Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 4:3

Είναι σαφής ο λόγος· άφησε λοιπόν τον κόπο για αυτό, και πες σε μένα που ρωτώ, ποιο να είναι πάλι εκείνο το αίμα που συνηθίζει να προσφέρει αυτός που προΐσταται των ιερών, υπέρ του εαυτού του και των αγνοημάτων του λαού. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Ο Παύλος, όντας νομομαθής και γνωρίζοντας με απόλυτη ακρίβεια την εντολή που δόθηκε μέσω του Μωυσή, απευθύνεται στον λαό των Εβραίων ως σε ανθρώπους σοφούς σε τέτοια ζητήματα που έχουν αναγνώσει τον νόμο, μιλώντας για πράγματα τόσο σεπτά και εντελώς απόρρητα, όχι με εκτενείς διηγήσεις, αλλά μάλλον παρεμπιπτόντως και ως υπενθύμιση εκείνων που τους ήταν ήδη γνωστά. Θα παραθέσω όμως, αν συμφωνείς, και τον σχετικό νόμο για σένα που έχεις επιλέξει τη φιλομάθεια, και που διψάς πολύ για την απόλυτη ακρίβεια και λεπτομέρεια στην αποσαφήνιση των νοημάτων. Έχει γραφτεί λοιπόν στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους υιούς Ισραήλ: Εάν κάποια ψυχή αμαρτήσει ενώπιον του Κυρίου ακουσίως, παραβαίνοντας κάποιο από τα προστάγματα του Κυρίου, τα οποία δεν πρέπει να πράττονται, και κάνει κάποιο από αυτά· εάν ο χρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει, οδηγώντας τον λαό σε αμαρτία, θα προσφέρει για την αμαρτία του που διέπραξε, έναν άμωμο μόσχο στον Κύριο για την αμαρτία του. Και θα φέρει τον μόσχο στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου μπροστά στον Κύριο, και θα σφάξει τον μόσχο ενώπιον του Κυρίου».

Διότι το άχαρο και το άνοστο ελάχιστα θα άρμοζε σε όσους έχουν επιλέξει να ζουν με ευσέβεια. Για τον λόγο αυτόν και ο Σωτήρας έλεγε στους αγίους μαθητές: «Εσείς είστε το αλάτι της γης». Ο δε Παύλος γράφει: «Ο λόγος σας να είναι με χάρη και αρτυμένος με αλάτι, για να δώσει χάρη σε όσους ακούν». ΠΑΛΛ.: Είναι λοιπόν βέβαιο ότι το συνετό και το ευχάριστο υποδηλώνεται μέσω του αλατιού. ΚΥΡ.: Έτσι έχουν τα πράγματα. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει πλέον, αφού διαχωρίσουμε πολύ καλά τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να προσφέρονται οι θυσίες, να εξετάσουμε μέσα από τις ίδιες τις Ιερές Γραφές πώς θα μπορούσαν αυτοί που έχουν νοσήσει από την αμαρτία να ξεφύγουν από την ασθένεια και να αποκρούσουν τις βλάβες που προέρχονται από τα σφάλματα. Είναι γραμμένο, λοιπόν, στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: Εάν κάποια ψυχή αμαρτήσει ενώπιον του Κυρίου ακούσια, παραβαίνοντας κάποιο από όλα τα προστάγματα του Κυρίου, όσα δεν πρέπει να πράττει, και πράξει ένα από αυτά· εάν μεν ο χρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει κάνοντας έτσι και τον λαό να αμαρτήσει, τότε θα προσφέρει για την αμαρτία του, την οποία διέπραξε, ένα μοσχάρι άμωμο από τα βόδια στον Κύριο ως θυσία περί αμαρτίας. Και θα φέρει το μοσχάρι στην πόρτα της σκηνής του μαρτυρίου ενώπιον του Κυρίου, και θα θέσει το χέρι του πάνω στο κεφάλι του μοσχαριού ενώπιον του Κυρίου, και θα σφάξει το μοσχάρι ενώπιον του Κυρίου».

Αυτά δε θα μπορούσες να τα βρεις στο Λευιτικό, εάν τα μελετήσεις προσεκτικά, στο οποίο είναι γραμμένο: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Μίλησε στους υιούς του Ισραήλ λέγοντας: Εάν ο κεχρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει, κάνοντας και τον λαό να αμαρτήσει, τότε θα προσφέρει στον Κύριο για την αμαρτία του που διέπραξε ένα άμωμο μοσχάρι από τα βόδια»· και στη συνέχεια: «Εάν δε όλη η συναγωγή του Ισραήλ πέσει σε άγνοια, και διαφύγει κάτι από τα μάτια της συναγωγής, και πράξουν αντίθετα σε μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, η οποία δεν πρέπει να πραχθεί, και σφάλουν, και τους γίνει γνωστή η αμαρτία που διέπραξαν ως προς αυτήν, τότε η συναγωγή θα προσφέρει ένα μοσχάρι από τα βόδια για την αμαρτία». Και μετά από αυτά, η διήγηση εισάγει τη θυσία μοσχαριού υπέρ του αρχιερέα, όπου λέγεται: «Και προσέφερε ο Μωυσής το μοσχάρι για την αμαρτία, και ο Ααρών και οι υιοί του έθεσαν τα χέρια τους πάνω στο κεφάλι του μοσχαριού της αμαρτίας, και το έσφαξε». Βλέπεις για ποιους προσφερόταν το μοσχάρι: για όλη τη συναγωγή του Ισραήλ όταν αμάρτανε, και για τον αρχιερέα που είχε αμαρτήσει· και όχι απλώς που είχε αμαρτήσει, αλλά που είχε γίνει και αίτιος αμαρτίας για τον λαό· διότι λέγει: «Εάν ο κεχρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει, ώστε να αμαρτήσει ο λαός»· αντί αυτού, ο Ακύλας το μετέφρασε: «Προς σφάλμα του λαού».