Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 7:13

Γι' αυτό σας παρακαλώ, αδελφοί εν Χριστώ, ας αγωνιστούμε σύμφωνα με τη φωνή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, επειδή απαρνηθήκαμε τον κόσμο και τα του κόσμου, ώστε να εισέλθουμε από τη στενή πύλη, η οποία είναι η αποκοπή και η αποφυγή του σαρκικού μας φρονήματος και θελήματος. Διότι χωρίς να νεκρωθούμε ως προς τη σάρκα και τις επιθυμίες της και τα θελήματά της, δεν είναι δυνατόν να επιτύχουμε άνεση και απαλλαγή από τα κακά και την ελευθερία που έρχεται σε εμάς από την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος. Χωρίς δε αυτήν –εννοώ δηλαδή την επιφοίτηση του Πνεύματος– κανείς δεν θα δει τον Κύριο, ούτε στον τωρινό αιώνα ούτε στον μέλλοντα. Διότι έκανες μεν καλό, σκορπίζοντας όλα σου τα χρήματα σε αυτούς που είχαν ανάγκη, αν βέβαια δεν κράτησες τίποτα για τον εαυτό σου όπως εκείνος ο Ανανίας, και εκτός από αυτά απαρνήθηκες τον κόσμο και τα του κόσμου, και ξεφεύγοντας από τον βίο και τις φροντίδες του έτρεξες σε λιμάνι ζωής, ενδυόμενος τη μορφή της ευσέβειας· συμφωνώ κι εγώ και σε επαινώ για αυτή σου την πράξη.

ΛΟΓΟΣ Κ'. Να μη βαρυθυμούμε στους πνευματικούς κόπους. Πατέρες μου, αδελφοί και τέκνα, επειδή η νύχτα είναι πολύ μικρή και η ώρα απαιτεί ανάπαυση μετά την ψαλμωδία, η κατήχηση φαίνεται να είναι ενοχλητική. Ωστόσο, μαζί με τα άλλα, σας παρακαλώ να την αποδεχθείτε, διότι υπενθυμίζει με λίγα λόγια την άσκησή μας, στην οποία κληθήκαμε, μέσω της οποίας συγχωρήθηκαν τα προηγούμενα αμαρτήματά μας, και για την οποία αγωνιζόμαστε και υπομένουμε κακουχίες κάθε ημέρα. Διότι, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου, είναι αληθινά στενή και τεθλιμμένη η οδός, σε αντίθεση με την πλατιά και ευρύχωρη που οδηγεί τους πολλούς στην απώλεια. Εντούτοις, περιέχει την υπόσχεση της αιώνιας ζωής. Ας χαιρόμαστε, λοιπόν, τέκνα μου, και ας δείχνουμε προθυμία, και ας συναγωνιζόμαστε μεταξύ μας τον καλόν αγώνα, τρέχοντας σαν μέσα σε στάδιο και νικώντας τον αντίπαλο, ώστε να λάβουμε το στεφάνι της δικαιοσύνης κατά την ημέρα της ανταπόδοσης.

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΚΔ΄. Περί του να μην ολιγωρούμε στους πνευματικούς αγώνες, αλλά να συναμιλλώμαστε την καλή άμιλλα μεταξύ μας, για να νικούμε τον αντίπαλο. Πατέρες μου και αδελφοί και τέκνα, επειδή η νύχτα είναι συντομότατη και η ώρα απαιτεί ανάπαυση μετά την ψαλμωδία, η κατήχηση ίσως φαίνεται κουραστική. Αλλά όμως, μαζί με τα άλλα, σας παρακαλώ να δεχθείτε και αυτήν, καθώς σας υπενθυμίζω με λίγα λόγια την άσκησή σας, στην οποία κληθήκαμε και μέσω της οποίας συγχωρεθήκαμε από τα προηγούμενα αμαρτήματα, και για την οποία αγωνιζόμαστε και κακοπαθούμε καθημερινά. Διότι αληθινά, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου, η οδός είναι στενή και τεθλιμμένη, σε αντίθεση με την πλατιά και ευρύχωρη που οδηγεί τους πολλούς στην απώλεια. Επειδή όμως έχει την υπόσχεση της αιώνιας ζωής, ας χαιρόμαστε, λοιπόν, τέκνα μου, και ας έχουμε προθυμία και ας συναγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα μεταξύ μας, σαν να τρέχουμε σε στάδιο και να νικούμε τον αντίπαλο, για να λάβουμε το στεφάνι της δικαιοσύνης κατά την ημέρα της ανταποδόσεως.

Εάν θέλεις να αγαπάσαι από τους εχθρούς, αγάπα και εσύ τους εχθρούς. Διότι και ο νόμος του Θεού και οι προφήτες ορίζουν εκείνα τα οποία μας επιτάσσει και ο φυσικός νόμος. «Εισέλθετε διά της στενής πύλης, διότι πλατιά είναι η πύλη και ευρύχωρη η οδός που οδηγεί στην απώλεια, και πολλοί είναι εκείνοι που εισέρχονται διά μέσου αυτής.» Στενή πύλη ονομάζει τους πειρασμούς, τόσο τους εκούσιους, όπως τη νηστεία και τα άλλα, όσο και τους ακούσιους, όπως τα δεσμά και τους διωγμούς. Όπως ακριβώς, λοιπόν, ένας παχύσαρκος άνθρωπος ή κάποιος που βαστάζει πολλά φορτία, δεν δύναται να εισέλθει από τη στενή πύλη, το ίδιο αδυνατεί και ο τρυφηλός ή ο πλούσιος· μέσα από την πλατιά πύλη, όμως, εισέρχονται οι τοιούτοι.

Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι δεν λέει τίποτα το αντιφατικό. Διότι, σε εκείνους μεν που δέχονται τους αποστόλους, η βασιλεία πλησιάζει για ευεργεσία, ενώ σε εκείνους που δεν τους δέχονται, για καταδίκη. Υπόθεσε, για παράδειγμα, ότι σε κάποιο θέατρο υπάρχουν πολλοί καταδικασμένοι και άλλοι ακατάκριτοι, εννοώ δηλαδή συγκλητικούς, στρατηγούς και ενδεχομένως αριστείς. Και έπειτα ένας κήρυκας να λέει προς όλους μαζί, και τους καταδικασμένους και τους εντίμους, ότι «σας πλησίασε ο βασιλιάς». Άραγε δεν λέει ότι ο βασιλιάς πλησιάζει στους μεν για τιμωρία, στους δε για τιμή και ευεργεσία; Έτσι λοιπόν να το κατανοήσεις και εδώ. Και ανεκτότερη θα είναι η κατάσταση για τα Σόδομα, λέει, παρά για την πόλη που δεν σας δέχτηκε. Γιατί; Διότι στα Σόδομα δεν στάλθηκαν απόστολοι· εκείνοι λοιπόν που δεν δέχτηκαν τους αποστόλους, είναι χειρότεροι από τους Σοδομίτες. Παρατήρησε όμως, ότι η πόλη που δεν δέχεται τους αποστόλους έχει πλατείες (πλατείς δρόμους). Διότι πλατιά είναι η οδός που οδηγεί στην απώλεια. Όποιος λοιπόν έχει πλατείς δρόμους που οδηγούν στην απώλεια, εκείνος δεν παραδέχεται τον αποστολικό και θείο λόγο. «Αλίμονό σου, Χοραζίν, αλίμονό σου, Βηθσαϊδά, διότι αν στην Τύρο και τη Σιδώνα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού, καθισμένες σε σάκο και στάχτη, θα είχαν μετανοήσει. Όμως για την Τύρο και τη Σιδώνα η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή κατά την κρίση, παρά για εσάς. Και εσύ, Καπερναούμ, που υψώθηκες μέχρι τον ουρανό, μέχρι τον άδη θα καταβιβαστείς».