Ἐνταῦθα μέντοι οὐδὲ ἀναίσχυντον πλάσαι τι λοιπὸν εὗρεν, ἀλλ᾽ ἐγκαλυψάμενος ἀνεχώρησεν. Ἀλλὰ μὴ νόμιζέ σοι τοῦτο ἀπολογίαν εἶναι εἰς τὸ καὶ αὐτῆς ἐπιθυμεῖν τελευτῆς, εἰ ἐκεῖνος ἐπεθύμει θανάτου τὰς ὀδύνας οὐ φέρων. Ἐννόησον γὰρ πότε ἐκεῖνος ἐπεθύμει καὶ πῶς τῶν πραγμάτων διακειμένων, οὐ νόμου δοθέντος, οὐ προφητῶν φανέντων, οὐ τῆς χάριτος οὕτως ἐκχυθείσης οὐδὲ ἄλλης φιλοσοφίας μετασχών. Ὅτι γὰρ ἡμεῖς τῶν τότε πολιτευομένων πλείονα ἀπαιτούμεθα καὶ μείζονα ἡμῖν κεῖται τὰ σκάμματα, ἄκουσον τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· «Ἐὰν μὴ περισσεύσῃ ἡ δικαιοσύνη ὑμῶν πλέον τῶν γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.» Μὴ τοίνυν τὸ εὔχεσθαι νῦν τελευτὴν ἀπηλλάχθαι ἐγκλήματος νόμιζε, ἀλλ᾽ ἄκουε τῆς τοῦ Παύλου φωνῆς τῆς λεγούσης· «Τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον, τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δι᾽ ὑμᾶς.» Ὅσῳ γὰρ ἂν ἐπιτείνηται τὰ τῆς θλίψεως, τοσούτῳ πλεονάζει καὶ τὰ τῶν στεφάνων· ὅσῳ ἂν πυρωθῇ τὸ χρυσίον, τοσούτῳ καθαρώτερον γίνεται· ὅσῳ μακρότερον ἂν πλεύσῃ πέλαγος ἔμπορος, τοσούτῳ πλείονα συνάγει τὰ φορτία.
Μετάφραση
Εδώ, βέβαια, ούτε κάτι το αναίσχυντο βρήκε πλέον να επινοήσει, αλλά αποχώρησε ντροπιασμένος. Αλλά μη νομίζεις ότι αυτό αποτελεί δικαιολογία για εσένα ώστε να επιθυμείς το τέλος της ζωής σου, εάν εκείνος επιθυμούσε τον θάνατο επειδή δεν άντεχε τους πόνους. Διότι, αναλογίσου πότε εκείνος το επιθυμούσε και υπό ποιες συνθήκες: όταν δεν είχε δοθεί ακόμη ο νόμος, ούτε είχαν εμφανιστεί οι προφήτες, ούτε είχε εκχυθεί με αυτόν τον τρόπο η χάρη, ούτε είχε γίνει μέτοχος κάποιας άλλης πνευματικής σοφίας. Διότι το ότι από εμάς απαιτούνται περισσότερα σε σύγκριση με εκείνους που έζησαν τότε, και ότι είναι μεγαλύτεροι οι αγώνες που έχουμε μπροστά μας, άκουσέ το από τον Χριστό που λέει: «Εάν η δικαιοσύνη σας δεν περισσεύσει περισσότερο από εκείνη των γραμματέων και των Φαρισαίων, δεν πρόκειται να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών». Μη νομίζεις, λοιπόν, ότι το να εύχεσαι τώρα το τέλος είναι απαλλαγμένο από ενοχή, αλλά άκουσε τη φωνή του Παύλου που λέει: «Το να αναχωρήσω από τη ζωή και να είμαι με τον Χριστό είναι πολύ καλύτερο, το να παραμείνω όμως στη σάρκα είναι αναγκαιότερο για εσάς». Διότι όσο αυξάνονται οι θλίψεις, τόσο πληθαίνουν και τα στεφάνια· όσο περισσότερο πυρώνεται το χρυσάφι, τόσο καθαρότερο γίνεται· όσο πιο μακρινό πέλαγος διαπλεύσει ο έμπορος, τόσο περισσότερα εμπορεύματα συγκεντρώνει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες