισμό από την αμαρτία. «Διότι έρχεται», λέει, «ο άρχων του κόσμου τούτου, και δεν θα βρει σε εμένα τίποτα»· διότι δεν διέπραξε αμαρτία, σύμφωνα με τις Γραφές. Προσάγεται δε μπροστά στις ίδιες τις θύρες της αγίας σκηνής ενώπιον του Κυρίου, μην αποφεύγοντας να πάθει, υπέρ της αγίας σκηνής, δηλαδή της Εκκλησίας, προσφερόμενος υπέρ αυτής ως οσμή ευωδίας στον Θεό και Πατέρα. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε έλεγε: «Υπέρ αυτών εγώ αγιάζω τον εαυτόν μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες