Τὸ γὰρ ἄχαρί τε καὶ ἄνοστον, πρέποι ἂν ἥκιστά γε τοῖς εὐσεβεῖν ἑλομένοις. Ταύτῃτοι καὶ ὁ Σωτήρ· «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς,» τοῖς ἁγίοις ἔφασκε μαθηταῖς. Ἐπιστέλλει δὲ καὶ ὁ Παῦλος· «Ὁ λόγος ὑμῶν ἐν χάριτί τε καὶ ἅλατι ἠρτυμένος, ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν.» ΠΑΛΛ. Ἄραρεν οὖν ὅτι τὸ ἔμφρον τε καὶ ἐπίχαρι, διὰ τῶν ἁλῶν σημαίνεται. ΚΥΡ. Ὧδε ἔχει· χρῆναι δὲ οἶμαι λοιπὸν εὖ μάλα διῃρηκότας τοὺς ἐπί γε τὸ δεῖν καταθύειν τρόπους, ἐξ αὐτῶν ἤδη τῶν ἱερῶν καταθρεῖν Γραμμάτων, τὸ ὅπως ἂν γένοιτο τοῖς τὴν ἁμαρτίαν διηῤῥωστηκόσι, διεκδύναι τὴν νόσον, καὶ τὰ ἐκ τοῦ πλημμελεῖν διακρούσασθαι βλάβη· γέγραπται τοίνυν ἐν τῷ Λευϊτικῷ· «Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωσῆν, λέγων· Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, λέγων· Ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ ἔναντι Κυρίου ἀκουσίως, ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν καὶ ποιήσῃ ἕν τι ἀπ᾽ αὐτῶν· ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺς ὁ κεχρισμένος ἁμάρτῃ τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν, καὶ προσάξει περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ, ἧς ἥμαρτε, μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆς ἁμαρτίας. Καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου, καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου.
Μετάφραση
Διότι το άχαρο και το άνοστο ελάχιστα θα άρμοζε σε όσους έχουν επιλέξει να ζουν με ευσέβεια. Για τον λόγο αυτόν και ο Σωτήρας έλεγε στους αγίους μαθητές: «Εσείς είστε το αλάτι της γης». Ο δε Παύλος γράφει: «Ο λόγος σας να είναι με χάρη και αρτυμένος με αλάτι, για να δώσει χάρη σε όσους ακούν». ΠΑΛΛ.: Είναι λοιπόν βέβαιο ότι το συνετό και το ευχάριστο υποδηλώνεται μέσω του αλατιού. ΚΥΡ.: Έτσι έχουν τα πράγματα. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει πλέον, αφού διαχωρίσουμε πολύ καλά τους τρόπους με τους οποίους πρέπει να προσφέρονται οι θυσίες, να εξετάσουμε μέσα από τις ίδιες τις Ιερές Γραφές πώς θα μπορούσαν αυτοί που έχουν νοσήσει από την αμαρτία να ξεφύγουν από την ασθένεια και να αποκρούσουν τις βλάβες που προέρχονται από τα σφάλματα. Είναι γραμμένο, λοιπόν, στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Μίλησε στους γιους του Ισραήλ και πες τους: Εάν κάποια ψυχή αμαρτήσει ενώπιον του Κυρίου ακούσια, παραβαίνοντας κάποιο από όλα τα προστάγματα του Κυρίου, όσα δεν πρέπει να πράττει, και πράξει ένα από αυτά· εάν μεν ο χρισμένος αρχιερέας αμαρτήσει κάνοντας έτσι και τον λαό να αμαρτήσει, τότε θα προσφέρει για την αμαρτία του, την οποία διέπραξε, ένα μοσχάρι άμωμο από τα βόδια στον Κύριο ως θυσία περί αμαρτίας. Και θα φέρει το μοσχάρι στην πόρτα της σκηνής του μαρτυρίου ενώπιον του Κυρίου, και θα θέσει το χέρι του πάνω στο κεφάλι του μοσχαριού ενώπιον του Κυρίου, και θα σφάξει το μοσχάρι ενώπιον του Κυρίου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες