Πρὸ δύο ἡμερῶν ἥκασιν ἐνταῦθα λαϊκοὶ ἐπισκεπτόμενοι ἡμᾶς· καὶ ἐπειδὴ εἶδον ὑμᾶς καθεζομένους ὁμοθυμαδὸν καὶ ταῖς μὲν χερσὶ κρόμυα καθαίροντας, τῷ δὲ στόματι ὕμνους δαυιτικοὺς μελετῶντας, ἐδόξασαν τὸν Θεόν, εὐχαρίστησαν, ὠφελήθησαν. Καὶ γοῦν ἐπληρώθη τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου εἰρημένον· «Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα, καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.» Ἰδοὺ δὴ ἐδοξάσατε τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι, ἐν τῷ μέρει τούτῳ. Ἀλλὰ γὰρ καὶ ἔτι δοξάσοιτε αὐτὸν διαπαντὸς ἐν παντὶ τρόπῳ θεοπρεπῶς πολιτευόμενοι. Ἐπειδὴ δὲ, ὡς τὰ πολλὰ, ζήλῳ ἐναγόμεθα πρὸς τὰ πρακτέα οἱ ἄνθρωποι· «Μὴ παραζήλου, φησὶν, ἐν πονηρευομένοις, μηδὲ ζήλου τοὺς ποιοῦντας τὴν ἀνομίαν· ὅτι ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσονται, καὶ ὡσεὶ λάχανα χλόης ταχὺ ἀποπεσοῦνται·» ἀλλὰ παραζήλου ἐν ἀγαθυνομένοις, ἐν χρηστευομένοις. Καὶ γοῦν ἐν τῷδε τῷ βίῳ οἱ περί τινα τέχνην καταγινόμενοι, οὐκ ἐκ τῶν χειρόνων, ἀλλ’ ἐκ τῶν κρειττόνων ζηλοτυποῦσι τὸ ἑαυτῶν φιλοτέχνημα κανονίζεσθαι· οἷον τέκτων ἐκ τοῦ τεχνικῶς τεκτονεύοντος, καὶ ζωγράφος ἐκ τοῦ ἐπιστημονικῶς ζωγραφοῦντος· καὶ ἁπαξαπλῶς οὐδεὶς τοὺς ἀπείρους καὶ ἀμυήτους, ἀλλὰ τοὺς πεπειραμένους καὶ μεμυημένους μιμεῖσθαι προαιρεῖται.
Μετάφραση
Πριν από δύο ημέρες ήρθαν εδώ λαϊκοί για να μας επισκεφθούν. Και επειδή σας είδαν να κάθεστε με ομοψυχία και με τα χέρια να καθαρίζετε κρεμμύδια, ενώ με το στόμα να μελετάτε δαβιτικούς ύμνους, δόξασαν τον Θεό, ευχαρίστησαν και ωφελήθηκαν. Έτσι, λοιπόν, εκπληρώθηκε αυτό που ειπώθηκε από τον Κύριο: «Έτσι ας λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς». Ιδού, λοιπόν, δοξάσατε τον Θεό με το σώμα σας και με το πνεύμα σας, ως προς αυτό το ζήτημα. Αλλά μακάρι να συνεχίσετε να Τον δοξάζετε πάντοτε, πολιτευόμενοι με κάθε τρόπο θεοπρεπώς. Και επειδή, ως επί το πλείστον, εμείς οι άνθρωποι παρακινούμαστε από ζήλο για όσα πρέπει να πράξουμε: «Μην παρασύρεσαι από ζήλο», λέει, «για τους πονηρούς, ούτε να ζηλεύεις αυτούς που πράττουν την ανομία, διότι σαν το χορτάρι γρήγορα θα ξεραθούν και σαν τα χλωρά βότανα γρήγορα θα μαραθούν»· αντίθετα, να έχεις ζήλο για όσους πράττουν το αγαθό και δείχνουν καλοσύνη. Έτσι, άλλωστε, και στον παρόντα βίο, όσοι καταπιάνονται με κάποια τέχνη, δεν επιδιώκουν να κανονίζουν το τεχνικό τους έργο με βάση τους χειρότερους, αλλά με βάση τους καλύτερους. Για παράδειγμα, ο ξυλουργός μαθαίνει από αυτόν που ξυλουργεί με τέχνη, και ο ζωγράφος από αυτόν που ζωγραφίζει με επιστημοσύνη. Και, με απλά λόγια, κανείς δεν επιλέγει να μιμείται τους άπειρους και τους αμύητους, αλλά τους πεπειραμένους και τους μυημένους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες