Εἰκότως οὖν ὅταν ἔμελλε γενέσθαι ὁ Θεὸς ἄνθρωπος, ἀποστέλλεται ὁ Γαβριήλ, ὃς ἑρμηνεύεται ἄνθρωπος Θεός· ἀλλὰ καὶ ἐν ἁγίῳ τόπῳ γίνεται ὁ ἀσπασμός, τουτέστιν, ἐν Ναζαρέτ· ὅπου γὰρ Θεός, οὐδὲν ἄναγνον. «Ἀναστᾶσα δὲ Μαριὰμ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις, ἐπορεύθη εἰς τὴν ὀρεινὴν μετὰ σπουδῆς, εἰς πόλιν Ἰούδα· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον Ζαχαρίου, καὶ ἠσπάσατο τὴν Ἐλισάβετ. Καὶ ἐγένετο, ὡς ἤκουσεν ἡ Ἐλισάβετ τὸν ἀσπασμὸν τῆς Μαρίας, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς· καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος ἁγίου ἡ Ἐλισάβετ, καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.» Ἡ Παρθένος ἀκούσασα παρὰ τοῦ ἀγγέλου, ὅτι συνέλαβεν ἡ Ἐλισάβετ, ἔδραμε πρὸς ἐκείνην, ἅμα μὲν χαίρουσα ἐπὶ τῷ ἀγαθῷ τῆς συγγενοῦς, ἅμα δὲ καὶ ὡς συνετωτάτη, πληροφορηθῆναι θέλουσα τελείως, εἰ ἀληθῆ εἶπεν ὁ φανεὶς αὐτῇ, ἵνα ἐκ τούτου καὶ περὶ τοῦ οἰκείου μὴ ἀμφιβάλλῃ. Ἀσφαλὴς γὰρ οὖσα, ἐφοβεῖτο μήπως πλανηθῇ· καὶ οὐχ ὡς ἀπιστοῦσα, ἀλλ’ ὡς ἀκριβέστερον μαθεῖν βουλομένη τὸ πρᾶγμα. Ἐν τῇ ὀρεινῇ οὖν ᾤκει ὁ Ζαχαρίας, καὶ διὰ τοῦτο ἔδραμεν ἐκεῖ· ὁ δὲ Ἰωάννης, ἐξαίρετόν τι χάρισμα παρὰ τοὺς λοιποὺς ἀνθρώπους λαβών, σκιρτᾷ ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρός, ὅθεν καὶ μείζων τῶν προφητῶν. Οἱ μὲν γάρ, μετὰ τὸ γεννηθῆναι προεφήτευσαν, ὁ δὲ ἔτι ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρὸς ὤν, ἠξιώθη τοῦ τοιούτου χαρίσματος.
Μετάφραση
Εύλογα λοιπόν, όταν ο Θεός επρόκειτο να γίνει άνθρωπος, αποστέλλεται ο Γαβριήλ, το όνομα του οποίου ερμηνεύεται «άνθρωπος Θεός»· αλλά και σε άγιο τόπο γίνεται ο ασπασμός, δηλαδή στη Ναζαρέτ· διότι όπου είναι ο Θεός, τίποτα δεν είναι ακάθαρτο. «Σηκώθηκε δε η Μαριάμ εκείνες τις ημέρες και πορεύθηκε με σπουδή στην ορεινή περιοχή, σε πόλη του Ιούδα· και εισήλθε στον οίκο του Ζαχαρία και ασπάστηκε την Ελισάβετ. Και συνέβη, μόλις άκουσε η Ελισάβετ τον ασπασμό της Μαρίας, σκίρτησε το βρέφος στην κοιλιά της· και η Ελισάβετ πλήσθηκε από Άγιο Πνεύμα και αναφώνησε με μεγάλη φωνή και είπε: Ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου.» Η Παρθένος, αφού άκουσε από τον άγγελο ότι η Ελισάβετ συνέλαβε, έτρεξε προς αυτήν, αφενός μεν χαίροντας για το καλό της συγγενούς της, αφετέρου δε, ως εξαιρετικά συνετή, θέλοντας να πληροφορηθεί πλήρως αν ήταν αληθινά όσα της είπε αυτός που της εμφανίστηκε, ώστε εξ αυτού να μην αμφιβάλλει και για το δικό της. Διότι, όντας προσεκτική, φοβόταν μήπως πλανηθεί· και όχι επειδή απιστούσε, αλλά επειδή ήθελε να μάθει το γεγονός με μεγαλύτερη ακρίβεια. Στην ορεινή περιοχή λοιπόν κατοικούσε ο Ζαχαρίας, και για τον λόγο αυτό έτρεξε εκεί· ο δε Ιωάννης, έχοντας λάβει ένα εξαίρετο χάρισμα σε σχέση με τους υπόλοιπους ανθρώπους, σκιρτά στην κοιλιά της μητέρας του, εξού και είναι μεγαλύτερος από τους προφήτες. Διότι εκείνοι μεν προφήτευσαν μετά τη γέννησή τους, αυτός όμως, ενώ βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας του, αξιώθηκε τέτοιου χαρίσματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες