Καὶ ἔστι καὶ τοῦτο ὑπὲρ ἀξίαν τῆς ἐμῆς αἰσχρουργίας, μνήμης ποσῶς ἀξιωθῆναι παρὰ τῆς σῆς βασιλείας. Ὅτε γὰρ χίλιαι χιλιάδες καὶ μύριαι μυριάδες τῶν οὐρανίων δυνάμεων τρόμῳ παρίστανταί σοι, ὅτε καθίσεις ἐπὶ θρόνου δόξης ὡς βασιλεὺς τῶν δυνάμεων καὶ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης, καὶ συναχθήσονται ἔμπροσθέν σου πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφορίσεις αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, καὶ στήσεις τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν σου, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων, πῶς οὐ μέγα μνησθῆναί μου τότε, παμβασιλεῦ, τοῦ λῃστοῦ καὶ ἀχρείου;
Μετάφραση
Και είναι και αυτό ανώτερο της αξίας της δικής μου αισχρότητας, το να αξιωθώ να με θυμηθεί έστω και ελάχιστα η δική σου βασιλεία. Διότι, όταν χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες των ουρανίων δυνάμεων παραστέκονται με τρόμο ενώπιόν σου, όταν καθίσεις στον θρόνο της δόξης ως βασιλιάς των δυνάμεων και ολόκληρης της οικουμένης, και συναχθούν μπροστά σου όλα τα έθνη, και τους χωρίσεις τον έναν από τον άλλον, όπως ο ποιμένας χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια, και στήσεις τα μεν πρόβατα στα δεξιά σου, τα δε ερίφια στα αριστερά, πώς δεν είναι σπουδαίο να με θυμηθείς τότε, παμβασιλεύ, εμένα τον ληστή και αχρείο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες