Καὶ τί θαυμάζεις, εἰ ἐν τῷ παρόντι βίῳ οὕτω λαμπρὸς ὁ σταυρὸς ὡς καὶ δόξαν αὐτὸν καλεῖσθαι Χριστὸν καὶ τὸν Παῦλον ἐπ᾽ αὐτῷ καυχᾶσθαι; Ἐν γὰρ ἐκείνῃ τῇ φοβερᾷ καὶ φρικώδει ἡμέρᾳ, ὅταν ἔλθῃ τὴν δόξαν ἐνδεικνύμενος τὴν ἑαυτοῦ, ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ, ὅταν τὸ φοβερὸν παρῇ κριτήριον, ὅταν πᾶσα ἡ τῶν ἀνθρώπων παραστήκῃ φύσις, ὅταν ποταμοὶ πυρὸς καχλάζοντες, ὅταν ἀγγέλων δῆμοι καὶ τῶν ἄνω δυνάμεων ἀθρόον ἐκχέωνται κάτω μετ᾽ αὐτοῦ, ὅταν βραβεῖα τὰ μυρία ἐκεῖνα, ὅταν οἱ μὲν ὡς ἥλιος λάμπωσιν, οἱ δὲ ὡς ἀστέρες, ὅταν συμμορίαι μαρτύρων, ὅταν ἀποστόλων χοροί, ὅταν προφητῶν τάγματα, ὅταν γενναίων ἀνδρῶν σύλλογοι πάντες εἰς μέσον ἄγωνται, τότε δή, τότε ἐν ἐκείνῃ τῇ λαμπρότητι, ἐν ἐκείνῃ τῇ περιφανείᾳ, αὐτὸν ἔρχεται φέρων λαμπρὰς ἀφιέντα ἀκτῖνας. «Τότε γάρ, φησί, φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, τὸ δὲ σημεῖον τοῦ σταυροῦ φανήσεται.» Ὢ πάθους λαμπρότης, ὢ σταυροῦ φαιδρότης· ἥλιος σκοτίζεται καὶ ἄστρα πίπτει ὥσπερ φύλλα, ὁ δὲ σταυρὸς πάντων ἐκείνων φανότερον διαλάμπει, ὅλον κατέχων τὸν οὐρανόν. Ὁρᾷς πῶς ἐγκαλλωπίζεται τούτῳ ὁ Δεσπότης; πῶς δόξαν αὐτοῦ τὸ πρᾶγμα ὂν ἀποφαίνει, ὅταν ἐν ἐκείνῃ δεικνύῃ αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ οἰκουμένῃ πάσῃ μετὰ τοσαύτης λαμπηδόνος;
Μετάφραση
Και γιατί απορείς, εάν στον παρόντα βίο είναι τόσο λαμπρός ο σταυρός, ώστε και ο Χριστός να τον ονομάζει δόξα και ο Παύλος να καυχάται για αυτόν; Διότι, κατά την φοβερή και φρικώδη εκείνη ημέρα, όταν έλθει φανερώνοντας τη δική Του δόξα, όταν έλθει μέσα στη δόξα του Πατέρα Του, όταν στηθεί το φοβερό κριτήριο, όταν παραστεί όλη η ανθρώπινη φύση, όταν οι πύρινοι ποταμοί θα κοχλάζουν, όταν τα πλήθη των αγγέλων και των άνω δυνάμεων ξεχυθούν αθρόα κάτω μαζί Του, όταν θα δοθούν τα αμέτρητα εκείνα βραβεία, όταν άλλοι μεν θα λάμπουν ως ήλιος και άλλοι ως αστέρες, όταν οι ομάδες των μαρτύρων, όταν οι χοροί των αποστόλων, όταν τα τάγματα των προφητών, όταν οι σύλλογοι των γενναίων ανδρών έλθουν όλοι στο μέσον, τότε ακριβώς, τότε μέσα σε εκείνη τη λαμπρότητα, μέσα σε εκείνη την περιφάνεια, θα έλθει φέροντας τον σταυρό να εκπέμπει λαμπρές ακτίνες. «Διότι τότε», λέγει, «θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και ο ήλιος θα σκοτιστεί και η σελήνη δεν θα δώσει το φέγγος της, το δε σημείο του σταυρού θα φανεί». Ω, λαμπρότητα του πάθους, ω, φαιδρότητα του σταυρού! Ο ήλιος σκοτίζεται και τα άστρα πέφτουν σαν φύλλα, ο δε σταυρός διαλάμπει φωτεινότερα από όλα αυτά, καταλαμβάνοντας ολόκληρο τον ουρανό. Βλέπεις πώς σεμνύνεται με αυτόν ο Δεσπότης; Πώς αποδεικνύει ότι αυτό αποτελεί δόξα Του, όταν κατά την ημέρα εκείνη τον επιδεικνύει σε ολόκληρη την οικουμένη με τόση λαμπρότητα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες