Mt 12, 28 Ἐπειδὴ τῆς τοῦ θεοῦ βασιλείας ἤτοι τῆς δευτέρας παρουσίας καταλαβούσης ἥ τε ἀμοιβὴ τῶν ἀγαθῶν καὶ ἡ τιμωρία καὶ ἡ κόλασις τῶν φαύλως πολιτευσαμένων ἐπιτελεῖται, εἰς ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τὴν ἀντιμισθίαν τῶν ἑκάστῳ πεπραγμένων ταμιευομένου τοῦ θεοῦ δεικνὺς τὸ ἄτοπον αὐτῶν καὶ σφοδρὸν τῆς ἁμαρτίας φησίν· 〈ἔφθασεν ἐφ᾽ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ〉 ἀντὶ τοῦ· ὅσον ἐπὶ τῇ ὑπερβολῇ τῆς ἀπονοίας ὑμῶν καὶ μανίας προεκκαλεῖσθε προφθάσαι καὶ βιάζεσθε τὸν τῆς τιμωρίας καὶ κολάσεως καιρόν, ὃς κατὰ τὴν δευτέραν ἀφώρισται παρουσίαν. διὸ καὶ ἀποτόμως ἀποφαινόμενός φησιν· 〈ἄρα ἔφθασεν ἐφ᾽ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ〉 ἤτοι ὁ τῆς κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως καιρός· πῶς γὰρ οὐκ ἂν αὐτοὶ 〈τοῦ〉 ἐφ᾽ ἑαυτοὺς τὴν τιμωρίαν καὶ πρὸ καιροῦ ἐκκαλεῖσθαι εἶεν αἴτιοι, οἵ γε τοῦ δεσπότου θαυματουργοῦντος καὶ τὰς νόσους ἰωμένου καὶ τοὺς δαιμονῶντας καθαίροντος καὶ τοὺς δαίμονας ἀπελαύνοντος ἐτόλμησαν εἰπεῖν, ὅτι «ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια»· πόσης γὰρ οὐ γέμει τοῦτο θεομαχίας, πόσης ἀπονοίας, πόσης δυσσεβείας καὶ παροινίας· ὕβριζον τὸ πνεῦμα, ᾧ ἐξέβαλλεν τὰ δαιμόνια, καὶ ἡλίκην ὕβριν· εὐεργέτην τῶν ἀνθρώπων τὸν φθορέα καὶ λυμεῶνα τὸν Βεελζεβοὺλ εἰσῆγον.
Μετάφραση
Ματθ. 12, 28 Επειδή, όταν επέλθει η βασιλεία του Θεού, δηλαδή η Δευτέρα Παρουσία, θα πραγματοποιηθεί τόσο η ανταμοιβή των αγαθών όσο και η τιμωρία και η κόλαση όσων πολιτεύθηκαν με φαυλότητα, εφόσον ο Θεός επιφυλάσσει για εκείνον τον καιρό την ανταπόδοση των πράξεων του καθενός, (ο Χριστός) δείχνοντας το παράλογο της στάσης τους και τη σφοδρότητα της αμαρτίας τους, λέει: «έφθασε σε εσάς η βασιλεία του Θεού», αντί να πει: εξαιτίας της υπερβολικής σας παραφροσύνης και μανίας, προκαλείτε να έλθει νωρίτερα και εκβιάζετε τον καιρό της τιμωρίας και της κολάσεως, ο οποίος έχει καθοριστεί για τη Δευτέρα Παρουσία. Γι' αυτό και αποφαίνεται με τρόπο αυστηρό και λέει: «άρα έφθασε σε εσάς η βασιλεία του Θεού», δηλαδή ο καιρός της κρίσεως και της ανταποδόσεως. Διότι πώς δεν θα ήταν οι ίδιοι υπαίτιοι στο να επισύρουν πάνω τους την τιμωρία ακόμη και πριν από την ώρα της, αυτοί οι οποίοι, ενώ ο Δεσπότης θαυματουργούσε και θεράπευε τις νόσους και καθάριζε τους δαιμονισμένους και έδιωχνε τους δαίμονες, τόλμησαν να πουν ότι «με τη δύναμη του άρχοντα των δαιμονίων εκβάλλει τα δαιμόνια»; Διότι πόση θεομαχία δεν κρύβει αυτό, πόση παραφροσύνη, πόση δυσσέβεια και θράσος; Ύβριζαν το Πνεύμα, με το οποίο Εκείνος εξέβαλλε τα δαιμόνια, και τι φοβερή ύβρη ήταν αυτή: παρουσίαζαν ως ευεργέτη των ανθρώπων τον φθορέα και λυμεώνα, τον Βεελζεβούλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες