Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 24:39

Οι κωφοί ακούστε και οι τυφλοί αναβλέψτε. Σε ένα μόνο πράγμα συνίσταται η σε σχέση με εμάς καινοτομία ως προς τον Χριστό, στο ότι συνελήφθη χωρίς σπορά στη μήτρα παρθένου και γεννήθηκε χωρίς φθορά, καθώς ούτε αμαρτία έπραξε, σύμφωνα με τις Γραφές, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του. Σε όλα τα άλλα υπήρξε όμοιος με εμάς: έφαγε, ήπιε, ανέπνευσε, αυξήθηκε, περπάτησε, ίδρωσε, κοπίασε, σταυρώθηκε, πέθανε (αν και ήταν Θεός) και αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, έχοντας και μετά την ανάσταση τη δική μας μορφή, η οποία απεικονίζεται, θεωμένη και άφθαρτη στον εαυτό του, με την οποία και εμφανίστηκε στους αποστόλους και έφαγε και ήπιε μαζί τους αναστημένος και ψηλαφήθηκε από τον Θωμά, λέγοντας σε όλους, που υποπτεύθηκαν ότι ήταν πνεύμα: «Ψηλαφήστε με και δείτε ότι το πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε εμένα να έχω». Έτσι και ανελήφθη εν δόξη, και με τον ίδιο τρόπο θα έρθει με την ίδια μορφή του δικού μας είδους, τον οποίο θα δει κάθε σάρκα από τον ουρανό με τους αγγέλους της δυνάμεώς του μέσα σε πύρινη φλόγα, αποδίδοντας εκδίκηση σε αυτούς που δεν γνωρίζουν τον Θεό και σε αυτούς που δεν υπάκουσαν στο ευαγγέλιό του, καθώς είναι γεγραμμένο. Μαζί με αυτούς θα θρηνήσουν οι Ιουδαίοι που τον σταύρωσαν και οι εικονομάχοι που δεν ανέχονται να τον εικονίζουν.

Και με αυτό αποδεικνύεται ότι έγινε μεσίτης Θεού και ανθρώπων, ενώνοντας τα άκρα στο πρόσωπό του και καθιστώντας μας μέσω αυτού κοινωνούς της θείας φύσεως και υιούς του Θεού, πράγμα θαυμαστό και υπέρτατα αξιέπαινο, που και κατανοείται και λέγεται. Εκείνος, λοιπόν, που υποστηρίζει ότι δεν περιγράφεται κατά σάρκα σύμφωνα με τη δική μας ομοιότητα, αρνείται, ευλογημένε μου αδελφέ, ότι ο Θεός φανερώθηκε με σάρκα, εναντιωνόμενος στο ευαγγέλιο του Χριστού, και εξισώνεται με τους Ιουδαίους· διότι πού θα αληθεύει το ότι έγινε όμοιος με εμάς σε όλα, αν δεν απεικονιζόταν όπως εμείς; Πού δε το «ψηλαφήστε με και δείτε ότι το πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε ότι έχω εγώ»; Και πού το «γιατί θέλετε να με σκοτώσετε, έναν άνθρωπο που σας έχω πει την αλήθεια, την οποία άκουσα από τον Πατέρα»; Αυτός, λοιπόν, που δεν περιγράφεται, ούτε όμοιος με εμάς είναι, και είναι φανερό ότι ούτε ψηλαφείται ούτε, βέβαια, σκοτώνεται. Όμως, πράγματι θανατώθηκε και ψηλαφήθηκε μετά την ανάσταση· επομένως, είναι και περιγραπτός σύμφωνα με την καθ' ημάς απεικόνιση. Αλλά οι εικονομάχοι παραδόθηκαν στη ματαιότητα των διαλογισμών τους και σκοτίστηκε η ασύνετη καρδιά τους, διότι, αρνούμενοι την εικόνα του Χριστού, μαζί με της Θεοτόκου και όλων των αγίων, αρνούνται τη σωτήρια οικονομία, και, ενώ ομολογούν τον Χριστό όπως τα δαιμόνια, τον αρνούνται με τα έργα τους· διότι ο Χριστός δεν είναι Χριστός, αν δεν περιγράφεται, ούτε προσκυνείται, αν δεν υπάρχει η πίστη ότι προσκυνείται μέσω της εικόνας του.

Διότι άκουσέ τον να λέει στους μαθητές του, όταν μετά την ανάσταση νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα: Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος. Εάν λοιπόν έλεγε ότι είναι εκείνος ο ίδιος που βρισκόταν μαζί τους πριν από το πάθος, αυτόν που έβλεπαν μετά την ανάσταση, σημαίνει ότι όπως ακριβώς πριν από το πάθος ήταν περιγραπτός, έτσι και μετά την ανάσταση νοούνταν με περιγραφή, χωρίς να έχει απολέσει τα ιδιώματα της ανθρώπινης φύσεως. Επειδή ποια χέρια και πόδια υπέδειξε, ω άριστε; Πώς δε πρόσταζε και να τον ψηλαφήσουν, ως έχοντα σάρκα και οστά; Και τι είδους τροφή δέχθηκε να καταναλώσει;

ΜΕ΄. ΟΡΘ. Εάν, λοιπόν, παραδεχθείς ότι ο Χριστός δεν περιγράφεται επειδή είναι απαλλαγμένος από την υλική παχύτητα μετά την ανάσταση, θα πρέπει να παραδεχθείς ότι ούτε εμφανίστηκε στους αποστόλους. Εάν όμως έγινε ορατός, τότε και περιγράφεται. Διότι καθετί που υποπίπτει στην όραση, θα μπορούσε να υποπέσει και σε περιγραφή, πολύ περισσότερο μάλιστα αυτό που έχει χέρια και πόδια, σάρκα και οστά, και το οποίο ψηλαφιέται και συντρώγει.

Αυτό το μύρο είναι ευλογημένο· αυτό το μύρο είναι ευάρεστο στον Θεό· αυτό το μύρο προσελκύει μεν αγγέλους, απομακρύνει δε δαίμονες. Με αυτό το μύρο έτρεξαν πίσω από τον Ιησού οι γυναίκες, σύμφωνα με όσα ψάλλονται στο Άσμα Ασμάτων. Με αυτό το μύρο ας τρέξουμε και εμείς, εορτάζοντας ειλικρινά την αγία Μεσοπεντηκοστή που βρίσκεται προ των πυλών, εφόσον έχει γραφτεί: «Όταν πια η εορτή βρισκόταν στο μέσον της, ανέβηκε ο Ιησούς στο ιερό και δίδασκε, και οι Ιουδαίοι θαύμαζαν λέγοντας: Πώς αυτός γνωρίζει γράμματα, χωρίς να έχει σπουδάσει;» Αλλά αυτά μεν συνέβησαν πριν από το πάθος. Τώρα όμως, μετά την ανάσταση, καθώς εμφανίζεται και συναναστρέφεται με τους αγίους αποστόλους, μυώντας τους στα πιο μυστικά και απόρρητα —και ω, τι άφατη συγκατάβαση!— διότι μετά την ανάσταση γεύτηκε τροφή, μολονότι η αγία σάρκα του δεν το είχε ανάγκη. Παρόλα αυτά, για να επιβεβαιώσει την ανάσταση, και έφαγε και ήπιε και άφησε να ψηλαφηθεί η πλευρά του, και σε αυτούς που νόμισαν ότι είναι πνεύμα λέει τα εξής: «Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος· ψηλαφήστε με και δείτε ότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε να έχω εγώ». Τι απαντάς σε αυτά, ω χριστομάχε;

Ειρήνη σε εσάς. Επειδή όμως τρόμαξαν και κυριεύθηκαν από φόβο, νόμιζαν ότι έβλεπαν πνεύμα. Και εκείνος τους είπε: Γιατί είστε ταραγμένοι; Και γιατί ανεβαίνουν διαλογισμοί στις καρδιές σας; Δείτε τα χέρια και τα πόδια μου, ότι είμαι εγώ ο ίδιος. Ψηλαφήστε με και δείτε, διότι ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και οστά, όπως βλέπετε εμένα να έχω. Και λέγοντας αυτό, τους έδειξε τα χέρια και τα πόδια του. Και ενώ εκείνοι ακόμη δυσπιστούσαν από τη χαρά τους και απορούσαν, τους είπε: Έχετε τίποτα φαγώσιμο εδώ; Εκείνοι του έδωσαν ένα κομμάτι από ψητό ψάρι και από κερήθρα μελιού. Και αφού τα πήρε, έφαγε μπροστά τους.

Διότι εσείς, λέει, νομίζετε ότι εγώ είμαι πνεύμα, δηλαδή φάντασμα, σαν αυτά των νεκρών που συνηθίζουν να εμφανίζονται πολλά, κυρίως γύρω από τα μνήματα. Αλλά πρέπει να γνωρίζετε ότι το μεν πνεύμα δεν έχει ούτε σάρκα ούτε οστά· εγώ όμως έχω και σάρκα και οστά, αν και είναι πιο θεϊκά και πνευματικά.