Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 4:25

Και αφού λάβει ο ιερέας ο χρισμένος, του οποίου τα χέρια έχουν καθαγιαστεί, από το αίμα του μόσχου, θα το φέρει μέσα στη σκηνή του μαρτυρίου. Και θα βουτήξει ο ιερέας το δάχτυλό του στο αίμα, και θα ραντίσει από το αίμα επτά φορές ενώπιον του Κυρίου, μπροστά στο άγιο καταπέτασμα. Και θα επιθέσει ο ιερέας από το αίμα του μόσχου πάνω στα κέρατα του θυσιαστηρίου του συνθέτου θυμιάματος το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Κυρίου, μέσα στη σκηνή του μαρτυρίου. Και όλο το αίμα του μόσχου θα το χύσει στη βάση του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, το οποίο βρίσκεται κοντά στις θύρες της σκηνής του μαρτυρίου.

«Και θα επιθέσει ο ιερέας με το δάχτυλό του από το αίμα της θυσίας περί αμαρτίας πάνω στα κέρατα του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, και όλο το αίμα του θα το χύσει στη βάση του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, και όλο το λίπος του θα το προσφέρει πάνω στο θυσιαστήριο, όπως ακριβώς το λίπος της θυσίας σωτηρίου, και θα κάνει εξιλέωση για αυτόν ο ιερέας για την αμαρτία του, και θα του συγχωρεθεί». Και επιπλέον αυτών: «Εάν κάποιος από τον λαό της γης αμαρτήσει ακούσια, παραβαίνοντας μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, η οποία δεν πρέπει να παραβιαστεί, και σφάλει, και του γίνει γνωστή η αμαρτία την οποία διέπραξε, τότε θα φέρει για την αμαρτία του μια κατσίκα, θηλυκή και άμωμη». Και αφού εξήγησε τον τρόπο της θυσίας, πώς δηλαδή πρέπει να γίνεται, λέει: «Εάν προσφέρει πρόβατο ως δώρο του για την αμαρτία, θα το προσφέρει θηλυκό και άμωμο». Κατανοείς, λοιπόν, ω Παλλάδιε, το βάθος του μυστηρίου, πώς προτυπώνεται σαν σε καθρέφτη και μέσα από σκιές στους παλαιότερους; Διότι η προσφορά των θυσιών είναι κατά κάποιο τρόπο ανάλογη με το μέγεθος των σφαλμάτων· και έτσι, προσφερόταν μοσχάρι για τον άρχοντα και τον λαό, όταν έπασχαν από μια κοινή ίσως και ενιαία αμαρτία.