Καὶ πάντα λόγῳ βραχεῖ δηλῶν ὁ μακάριος Παῦλος, «Οὐκ ἔστε, φησίν, ἑαυτῶν, ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς». Ὁ δὲ πεπραμένος οὐ πρὸς ἑαυτὸν ἀλλὰ τὸν ἐωνημένον ὁρᾷ καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου ζῇ γνώμην. Καίτοι τοῖς μὲν ἀνθρώποις ὁ δουλεύων τὸ σῶμα δέδεται μόνον πρὸς τὸ τῷ δεσπότῃ δοκοῦν, τὴν δὲ γνώμην καὶ τὸν λογισμὸν ἐλεύθερός ἐστιν ὅ τι ἂν βούλοιτο χρῆσθαι. Ὃν δὲ ὁ Χριστὸς ἠγόρασεν οὐκ ἔστιν ὅπως ἐστὶν ἑαυτοῦ· ἐπεὶ καὶ τὸν ἄνθρωπον ὁλόκληρον, ἀνθρώπων μὲν οὐδεὶς ὠνήσατο οὐδ’ ἔστιν οὗ τιμήματος ψυχὴν λαβεῖν δυνατὸν ἀνθρωπίνην· ὅθεν οὐδεὶς ἔλυσεν ἄνθρωπον ἢ ἐδουλώσατο τοῦ σώματος περαιτέρω. Ὁ δὲ Σωτὴρ ἅπαντα τὸν ἄνθρωπον τυγχάνει πριάμενος, ὅτι καὶ ἄνθρωποι μὲν ὑπὲρ ἀνδραπόδου χρήματα καταβάλλουσι μόνον, ἐκεῖνος δὲ ἑαυτὸν εἰσήνεγκε καὶ τὸ σῶμα προὔδωκε καὶ τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ἐλευθερίας· καὶ τὸ μὲν ἀποθανεῖν ἐποίησε, τὴν δὲ τὸ οἰκεῖον ἀφείλετο σῶμα· καὶ τὸ μὲν ὠδυνήθη πληττόμενον, ἐκείνη δὲ ἠνιάσθη οὐ σφαττομένου τοῦ σώματος μόνον ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς πληγῆς· «Περίλυπός ἐστι, φησίν, ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου».
Μετάφραση
Και εκφράζοντας τα πάντα με σύντομο λόγο, ο μακάριος Παύλος λέει: «Δεν ανήκετε στον εαυτό σας, διότι αγοραστήκατε με τίμημα». Αυτός όμως που έχει πουληθεί δεν αποβλέπει στον εαυτό του, αλλά σε εκείνον που τον αγόρασε, και ζει σύμφωνα με το δικό του θέλημα. Βέβαια, εκείνος που είναι δούλος σε ανθρώπους, δεσμεύεται μόνο ως προς το σώμα να κάνει ό,τι εγκρίνει ο αφέντης του, ενώ ως προς το φρόνημα και τον λογισμό είναι ελεύθερος να τα χρησιμοποιεί όπως θέλει. Εκείνος όμως που αγοράστηκε από τον Χριστό δεν γίνεται να ανήκει στον εαυτό του· διότι κανένας από τους ανθρώπους δεν αγόρασε ποτέ ολόκληρο τον άνθρωπο, ούτε υπάρχει τίμημα με το οποίο να είναι δυνατόν να αποκτηθεί η ανθρώπινη ψυχή· γι' αυτό κανείς δεν απελευθέρωσε ούτε υποδούλωσε άνθρωπο πέρα από το σώμα. Ο Σωτήρας όμως αγόρασε ολόκληρο τον άνθρωπο, διότι οι μεν άνθρωποι για έναν δούλο καταβάλλουν μόνο χρήματα, Εκείνος όμως προσέφερε τον εαυτό Του και παρέδωσε το σώμα και την ψυχή Του υπέρ της δικής μας ελευθερίας· και το μεν σώμα το οδήγησε στον θάνατο, ενώ την ψυχή την αφαίρεσε από το οικείο της σώμα· και το μεν σώμα πόνεσε καθώς χτυπιόταν, η δε ψυχή θλίφθηκε όχι μόνο την ώρα που σφαγιαζόταν το σώμα, αλλά και πριν από το χτύπημα, λέγοντας: «Περίλυπη είναι η ψυχή μου έως θανάτου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες