Ἀπηνεῖς γὰρ ὄντες, ἐφόνευον ἂν τὰς γυναῖκας, εἰ ἠναγκάζοντο κατέχειν αὐτάς. Νῦν δὲ βιβλίον ἀποστασίου προσέταξε διδόναι ταῖς μισουμέναις παρὰ τῶν ἀνδρῶν. Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν, φησίν, ὅτι τὴν πορνευθεῖσαν γυναῖκα καλὸν ἐκβάλλειν ὡς μοιχαλίδα· ἐὰν δὲ τὴν μὴ πορνευθεῖσαν ἐκβάλῃ τις, παραίτιος αὐτῇ γίνεται μοιχείας· νόει δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ, ἓν πνεῦμά ἐστι, καὶ συζυγία γίνεται τῷ πιστῷ πρὸς Χριστόν. Πάντες γὰρ σύσσωμοι γεγόναμεν αὐτῷ, καὶ μέλη ἐκ μέρους Χριστοῦ ἔσμεν. Καλῶς οὖν οὐ δύναταί τις χωρίσαι τὴν τοιαύτην συζυγίαν, κατὰ τὸν τοῦ Παύλου λόγον, λέγοντος· «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;» Ἃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, οὔτε ἄνθρωπος, οὔτε τις ἑτέρα κτίσις, οὔτε ἄγγελοι, οὔτε ἀρχαί, οὔτε ἐξουσίαι, ὡς ὁ Παῦλός φησι, χωρίσαι δύνανται. «Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· Εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι.» Θορυβοῦνται οἱ μαθηταί, καί φασιν, ὅτι Εἰ διὰ τοῦτο συνήφθησαν ἵνα ἓν ὦσι καὶ ἀδιάσπαστοι μένωσι παρ’ ὅλον τὸν βίον, ὥστε κἂν μοχθηρὰ ἄλλως ᾖ ἡ γυνή, μὴ τολμᾷν ἐκβάλλειν αὐτήν, οὐ συμφέρει γαμῆσαι· κουφότερον γὰρ μὴ γαμεῖν, ἀλλὰ μάχεσθαι καὶ παλαίειν φυσικαῖς ἐπιθυμίαις, ἢ πονηρᾶς γυναικὸς ἀνέχεσθαι.
Μετάφραση
Επειδή δηλαδή ήταν σκληροί, θα φόνευαν τις γυναίκες, εάν εξαναγκάζονταν να τις κρατήσουν. Τώρα όμως πρόσταξε να δίδεται έγγραφο διαζυγίου σε όσες μισούνταν από τους άνδρες. «Εγώ όμως σας λέω», αναφέρει, «ότι τη γυναίκα που πόρνευσε είναι καλό να την αποβάλλει κανείς ως μοιχαλίδα. Εάν όμως κάποιος αποβάλλει εκείνη που δεν πόρνευσε, γίνεται αίτιος να διαπράξει αυτή μοιχεία». Να εννοείς όμως και τούτο, ότι εκείνος που προσκολλάται στον Κύριο είναι ένα πνεύμα με Αυτόν, και δημιουργείται συζυγία του πιστού με τον Χριστό. Διότι όλοι γίναμε σύσσωμοι με Αυτόν, και είμαστε κατά μέρος μέλη του Χριστού. Επομένως, δικαίως κανείς δεν μπορεί να χωρίσει μια τέτοια συζυγία, κατά τον λόγο του Παύλου, που λέει: «Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού;». Εκείνα λοιπόν που ο Θεός συνέζευξε, ούτε άνθρωπος ούτε καμία άλλη κτίση ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε εξουσίες, όπως λέει ο Παύλος, μπορούν να τα χωρίσουν. «Του λέγουν οι μαθητές του: Εάν τέτοια είναι η κατάσταση του ανθρώπου με τη γυναίκα, δεν συμφέρει να νυμφευθεί». Θορυβούνται οι μαθητές και λένε ότι, εάν για αυτόν τον λόγο ενώθηκαν, για να είναι ένα και να παραμένουν αχώριστοι σε όλο τον βίο, ώστε, ακόμη και αν η γυναίκα είναι κατά τα άλλα διεφθαρμένη, να μην τολμά να την αποβάλλει, τότε δεν συμφέρει να νυμφευθεί κανείς. Διότι είναι ελαφρύτερο να μη νυμφευθεί, αλλά να μάχεται και να παλεύει με τις φυσικές επιθυμίες, παρά να ανέχεται μία πονηρή γυναίκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες