Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 5:32

43 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–43 από 43

Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Ἀρνίοις γοῦν εἰκάζονται οἱ ἔτι γάλακτος καὶ στοιχειώδους διδασκαλίας δεόμενοι, προβατίοις δὲ οἱ διά τινα παραπτώματα κατασμικρυνθέντες τῆς τελειότητος, προβάτοις δὲ οἱ εἰς τὸ τέλειον ἀναβεβηκότες καὶ τῆς πίστεως καὶ τῶν πράξεων. Καὶ σκόπει ὅπως προτάττει τὰ ἀτελῆ τῶν τελείων· προηγούμενος γὰρ τῷ Δεσπότῃ σκοπὸς ἡ τῶν ἁμαρτωλῶν σωτηρία· «Οὐ γὰρ ἦλθον, φησί, καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρομοιάζονται, λοιπόν, με αρνία εκείνοι που έχουν ακόμη ανάγκη από γάλα και στοιχειώδη διδασκαλία, με προβατάκια εκείνοι που εξαιτίας κάποιων παραπτωμάτων έχουν εκπέσει από την τελειότητα, και με πρόβατα εκείνοι που έχουν ανέλθει στην τελειότητα και της πίστεως και των πράξεων. Και πρόσεξε πώς προτάσσει τα ατελή έναντι των τελείων· διότι πρωταρχικός σκοπός για τον Δεσπότη είναι η σωτηρία των αμαρτωλών· «Διότι δεν ήλθα», λέει, «να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Τοῦτο τοίνυν καὶ αὐτὸς ὁ Παῦλος εἰδὼς εἰκότως ἔφη· «Οὓς προέγνω τούτους καὶ προώρισεν· οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσεν· οὓς δὲ ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν.» Οὐκοῦν οὐ τὸ προγινώσκειν τὸν Θεὸν τοὺς νικᾶν ἐκ προαιρέσεως καὶ σπουδῆς μέλλοντας αἴτιον τῆς νίκης, ὡς οὐδὲ πάλιν τὸ προειδέναι αὐτὸν τοὺς πίπτειν καὶ ἡττᾶσθαι αἴτιον τῆς ἥττης ἐστίν, ἀλλ’ ἡ ἑκάστου ἡμῶν σπουδὴ καὶ πρόθεσις καὶ ἡ ἀνδρεία αὐτὴ πρόξενος ὑπάρχει τῆς νίκης, ἡ δὲ ἀπιστία καὶ ἡ ῥᾳθυμία, ἡ ἀμέλειά τε καὶ ἡ χαύνωσις, τῆς ἥττης καὶ ἀπωλείας ἡμῶν. Μὴ οὖν λέγωμεν, ἐπὶ κλίνης φιλοκόσμου καὶ φιληδόνου ἀνακείμενοι· «Οὓς προέγνω ὁ Θεός, τούτους καὶ προώρισε», καὶ αὐτὸ τοῦτο ὅ τί ποτε λαλοῦμεν μὴ αἰσθανόμενοι. Ναί, ὄντως προέγνω σε ἀμελῆ καὶ ἀπειθῆ καὶ ῥᾴθυμον, οὐ μέντοι δὲ προσέταξεν ἢ ὥρισε μὴ ἔχειν σε ἐξουσίαν μεταμεληθῆναι ἢ διαναστῆναι ἢ πεισθῆναι βουλόμενον. Σὺ δὲ τοῦτο λέγων ψεύστην φανερῶς ἀποκαλεῖς τὸν Θεόν. Ἐκείνου γὰρ λέγοντος· «Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν», σύ, ῥᾳθυμῶν καὶ μὴ βουλόμενος μεταστρέψαι καὶ μεταμεληθῆναι ἀπὸ τῆς κακίας σου, ἀντιλέγεις οἱονεὶ αὐτῷ καὶ ψεύδεσθαι φάσκεις τὸν ἀψευδῆ, οὕτω τοιαῦτα προφασιζόμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό, λοιπόν, γνωρίζοντας και ο ίδιος ο Παύλος δικαιολογημένα είπε: «Εκείνους που προγνώρισε, αυτούς και προόρισε· και εκείνους που προόρισε, αυτούς και κάλεσε· και εκείνους που κάλεσε, αυτούς και δικαίωσε». Επομένως, το γεγονός ότι ο Θεός προγνωρίζει εκείνους που πρόκειται να νικήσουν από δική τους προαίρεση και προθυμία δεν είναι η αιτία της νίκης, όπως πάλι και το ότι προγνωρίζει εκείνους που πρόκειται να πέσουν και να ηττηθούν δεν είναι η αιτία της ήττας τους, αλλά η προθυμία, η πρόθεση και η ανδρεία του καθενός μας αποτελεί την αιτία της νίκης, ενώ η απιστία και η ραθυμία, η αμέλεια και η χαλαρότητα αποτελούν την αιτία της ήττας και της απώλειάς μας. Ας μην λέμε λοιπόν, ξαπλωμένοι σε κρεβάτι φιλοκοσμίας και φιληδονίας: «Εκείνους που προγνώρισε ο Θεός, αυτούς και προόρισε», χωρίς μάλιστα να καταλαβαίνουμε καν τι είναι αυτό που λέμε. Ναι, πράγματι σε προγνώρισε ως αμελή, απειθή και ράθυμο, όμως δεν πρόσταξε ούτε όρισε να μην έχεις την εξουσία να μετανοήσεις, να ανορθωθείς ή να πειστείς, αν το θελήσεις. Εσύ όμως λέγοντας αυτό αποκαλείς φανερά τον Θεό ψεύτη. Διότι, ενώ Εκείνος λέει: «Δεν ήρθα για να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια», εσύ, όντας ράθυμος και μη θέλοντας να επιστρέψεις και να μετανοήσεις για την κακία σου, ουσιαστικά Του αντιλέγεις και ισχυρίζεσαι ότι λέει ψέματα ο αψευδής, προβάλλοντας τέτοιου είδους δικαιολογίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Διὰ τί μετὰ τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίετε καὶ πίνετε; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς, εἶπε πρὸς αὐτούς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ, ἀλλ’ οἱ κακῶς ἔχοντες. Οὐκ ἐλήλυθα καλέσαι δικαίους, ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν.» Ὁ μὲν Ματθαῖος ἀπαρακαλύπτως τὸ ἑαυτοῦ ὄνομα ἀνακηρύττει, λέγων· «Εἶδε Ματθαῖον τὸν τελώνην ὁ Ἰησοῦς καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον.» Ὁ δὲ Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος, τιμῶντες τὸν εὐαγγελιστήν, τὸ ἕτερον αὐτοῦ ὄνομα, τὸ Λευΐν, εἰς μέσον προτιθέασι. Θαύμασον δὲ τοῦ Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν, πῶς τὰ σκεύη τοῦ πονηροῦ διαρπάζει. Τελώνης γάρ, σκεῦος τοῦ πονηροῦ, καὶ πονηρὸν θηρίον. Ἴσασιν οἱ πεπειραμένοι τῶν πικρῶν ἀπαιτητῶν. Οὗτοι γὰρ οἱ τελῶναι, οἱ τὰ δημόσια τέλη ὠνούμενοι, ἐφ’ ᾧ ἀποκερδῆσαι κατὰ τῶν οἰκείων ψυχῶν. Οὐ μόνον δὲ ἄρα τὸν Ματθαῖον ἐκέρδησεν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἑτέρους τελώνας οἷς συνειστιᾶτο, κερδῆσαι ἐσπούδαζεν ὁ Κύριος. Διὰ γὰρ τοῦτο καταξιοῖ συνεστιαθῆναι, ἵνα κἀκείνους ἐφελκύσηται. Οἱ Φαρισαῖοι δὲ αἰτιώμενοι αὐτόν, ὅρα τί ἀκούουσιν; Οὐκ ἐλήλυθα, φησί, καλέσαι δικαίους, τουτέστιν, ὑμᾶς τοὺς δικαιοῦντας ἑαυτούς· ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς ἦλθον καλέσαι, οὐχ ἵνα τῇ ἁμαρτίᾳ ἐμμένωσιν, ἀλλ’ ἵνα μετανοήσωσι. Καὶ ἄλλως· Οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους. Οὐδὲ γὰρ εὑρίσκω, πάντων ἁμαρτόντων. Ἐπεὶ εἰ ἦν δυνατὸν εὑρεῖν δικαίους, οὐκ ἂν ἦλθον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί τρώτε και πίνετε με τελώνες και αμαρτωλούς; Και αποκριθείς ο Ιησούς, τους είπε: «Δεν έχουν ανάγκη ιατρού οι υγιείς, αλλά οι ασθενείς. Δεν ήλθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια.» Ο μεν Ματθαίος φανερά διακηρύσσει το δικό του όνομα, λέγοντας: «Είδε ο Ιησούς τον τελώνη Ματθαίο να κάθεται στο τελωνείο.» Ο δε Λουκάς και ο Μάρκος, τιμώντας τον ευαγγελιστή, προβάλλουν το άλλο του όνομα, το Λευί. Θαύμασε δε τη φιλανθρωπία του Θεού, πώς διαρπάζει τα σκεύη του πονηρού. Διότι ο τελώνης είναι σκεύος του πονηρού και πονηρό θηρίο. Αυτό το γνωρίζουν όσοι έχουν πείρα των σκληρών εισπρακτόρων. Διότι αυτοί είναι οι τελώνες, εκείνοι που εξαγοράζουν τα δημόσια τέλη, με σκοπό να κερδοσκοπήσουν σε βάρος των ίδιων τους των ψυχών. Όχι μόνο, λοιπόν, τον Ματθαίο κέρδισε, αλλά ο Κύριος επιδίωκε να κερδίσει και τους άλλους τελώνες με τους οποίους συνέτρωγε. Διότι γι' αυτό καταδέχεται να συνδειπνήσει μαζί τους, ώστε να ελκύσει και εκείνους. Οι δε Φαρισαίοι, που τον κατηγορούσαν, δες τι ακούνε: «Δεν ήλθα», λέει, «να καλέσω δικαίους», δηλαδή εσάς που δικαιώνετε τους εαυτούς σας· «αλλά ήλθα να καλέσω αμαρτωλούς, όχι για να παραμείνουν στην αμαρτία, αλλά για να μετανοήσουν.» Και με άλλη έννοια: Δεν ήλθα να καλέσω δικαίους. Διότι ούτε καν βρίσκω, αφού όλοι έχουν αμαρτήσει. Επειδή αν ήταν δυνατόν να βρεθούν δίκαιοι, δεν θα είχα έλθει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες