Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 11:27

Πώς λοιπόν, πριν δημιουργήσει τον κόσμο, ήταν πανταχού παρών και, αφού δημιούργησε τον κόσμο, βρισκόταν μέσα στον κόσμο ακτινοβολώντας και ο κόσμος δεν τον κατανόησε; Προσέξτε με ακρίβεια. Δεν διαχωρίστηκε τοπικά «ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», λέει, όταν ο Θεός παρήγαγε αυτόν τον αισθητό κόσμο, αλλά ως προς τη φύση και τη δόξα της θεότητας, εφόσον, προφανώς, κανένα από τα δημιουργήματα δεν τον πλησίασε ούτε τον κατανόησε πλήρως· διότι, ενώ είναι αχώριστος από τα πάντα, βρίσκεται ολοφάνερα μέσα στα πάντα. «Και κανείς δεν τον γνωρίζει, λέει, παρά μόνον ο Υιός και σε όποιον θέλει ο Υιός να τον αποκαλύψει.» Αυτός λοιπόν, που βρισκόταν μέσα στον κόσμο και αγνοούνταν από τον κόσμο, ήλθε στα δικά του και οι δικοί του δεν τον δέχθηκαν. Δικά του δε, ονόμασε τον κόσμο και όσους βρίσκονται μέσα στον κόσμο, αφενός επειδή ο ίδιος είναι ο κτίστης και δεσπότης τους και αφετέρου λόγω της συγγένειας κατά τη σάρκα.

Απέκρυψε δε τα μυστήρια ο Θεός από όσους νομίζουν ότι είναι σοφοί, όχι επειδή φθονεί ούτε επειδή είναι αίτιος της άγνοιάς τους, αλλά διότι δεν είναι άξιοι, εξαιτίας αυτού ακριβώς του ότι θεωρούν τον εαυτό τους σοφό. Διότι αυτός που θεωρεί τον εαυτό του σοφό και επαναπαύεται στη δική του γνώση, ούτε καν επικαλείται τον Θεό. Και κατά συνέπεια ο Θεός, εφόσον δεν επικαλείται, ούτε τον βοηθά, ούτε του αποκαλύπτει. Εξάλλου, ο Θεός περισσότερο από φιλανθρωπία δεν αποκαλύπτει στους πολλούς τα μυστήρια, για να μην τιμωρηθούν περισσότερο, εάν, αφού τα γνωρίσουν, τα περιφρονήσουν. «Ναι, Πατέρα, διότι έτσι υπήρξε η ευδοκία ενώπιόν σου.» Δηλώνει εδώ τη φιλανθρωπία του Πατρός, ότι χωρίς να παρακληθεί από άλλον τα αποκάλυψε στα νήπια, αλλά έτσι του άρεσε εξ αρχής. Διότι ευδοκία σημαίνει η θέληση και η αρέσκεια. «Τα πάντα μου παραδόθηκαν από τον Πατέρα μου.» Είπε προηγουμένως προς τον Πατέρα: «τα αποκάλυψες, ω Πατέρα». Για να μην υποθέσεις, λοιπόν, ότι ο Ίδιος δεν κάνει τίποτα και ότι τα πάντα ανήκουν στον Πατέρα, λέει ότι: «Τα πάντα μου παραδόθηκαν», και η εξουσία η δική μου και Εκείνου είναι μία. Ακούγοντας δε το «παραδόθηκαν», μην νομίσεις ότι του παραδόθηκαν ως σε δούλο και κατώτερο, αλλά ως σε Υιό. Διότι ακριβώς επειδή γεννήθηκε από τον Πατέρα, γι' αυτό και του παραδόθηκαν. Εάν, δηλαδή, δεν είχε γεννηθεί και δεν ήταν της ίδιας ουσίας με τον Πατέρα, δεν θα του είχαν παραδοθεί.

Διότι, πρόσεξε τι λέει: «Όλα μου παραδόθηκαν», όχι από τον δεσπότη, αλλά «από τον Πατέρα μου»· όπως, για παράδειγμα, αν γεννηθεί ένα όμορφο παιδί από όμορφο πατέρα, και πει ότι: «Μου δόθηκε η ομορφιά από τον πατέρα μου». «Και κανείς δεν γνωρίζει πλήρως τον Υιό, παρά μόνο ο Πατέρας, ούτε τον Πατέρα γνωρίζει πλήρως κανείς, παρά μόνο ο Υιός, και σε όποιον θέλει ο Υιός να τον αποκαλύψει». Αναφέρει το σπουδαιότερο, ότι δηλαδή δεν είναι καθόλου θαυμαστό αν είμαι Δεσπότης των πάντων, εφόσον έχω και κάτι άλλο ανώτερο, το να γνωρίζω τον Πατέρα, και να τον γνωρίζω έτσι, ώστε να τον αποκαλύπτω και σε άλλους. Πρόσεξε δε, πιο πάνω είπε ότι ο Πατέρας αποκάλυψε τα μυστήρια στα νήπια· εδώ όμως λέει ότι ο Υιός αποκαλύπτει τον Πατέρα.

Διότι η μεν προηγούμενη δουλεία ήταν μόνο κατά φύση, ενώ η δεύτερη είναι και κατά προαίρεση. Αυτό λοιπόν είναι εκείνο που λέει τώρα ο Κύριος, ότι τα πάντα μού παραδόθηκαν από τον Πατέρα μου, δηλαδή, τα πάντα πρόκειται να υποταχθούν σε εμένα και να περιέλθουν υπό τη δική μου δεσποτεία.

Αυτό είναι παρόμοιο με εκείνο που ειπώθηκε αλλού: «Μου δόθηκε κάθε εξουσία στον ουρανό και στη γη». Επειδή, δηλαδή, ειρηνοποίησε τα πάντα, και τα επουράνια και τα επίγεια, γι' αυτό λέει τέτοια λόγια. Και επιπλέον, τα πάντα παραδίδονται στον Υιό από τον Πατέρα, όλα τα έργα της θείας οικονομίας για χάρη μας. Επειδή, για χάρη μας, ούτε ο Πατέρας ούτε το Πνεύμα σαρκώθηκε, ούτε έπαθε, ούτε αναστήθηκε, αλλά ο Υιός τα ενέργησε όλα αυτά και έγινε αρχηγός της σωτηρίας μας, γι' αυτό είπε ότι όλα έχουν παραδοθεί σε αυτόν, σαν να έλεγε: Ο Πατέρας μου εμπιστεύτηκε σε εμένα τα πάντα, το να σαρκωθώ, να πάθω, να αναστηθώ, να σώσω την απορριφθείσα φύση, και κανείς δεν γνωρίζει τον Υιό παρά μόνο ο Πατέρας, και ποιος είναι ο Πατέρας, παρά μόνο ο Υιός. Επειδή είπε ότι «Όλα μου παραδόθηκαν», τώρα λύνει σαν μια κάποια απορία. Διότι, για να μην απορήσει κάποιος: «Και για ποιον λόγο παρέδωσε σε εσένα τα πάντα και όχι σε κάποιον άλλον, ίσως σε κάποιον άγγελο ή αρχάγγελο;», λέει ότι: «Γι' αυτό μου τα παρέδωσε, επειδή είμαι ομοφυής και ομοούσιος με αυτόν».