Εἶτά φησιν· «Προσέχετε ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες· ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς». Ἐγώ, φησί, διὰ στενῆς καὶ τεθλιμμένης ἔφην ὁδοῦ εἰς τὴν ζωὴν εἰσαχθῆναι τοὺς βουλομένους, ἐκεῖνοι δὲ διὰ πλατείας καὶ εὐρυχώρου τοῦτο γενέσθαι ἀπατηλῶς ἀπαγγέλλουσιν· ὑμεῖς δὲ προσέχετε μὴ τὸ ἔξωθεν σχῆμα, ἤγουν τὴν τοῦ προβάτου δοράν, βλέπειν καὶ μόνον, ὁ δὲ κρυπτὸς λύκος ὑμᾶς διαλανθάνει, ἀλλ’ «ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν», δηλαδὴ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν, «ἐπιγνώσεσθε αὐτούς». «Μή τι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;». Ἐξ ἀμπέλου γὰρ σταφυλή, ἐξ οὗ καὶ οἶνος εὐφραίνων καρδίας, καὶ ἐξ ἀγαθοῦ θησαυροῦ καρδίας ἀνθρώπου ἀγαθοῦ διδαχὴ ἀγαθή, ἐκ δὲ τριβόλων ἄκανθαι, ἐξ ὧν ταλαιπωρία προσγίνεσθαι πέφυκε («ἐστράφην εἰς ταλαιπωρίαν», φησίν, «ἐν τῷ ἐμπαγῆναί μοι τῆς ἁμαρτίας τὴν ἄκανθα»), καὶ ἐξ ἀνθρώπου πονηροῦ καρδίας πονηρᾶς πονηρὰ διδαχή. «Πᾶν δένδρον ἀγαθὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖ, τὸ δὲ σαπρὸν δένδρον καρποὺς πονηροὺς ποιεῖ». «Πᾶν δένδρον μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται».
Μετάφραση
Έπειτα λέει: «Προσέχετε από τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι έρχονται προς εσάς με ενδύματα προβάτων, αλλά από μέσα είναι λύκοι άρπαγες· από τους καρπούς τους θα τους αναγνωρίσετε». Εγώ, λέει, είπα ότι μέσω στενής και τεθλιμμένης οδού θα εισέλθουν στη ζωή όσοι το επιθυμούν, εκείνοι όμως απατηλά αναγγέλλουν ότι αυτό γίνεται μέσω πλατιάς και ευρύχωρης οδού· εσείς όμως προσέχετε να μην κοιτάζετε μόνο το εξωτερικό σχήμα, δηλαδή την προβιά του προβάτου, και σας διαφύγει ο κρυμμένος λύκος, αλλά «από τους καρπούς τους», δηλαδή από τα έργα τους, «θα τους αναγνωρίσετε». «Μήπως μαζεύουν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τα τριβόλια σύκα;». Διότι από το αμπέλι βγαίνει το σταφύλι, από το οποίο προέρχεται και το κρασί που ευφραίνει τις καρδιές, και από τον αγαθό θησαυρό της καρδιάς του αγαθού ανθρώπου βγαίνει αγαθή διδασκαλία, ενώ από τα τριβόλια βγαίνουν αγκάθια, από τα οποία φυσιολογικά προκύπτει ταλαιπωρία («στράφηκα σε ταλαιπωρία», λέει, «όταν μπήχτηκε μέσα μου το αγκάθι της αμαρτίας»), και από τον πονηρό άνθρωπο με την πονηρή καρδιά βγαίνει πονηρή διδασκαλία. «Κάθε αγαθό δέντρο κάνει καλούς καρπούς, ενώ το σάπιο δέντρο κάνει πονηρούς καρπούς». «Κάθε δέντρο που δεν κάνει καλό καρπό κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες