Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 10:8

Εκείνος όμως που προσέρχεται στην εκκλησία, για να θεραπεύσει την καταπληγωμένη από τις αμαρτίες ψυχή του, δεν αποτυγχάνει στον σκοπό του. Δεν αναζητά χρήματα για να εξευμενίσει αυτούς τους ιατρούς. Διότι δεν καπηλεύονται τα χαρίσματα του Χριστού. Επειδή ακούνε τον Ίδιο να λέει: «δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε», και παρέχουν σε καθέναν την ίαση ανάργυρα. Θεραπεύουν, λοιπόν, και δεν αποτυγχάνουν, επειδή συνεργεί μαζί τους ο ίδιος ο Χριστός, ο οποίος έχει την εξουσία.

Διότι, αφού έστησε εκείνο το λαμπρό τρόπαιο, και κατήγαγε την παράδοξη νίκη, και επικράτησε των βαρβάρων, όχι με σωματική ισχύ, αλλά με τη δύναμη της πίστεως, προτρεπόταν να λάβει αμοιβή για τους κόπους εκείνους και την ταλαιπωρία του από αυτούς που σώθηκαν. Όταν, λοιπόν, ο βάρβαρος του έλεγε: «Πάρε εσύ τα λάφυρα και δώσε μας τους άνδρες», τι απαντά εκείνος; «Θα υψώσω το χέρι μου προς τον Ύψιστο Θεό, ότι δεν θα πάρω από τα δικά σου ούτε μια κλωστή έως και το λουρί του υποδήματος». Είδες πώς εκπλήρωσε εκείνο το ευαγγελικό παράγγελμα που λέει: «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε»; Αλλά και ο Μωυσής σε βαρβαρικό οίκο ανατράφηκε και μεγάλωσε· ωστόσο, καθόλου δεν βλάφθηκε από αυτό, αλλά και αυτός επιδείκνυε το ίδιο υψηλό φρόνημα, όχι λιγότερο από τον πατριάρχη, περιγελώντας από τη μια τη συβαριτική τράπεζα και υψούμενος ανώτερος από τη δική τους τρυφή, και περιφρονώντας τον πλούτο και τη βασιλεία και τα σκήπτρα της Αιγύπτου, προτιμώντας να αυτομολήσει προς τον πηλό και την πλινθοποιία. Γι' αυτό ακριβώς και ο Παύλος, θαυμάζοντάς τον, έλεγε: «Θεωρώντας τον ονειδισμό του Χριστού μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου». Έπειτα, υποδεικνύοντας και τον διδάσκαλο αυτών των αγαθών, πρόσθετε λέγοντας: «Διότι υπέμεινε καρτερικά, σαν να έβλεπε τον Αόρατο»· πράγμα το οποίο αποτελούσε γνώρισμα μέγιστης πίστεως.

Σχόλιο ε΄ του Μαξίμου. Από όσα αγαθά έγινε κάποιος μέτοχος παρά του Θεού, έχει χρέος να τα μεταδώσει και σε άλλους· διότι, λέει, «δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε». Διότι αυτός που κρύβει κάτω από τη γη τη δωρεά, διαβάλλει τον κύριό του ως σκληρό, απαρνούμενος την αρετή από φειδώ προς τη σάρκα. Αυτός πάλι που πουλάει στους εχθρούς την αλήθεια, όταν αργότερα συλληφθεί ως φιλόδοξος, επειδή δεν αντέχει την αισχύνη, απαγχονίζεται.

Εκείνος που έλαβε χάρη οφείλει να την παραδίδει άφθονα σε όσους επιθυμούν να μάθουν, όπως ακριβώς είπε και ο Κύριος: «Δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε». Διότι από εκείνον που έλαβε και δεν μεταδίδει, θα αφαιρεθεί ακόμη και αυτό που έχει. Και δεν δίνει τη χάρη μόνο στους δικαίους, αλλά και στους αμαρτωλούς. Επειδή ο Θεός είναι γενναιόδωρος και απροσωπόληπτος, και ανατέλλει τον ήλιο Του σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει σε δικαίους και αδίκους· και δεν παραβλέπει αυτόν που αμαρτάνει, αλλά δίνει και σε εκείνον μικρή χάρη. Επομένως, ο καθένας οφείλει να διδάσκει άφθονα.

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί των σοφών και συνετών ανδρών· και ότι πρέπει αυτοί να είναι πάντοτε έτοιμοι προς ωφέλεια των πάντων. «Άδολα έμαθα, άφθονα μεταδίδω. Τον πλούτο της δεν τον αποκρύπτω.» «Το πλήθος των σοφών είναι σωτηρία του κόσμου.» «Καλύτερος είναι ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη μωρία του, παρά ο άνθρωπος που αποκρύπτει τη σοφία του.» «Σοφία κρυμμένη και θησαυρός αφανής, ποια η ωφέλεια και στα δύο;» «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε.» «Να είστε έτοιμοι για απολογία σε καθέναν που σας ζητά λόγο για την ελπίδα που έχετε μέσα σας, αλλά με πραότητα και φόβο, έχοντας αγαθή συνείδηση.» Υφίσταται κίνδυνος προδοσίας στο να μην δίνει κανείς πρόθυμα τις απαντήσεις περί Θεού σε όσους αγαπούν Κύριον τον Θεό.

Και η αιτία της ενανθρωπήσεώς του υπήρξε η σωτηρία και η ανάκληση των ανθρώπων από την έκπτωσή τους· διότι, αφού ήλθε στη γη, απομάκρυνε κάθε ασθένεια και, το πιο παράδοξο, ανέστησε με έναν μόνο λόγο νεκρούς που ήδη βρίσκονταν σε σήψη, και, το πιο θαυμαστό από όλα, αφού υπέφερε το πάθος του σταυρού για τη σωτηρία του κόσμου, αναστήθηκε τριήμερος από τους νεκρούς ενώπιον πεντακοσίων μαρτύρων, και ενώ στρατιώτες φρουρούσαν τον τάφο του, ώστε να μην υπάρχει κανένα περιθώριο σε όποιον θα ήθελε να συκοφαντήσει την ανάστασή του. Και αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, εμφανίστηκε στους μαθητές του συναναστρεφόμενος μαζί τους επί σαράντα ολόκληρες ημέρες, και ενώ εκείνοι τον έβλεπαν και τον παρατηρούσαν, αναλήφθηκε στους ουρανούς, εξαποστέλλοντάς τους τη δωρεά και τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, ώστε να μιλούν τις γλώσσες των αλλοεθνών και να μην έχουν ανάγκη διερμηνέα, επειδή μιλούσε μέσα τους το Άγιο Πνεύμα, με αποτέλεσμα να προβλέπουν τα μακρινά και να προφητεύουν τα μέλλοντα. Αυτοί, αφού εξήλθαν, τον κήρυξαν παντού, χωρίς να φέρουν μαζί τους τίποτε άλλο παρά μόνο την αόρατη δύναμή του· χωρίς να κρατούν ασπίδα, δόρυ και ξίφος, αλλά γυμνοί, άοπλοι και φτωχοί, σαγήνευσαν ολόκληρο τον κόσμο, ανασταίνοντας νεκρούς, θεραπεύοντας λεπρούς και εκβάλλοντας δαιμόνια.

Όπως κάποτε ο Κύριος στους αποστόλους ενώ ακόμη ζούσαν, έτσι και σε εσένα μετά θάνατον, φρικτό θαύμα, έδωσε τη δύναμη να θεραπεύεις νόσους, να ανασταίνεις νεκρούς με τα μέλη σου, να εκβάλλεις δαιμόνια και να καθαρίζεις λεπρούς, και να δίνεις δωρεάν όπως έλαβες.

κϛ. Εκείνος που υποκρίνεται σιωπή για λόγους κακίας, μηχανεύεται δόλο εναντίον του πλησίον, και όταν αποτυγχάνει σε αυτόν, αποχωρεί προσθέτοντας οδύνη στο ίδιο του το πάθος. Αντίθετα, εκείνος που σιωπά για λόγους πνευματικής ωφέλειας αυξάνει την αγάπη και θα αναχωρήσει χαίροντας, επειδή έλαβε φωτισμό που λυτρώνει από το σκότος. κζ. Εκείνος που σε κάποια σύναξη διακόπτει προπετώς την ακρόαση των ομιλιών, δεν μπορεί να κρύψει ότι νοσεί από φιλοδοξία· κυριευμένος από αυτήν, προβάλλει αμέτρητους δρόμους και περιπλοκές προτάσεων, θέλοντας να διασπάσει τον ειρμό των όσων λέγονται. κη. Ο σοφός, είτε διδάσκει είτε διδάσκεται, επιθυμεί να διδάσκεται και να διδάσκει μόνο όσα ωφελούν, ενώ εκείνος που νομίζει ότι είναι σοφός, είτε ερωτά είτε ερωτάται, προβάλλει μόνο τα πλέον εξεζητημένα ζητήματα. κθ. Τα αγαθά των οποίων έγινε κανείς μέτοχος κατά τη χάρη του Θεού, οφείλει να τα μεταδώσει άφθονα και στους άλλους. Διότι λέγει: «δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε». Επειδή εκείνος που κρύβει τη δωρεά μέσα στη γη συκοφαντεί τον Κύριο ως σκληρό, απαρνούμενος την αρετή από φειδώ προς τη σάρκα, ενώ εκείνος που πουλά την αλήθεια στους εχθρούς, όταν αργότερα παγιδευτεί ως φιλόδοξος, μη αντέχοντας την αισχύνη απαγχονίζεται. λ. Εκείνοι που ακόμη δειλιάζουν στον πόλεμο ενάντια στα πάθη και φοβούνται την επιδρομή των αοράτων εχθρών πρέπει να σιωπούν, δηλαδή να μη χρησιμοποιούν τον αντιρρητικό τρόπο υπέρ της αρετής, αλλά να παραχωρούν στον Θεό μέσω της προσευχής τη μέριμνα για τον εαυτό τους. Προς αυτούς λέγεται στο βιβλίο της Εξόδου: «Ο Κύριος θα πολεμήσει για εσάς, και εσείς θα σιωπήσετε».

Προς τους οσιωτάτους και θεοφιλεστάτους συναδελφούς και συλλειτουργούς μας και προς τους μητροπολίτες, ο Γεννάδιος και η ενδημούσα μαζί του αγία σύνοδος, απευθύνουν χαιρετισμό εν Κυρίω. Ο δεσπότης μας Θεός και Σωτήρας Ιησούς Χριστός, αφού χειροτόνησε τους αγίους μαθητές του οικουμενικούς διδασκάλους και τους απέστειλε να κηρύξουν το κήρυγμα του ευαγγελίου, λέει: «αυτήν που δωρεάν λάβατε από εμένα, δωρεάν να τη δώσετε», δηλαδή να μη λαμβάνουν γι' αυτήν κανέναν χρυσό ή άργυρο ή χαλκό ή οτιδήποτε άλλο γεώδες και υλικό. Αυτήν δε την εντολή δίνει και σε εμάς μέσω εκείνων, εφόσον μας αξίωσε να λάβουμε τον δικό τους βαθμό και τη δική τους θέση. Και όπως ακριβώς εκείνοι τότε, έτσι κι εμείς οφείλουμε να τηρούμε με ακρίβεια την εντολή: «δωρεάν λάβατε», λέει, «δωρεάν δώστε». Διότι τι είναι πιο σαφές από αυτήν την εντολή; Και τι πιο ωφέλιμο για όσους υπακούουν; Αλίμονο όμως σε όσους επιχειρούν να αποκτήσουν ή να μεταδώσουν τη δωρεά του Θεού με χρήματα· διότι τέτοιοι άνθρωποι, όπως λέει ο Πέτρος, έχουν αιχμαλωτιστεί από την ίδια τους τη φιλαργυρία «σε χολή πικρίας και σε δεσμό αδικίας».

Τι θα μπορούσαν λοιπόν να υποθέσουν για εκείνους τους θαυμαστούς και αξιομνημόνευτους άνδρες, οι οποίοι, αφού γυμνάστηκαν στην ασκητική παλαίστρα, θεωρώντας την ως απόλαυση πιο γλυκιά από ό,τι θεωρούν άλλοι τις τέρψεις του κόσμου, έγιναν εξαιτίας αυτού αυτουργοί εκείνων των υπερφυών και εξαίσιων σημείων; Και για όσους κατέφυγαν στα πέρατα της γης, και αφού απομακρύνθηκαν από τους βιωτικούς θορύβους βρήκαν ησυχαστήριο εκεί, και αποδύθηκαν στον τραχύ και δυσβάσταχτο αγώνα της ερήμου, έχοντας ζήσει μέσα στο σώμα σαν άσαρκοι, και έχοντας ζηλώσει την αγγελική πολιτεία, διήνυσαν έτσι άμεμπτα το στάδιο του βίου, γι' αυτό και αναδείχθηκαν όλοι τους φωστήρες στον κόσμο; Με ποιο μέσο θεράπευαν τις νόσους που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινη ιατρική; Με ποιο μέσο έδιωχναν τα δαιμόνια σαν να ήταν δούλοι, με πολλή ευκολία και εξουσία; Άραγε προσφέροντας θυσίες στα είδωλα ή επικαλούμενοι τον Θεό, και σεβόμενοι τον Κύριο και Θεό των όλων, και καλώντας Τον ως βοηθό στα έργα τους; Όπως λοιπόν φαίνεται σε εμάς και όπως είναι η αλήθεια, (τα έπρατταν αυτά) με τη δύναμη και τη χάρη Εκείνου που ενεργεί, και που έδωσε την εξουσία, και που είπε στους μαθητές: Πηγαίνετε και κηρύξτε λέγοντας ότι πλησίασε η βασιλεία των ουρανών· ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε. Και ότι: Στο όνομά μου θα εκβάλουν δαιμόνια, με γλώσσες νέες θα μιλήσουν, φίδια θα πιάσουν.

Η κανονική και εγκύκλιος Επιστολή προς άπαντες τους Οσιωτάτους Μητροπολίτες, και προς τον Πάπα Ρώμης, ήτοι ο Κανόνας του Αγίου Γενναδίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, και της συν αυτώ Συνόδου, ερμηνευόμενος. Ο Δεσπότης και Θεός μας, και Σωτήρας Ιησούς Χριστός, έχοντας εμπιστευθεί στους Αγίους του Μαθητές το κήρυγμα του Ευαγγελίου και αποστέλλοντάς τους ως διδασκάλους των ανθρώπων σε όλη την Οικουμένη, παρήγγειλε ρητά, τη δωρεά που έλαβαν από αυτόν δωρεάν, αυτήν να μεταδίδουν και οι ίδιοι στους ανθρώπους δωρεάν, χωρίς να αποκτούν ως αντάλλαγμα γι' αυτήν χαλκό, ή άργυρο, ή χρυσό, ή οποιαδήποτε άλλη εντελώς υλική ή γήινη περιουσία. Διότι δεν πρέπει να είναι αμοιβή των επουράνιων και πνευματικών χαρισμάτων τα γήινα και φθαρτά. Αυτή την εντολή δεν την έδωσε μόνο σε εκείνους, αλλά και σε εμάς μέσω εκείνων, τους οποίους καταξίωσε να εισαγάγει στον δικό τους βαθμό και τη θέση· και πρέπει, όπως ακριβώς εκείνοι τότε, έτσι και εμείς τώρα να τη φυλάττουμε και να την τηρούμε με ακρίβεια, και να μην επινοούμε σοφιστείες για τα αδιαμφισβήτητα, ούτε να διακινδυνεύουμε ρίχνοντας επικίνδυνα ζάρια. «Δωρεάν», λέει, «λάβατε, δωρεάν να δώσετε. Μην αποκτήσετε χαλκό, ούτε άργυρο, μήτε χρυσό στις ζώνες σας». Ο λόγος αυτής της εντολής είναι απλός και σαφής, δεν περιέχει τίποτα το περίπλοκο, ούτε το δυσνόητο, ούτε χρειάζεται σοφιστική εξήγηση.

Ερμηνεία Η παρούσα επιστολή προοιμιάζει από τα ίδια τα σπλάχνα του λόγου. Διότι προβάλλει ρητό του Ευαγγελίου, το οποίο απευθύνεται αμέσως σε αυτήν την υπόθεση και τον σκοπό, για τον οποίο αυτή συντάχθηκε και απεστάλη. Λέει δηλαδή ότι ο Κύριος και Θεός μας Ιησούς Χριστός, εκείνη την εντολή που έδωσε στους ιερούς του Αποστόλους και μαθητές, όταν τους έστειλε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου, δηλαδή το να δίνουν αυτοί στους άλλους δωρεάν και ως χάρισμα εκείνη τη δωρεά και χάρη που έλαβαν από αυτόν, και γι' αυτήν να μην πάρουν χαλκό, ή ασήμι, ή χρυσό, ή κανένα άλλο πράγμα υλικό και γήινο (διότι τα υλικά και φθαρτά πράγματα δεν μπορούν ποτέ να είναι μισθός και πληρωμή των ουρανίων και αφθάρτων χαρισμάτων του πνεύματος), εκείνη, λέω, την εντολή που έδωσε στους Αποστόλους τότε, αυτήν την ίδια έδωσε μέσω των Αποστόλων και σε εμάς τους διαδόχους των Αποστόλων, Πατριάρχες και Αρχιερείς, και πρέπει καθώς εκείνοι την φύλαξαν με ακρίβεια, έτσι και εμείς να την φυλάττουμε, και να μη ζητούμε να σοφιζόμαστε με παρεξηγήσεις τα ξεκάθαρα και φανερά λόγια του Κυρίου. Δωρεάν, είπε ο Κύριος, λάβατε, δωρεάν δώστε. Μην αποκτήσετε χρυσό, ούτε ασήμι, ούτε χαλκό στις ζώνες σας.

Του Μεγάλου Βασιλείου από την ερμηνεία στον Ησαΐα: «Έδωσε νόμο για βοήθεια, ώστε να μη μιλούν σαν αυτόν τον λόγο του εγγαστρίμυθου· διότι δεν έχει επινοηθεί για απάτη, όπως εκείνα, αλλά είναι δάσκαλος της αλήθειας, ενώ εκείνοι μαντεύουν με αντάλλαγμα χρήματα. Διότι αυτό είναι το καταγέλαστο, ότι οι εξαπατημένοι τους πληρώνουν και χρήματα ως μισθό για το ψέμα. Αυτός όμως ο λόγος του νόμου δεν είναι τέτοιος, ώστε να δίνονται δώρα για αυτόν· διότι κανείς δεν πουλάει τη χάρη. "Δωρεάν", λέει, "λάβατε, δωρεάν να δώσετε". Βλέπεις πώς αγανάκτησε ο Πέτρος με τον Σίμωνα, που προσέφερε χρήματα για τη δωρεά του Πνεύματος; "Το ασήμι σου να πάει μαζί με σένα", λέει, "στην απώλεια, διότι νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα". Δεν είναι λοιπόν ο λόγος του Ευαγγελίου σαν τα λόγια των εγγαστρίμυθων που πωλούνται. Διότι τι θα μπορούσε να δώσει κανείς ως άξιο αντάλλαγμά του; Άκουσε τον Δαβίδ που απορεί και λέει: "Τι να ανταποδώσω στον Κύριο για όλα όσα μου έχει ανταποδώσει;" Δεν είναι δυνατόν λοιπόν να δοθούν δώρα για αυτό, αντάξια της χάριτος που προέρχεται από αυτό. Ένα δώρο είναι άξιο, η διαφύλαξη αυτού που δωρήθηκε. Εκείνος που σου έδωσε τον θησαυρό, δεν απαιτεί αντίτιμο για αυτό που δόθηκε, αλλά αντάξια διαφύλαξη αυτού που παραχωρήθηκε».

Ερμηνεία Και η παρούσα επιστολή, παρομοίως με αυτήν του Γενναδίου, η οποία πραγματεύεται το θέμα της Σιμωνίας, αναφέρει προοιμιακά ότι από πολλά μέρη διδασκόμαστε το να μη λαμβάνει κάποιος άργυρο ή χρυσό για να χειροτονήσει οποιονδήποτε ιερωμένο, από το Ευαγγέλιο, δηλαδή, από τους Αποστόλους και από τους θείους Πατέρες. Διότι εκείνοι οι Αρχιερείς που τελούν τις χειροτονίες, επειδή είναι υπηρέτες του Αγίου Πνεύματος και όχι πωλητές, για τον λόγο αυτό, όπως οι ίδιοι έλαβαν τη χάρη του Πνεύματος δωρεάν και χωρίς χρήματα, με τον ίδιο τρόπο όρισαν να τη δίνουν δωρεάν και στους άλλους εκείνοι που την έλαβαν από αυτούς, ακολουθώντας τον Κύριο, ο οποίος λέει: «δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε». Όποιος δε αποδειχθεί ότι την αγοράζει με χρήματα, τον καθιστούν απόβλητο από την Ιερωσύνη, και μολονότι τέτοιοι άνθρωποι φέρουν το όνομα του Ιερέα, την ουσία της Ιερωσύνης δεν την έχουν· διότι κανείς δεν μπορεί να δουλεύει ταυτόχρονα και στον Θεό και στον Μαμωνά, δηλαδή στον πλούτο.

Η δε μαρτυρία, την οποία παραθέτει από την ερμηνεία που κάνει ο Μέγας Βασίλειος στο 8ο Κεφάλαιο του Ησαΐα, αναφέρει: Ο νόμος, τον οποίο έδωσε ο Θεός για τη βοήθεια των ανθρώπων, δεν είναι σαν τα λόγια των μάγων, ώστε να δώσει κάποιος χρήματα για να τον αγοράσει (όπως αγοράζουν εκείνα όσοι πλανώνται από τους μάγους, οι οποίοι είναι αξιογέλαστοι, διότι δεν αρκεί που εξαπατώνται από το ψεύδος, αλλά δίνουν και πληρωμή για να το αγοράσουν), επειδή η χάρη του Θεού δεν πωλείται. Διότι είπε ο Κύριος: «Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε». Βλέπεις πώς οργίστηκε ο Πέτρος εναντίον του Σίμωνα και του είπε: «το αργύριό σου ας πάει μαζί σου στην απώλεια, επειδή νόμισες ότι η δωρεά του Θεού αποκτάται με χρήματα»; Δεν είναι λοιπόν τα λόγια του Ευαγγελίου σαν αυτά των μάγων, επειδή τι αντάξια πληρωμή μπορεί να δώσει ο άνθρωπος για αυτά; Άκουσε πώς απορεί ο Δαβίδ και δεν έχει τι να ανταποδώσει στον Θεό για τις ευεργεσίες Του· ώστε, κανένα δώρο δεν είναι αντάξιο της θείας χάριτος. Ένα μόνο δώρο είναι αντάξιο: εάν κάποιος διαφυλάξει το χάρισμα που του δωρήθηκε, διότι Εκείνος που σου έδωσε τον θησαυρό δεν σου ζητά πληρωμή, αλλά τη διαφύλαξη αυτού που σου δόθηκε.

ΣΤ΄. Αναλογίσου μαζί μου και τα υπόλοιπα που αλληγορούνται με άριστη αλληλουχία. Εσείς είστε το φως του κόσμου· το φως αποδιώκει το σκοτάδι, είναι όραση των οφθαλμών, ανακαίνιση των σωμάτων, επιθυμητό, αξιοθαύμαστο. Τι είναι λοιπόν ο Απόστολος; Δεν μειώνει το αντίπαλο σκοτάδι; Δεν χαρίζει το φως στους τυφλούς και με τους δύο τρόπους; Δεν παρέχει ρώμη στα σώματα; Δεν είναι γι' αυτά αγαπητός και θαυμαστός; Αυτό ήταν άραγε που παράγγελλε ο Χριστός: Ασθενείς να θεραπεύετε, λεπρούς να καθαρίζετε, δαιμόνια να εκβάλλετε· δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε. Σκέψου τα αναρίθμητα είδη των νοσημάτων και θα δεις τα άπειρα πλήθη των θαυμάτων όσων συνέρρεαν από παντού κατά σμήνη και κατά πλήθη στο άμισθο και ανώδυνο ιατρείο της σωτηρίας, διότι η εκδίωξη των πόνων δεν γινόταν με τομές και καυτηριασμούς ούτε με την πόση κάποιων φαρμάκων, αλλά μόνο με την πίστη και με τη μάστιγα του λόγου. Ω, τι μεγαλειώδης δωρεά!

Προηγουμένως όμως τους αποστέλλει στους Ιουδαίους, για να μην μπορούν να λένε ότι απεστάλησαν στους εθνικούς, και γι' αυτό εμείς οι Ιουδαίοι δεν πιστέψαμε. Καθιστά, λοιπόν, τους Ιουδαίους αναπολόγητους. Συγκαταλέγει δε τους Σαμαρείτες στους εθνικούς, επειδή, όντας Βαβυλώνιοι, εγκαταστάθηκαν στην Ιουδαία και δεν αποδέχονταν τους προφήτες, παρά μόνο τα πέντε βιβλία του Μωυσή. Και με τον όρο «βασιλεία των ουρανών» εννοεί τη μελλοντική απόλαυση. Τους εξοπλίζει δε με θαύματα, λέγοντας: «Να θεραπεύετε ασθενείς, να καθαρίζετε λεπρούς, να εκβάλλετε δαιμόνια. Δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε.» Τίποτα δεν αρμόζει τόσο πολύ στον δάσκαλο, όσο η ταπείνωση και η ακτημοσύνη. Αυτά τα δύο, λοιπόν, υποδεικνύει εδώ, λέγοντας «δωρεάν λάβατε»· να μην υπερηφανεύεστε, επειδή έχετε και προσφέρετε τέτοια αγαθά. Διότι δωρεάν και κατά χάρη τα έχετε, αλλά, μαζί με την ταπεινοφροσύνη, να γίνετε και αφιλοχρήματοι. Διότι δωρεάν, λέει, να δίνετε. Ξεριζώνοντας δε τελειότερα τη ρίζα όλων των κακών, λέει: «Να μην αποκτήσετε χρυσό, ούτε άργυρο, ούτε χαλκό στις ζώνες σας, ούτε σακίδιο για τον δρόμο, ούτε δύο χιτώνες, ούτε υποδήματα, ούτε ράβδους· διότι ο εργάτης είναι άξιος της τροφής του.» Τους γυμνάζει με κάθε ακρίβεια, γι' αυτό τους καθιστά εντελώς λιτούς και αμέριμνους, μην επιτρέποντας να έχουν ούτε ράβδους. Διότι αυτή είναι η ακριβής ακτημοσύνη, η οποία κάνει πιστευτό αυτόν που διδάσκει περί ακτημοσύνης.