Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς μή τις ἐξ ὑμῶν φλύαρος ἢ ἀργολόγος ἢ κατάλαλος ἢ ἐφευρετὴς ἢ γογγυστής—ταῦτα γὰρ τὰ πάθη οὐκ ἐῶσι τὴν ψυχὴν τὴν δοκὸν τὴν ἐν τῷ ἰδίῳ ὀφθαλμῷ ἰδεῖν, ἀλλὰ τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ—ἑαυτοῖς ἀρέσκοντες, οὐχὶ τῷ Θεῷ, ὧν τὸ τέλος ἀπώλεια μετὰ τοῦ Φαρισαίου καὶ αὐτοῦ τοῦ φρονήματος. Ἀγαπήσατε δὲ τὴν κατὰ Θεὸν θλῖψιν ὑπὲρ τὴν χαρὰν τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ τὸν κλαυθμὸν ὑπὲρ τὸν γέλωτα· μακάριοι γὰρ οἱ πενθοῦντες, εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.
Μετάφραση
Σας παρακαλώ, λοιπόν, να μην είναι κανείς από εσάς φλύαρος ή αργολόγος ή κατάλαλος ή εφευρέτης ή γογγυστής —διότι αυτά τα πάθη δεν επιτρέπουν στην ψυχή να δει το δοκάρι στο δικό της μάτι, αλλά το κάρφος στο μάτι του αδελφού— επιδιώκοντας να αρέσουν στους εαυτούς τους και όχι στον Θεό, των οποίων το τέλος είναι η απώλεια, μαζί με τον Φαρισαίο και το ίδιο του το φρόνημα. Να αγαπήσετε δε την κατά Θεόν θλίψη περισσότερο από τη χαρά αυτού του αιώνα, και τον κλαυθμό περισσότερο από το γέλιο· διότι μακάριοι είναι όσοι πενθούν, είπε ο Κύριος, επειδή αυτοί θα παρηγορηθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες