Ἀλλ’ ὅμως, καίπερ τηλικούτων ὄντων φοβερῶν τῶν κριμάτων τῆς ἀποστασίας, κατὰ τὰς ἁμαρτίας μου οὐ παύονταί τινες ἀποῤῥήγνυσθαι τῆς συναφείας, οὐχ ὑμῶν, ἀλλὰ δι’ ὑμῶν τοῦ ἁγίου πνεύματος, ὥς φησιν ὁ αὐτὸς μέγας Βασίλειος· εἶτα καὶ τὸν Ἰούδαν μιμούμενοι, καθ’ ἡμῶν καὶ καθ’ ὑμῶν κινοῦντες τινάς—οὐκ οἶδ’ ὅ τι εἴπω φυγὼν τὸ κατηγόρημα—, ἵνα εἰ οἷόν τε ὅσον τὸ κατ’ αὐτοὺς διὰ τὸ μὴ λύεσθαι καὶ συμπαρανομεῖν ἡμᾶς ἄρωσι καὶ τὸ μνημονεύεσθαί με ἐν ζῶσιν. ἀλλὰ ταῖς ἐμαῖς ἁμαρτίαις ἐπιγραφέσθω τὸ αἴτιον· ἐγὼ γὰρ ὁ κακὸς ποιμήν, καὶ ἐγὼ ἀποτίσω τὸ κρῖμα, πλὴν ὅτι ἀνήγγειλα τὴν ῥομφαίαν ἐρχομένην· ἀλλ’ ὡς δοκῶ οὐδ’ ὀλιγάκις οὐδὲ χαύνως καὶ βλέπετε πῶς οἱ δοκοῦντες στήκειν στήκετε, πῶς οἱ λογιζόμενοι ἑαυτοὺς ἀκινήτους εἶναι ἐν τῷ καλῷ ἀπαρασάλευτοι διαμένετε, πῶς οἱ ὁμολογοῦντες τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἐμοῦ τιθεῖν ἕνεκεν ἀγάπης θεοῦ τὰς ἐπηρείας ὑποφέρετε· “οὐ γὰρ ὁ λέγων μοι”, φησί, “κύριε, κύριε, ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς”, ἐκεῖνός μού ἐστιν. ἃ ἐπιφέρετε, ἐσαλεύθητε ἀκηκοότες; ἀλλὰ μηδαμῶς, στηρίζοισθε δ’ ἐν κυρίῳ μᾶλλον καὶ μένοιτε ἀδιάπτωτοι, βεβηκότες ἐν τῷ τῆς ταπεινοφροσύνης ἐρείσματι. πλὴν προσέχετε καὶ γνωρίζετε οἵοις τρόποις ἁλίσκονται οἱ ἁλισκόμενοι· θέλεις γάρ, φησί, μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν; τὸ ἀγαθὸν ποίει καὶ ἕξεις ἔπαινον παρ’ αὐτῆς.
Μετάφραση
Αλλά όμως, παρόλο που είναι τόσο φοβερές οι καταδίκες της αποστασίας, εξαιτίας των αμαρτιών μου, δεν παύουν ορισμένοι να αποκόπτονται από την ένωση, όχι με εσάς, αλλά μέσω εσάς με το Άγιο Πνεύμα, όπως λέει ο ίδιος ο μέγας Βασίλειος. Έπειτα, μιμούμενοι τον Ιούδα, υποκινούν ορισμένους εναντίον ημών και υμών —δεν ξέρω τι να πω για να αποφύγω την κατηγορία—, ώστε αν είναι δυνατόν, όσο εξαρτάται από αυτούς, επειδή δεν υποχωρούμε και δεν παρανομούμε μαζί τους, να άρουν ακόμη και το να μνημονεύομαι μεταξύ των ζώντων. Αλλά ας αποδοθεί η αιτία στις δικές μου αμαρτίες· διότι εγώ είμαι ο κακός ποιμένας, και εγώ θα αποτίσω το κρίμα, μόνο που ανήγγειλα τη ρομφαία που έρχεται. Και, όπως νομίζω, το έκανα ούτε λίγες φορές ούτε χαλαρά. Και να προσέχετε πώς στέκεστε όσοι νομίζετε ότι στέκεστε, πώς παραμένετε αταλάντευτοι όσοι θεωρείτε τους εαυτούς σας ακλόνητους στο καλό, πώς υποφέρετε τις ύβρεις όσοι ομολογείτε ότι θέτετε τη ζωή σας υπέρ εμού για την αγάπη του Θεού. «Διότι δεν είναι δικός μου», λέει, «αυτός που μου λέει Κύριε, Κύριε, αλλά αυτός που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς». Κλονιστήκατε όταν ακούσατε αυτά; Σε καμία περίπτωση, μάλλον να στηρίζεστε στον Κύριο και να παραμένετε αδιάπτωτοι, πατώντας γερά στο στήριγμα της ταπεινοφροσύνης. Εντούτοις, να προσέχετε και να αναγνωρίζετε με ποιους τρόπους αλίσκονται όσοι αλίσκονται. «Θέλεις, λοιπόν», λέει, «να μη φοβάσαι την εξουσία; Πράττε το αγαθό και θα έχεις έπαινο από αυτήν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες