βʹ. Οὐκοῦν ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ τεθνεώσης τῆς Μαριὰμ, δεδίψηκεν ὁ λαός. Εἶτα Θεοῦ προστάττοντος, καταπαίει τῇ ῥάβδῳ τὴν πέτραν ὁ θεσπέσιος Μωσῆς, παρεστηκότων αὐτῷ καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ, καὶ μέν τοι καὶ Ἀαρών. Καὶ λαλοῦσι μὲν αὐτοὶ πρὸς τὴν πέτραν· ἡ δὲ τὸ νᾶμα πλουσίως ἐκχεῖ, καὶ πεπότικε τὴν συναγωγὴν, καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν, καθὰ γέγραπται. Τί οὖν ἄρα φαμὲν ὑπαινίττεσθαι πάλιν διὰ τοῦ τεθνάναι τὴν Μαριὰμ, ἢ τίς ἂν ὅλως νοοῖτο, καὶ τί τὸ τελοῦν ἐπ᾽ ἀναγκαίαν δήλωσιν, τῷ ὡς ἐν μηνὶ τῷ πρώτῳ τεθνάναι λέγειν αὐτήν; Παραδεξόμεθα δὴ οὖν, Μωσέα μὲν εἰς τὸν νόμον, εἰς ἱερωσύνην δὲ, τὸν Ἀαρών· τὸ δὲ τῆς Μαριὰμ πρόσωπον, τῇ ἐν νόμῳ λατρείᾳ περιθήσομεν. Καὶ γοῦν ἔφη Θεὸς διὰ φωνῆς ἁγίου πρὸς τὴν ἐξήνιον Ἱερουσαλήμ· «Καὶ ἀπέστειλα πρὸ προσώπου τὸν Μωσῆν, καὶ Ἀαρὼν, καὶ Μαριάμ.» Ὁρᾷς ὅπερ τέθειτο μετὰ Μωσέως καὶ Ἀαρὼν εἰς τὸ καθηγεῖσθαι τοῦ Ἰσραήλ;
Μετάφραση
β'. Λοιπόν, όταν πέθανε η Μαριάμ κατά τον πρώτο μήνα, ο λαός δίψασε. Έπειτα, κατόπιν προσταγής του Θεού, ο θεσπέσιος Μωυσής χτυπά με το ραβδί του τον βράχο, ενώ παρίσταντο μαζί του και οι πρεσβύτεροι του λαού, καθώς βέβαια και ο Ααρών. Και αυτοί μεν μιλούν προς τον βράχο, αυτός δε αναβλύζει άφθονο νερό και πότισε τη συναγωγή και τα κτήνη τους, όπως έχει γραφτεί. Τι λοιπόν λέμε ότι υπονοείται πάλι με τον θάνατο της Μαριάμ, ή ποια θα μπορούσε γενικά να θεωρηθεί ότι είναι, και τι σκοπό εξυπηρετεί ως αναγκαία δήλωση το να αναφέρεται ότι πέθανε κατά τον πρώτο μήνα; Θα δεχτούμε λοιπόν, ότι ο Μωυσής αποτελεί τύπο του νόμου, ο Ααρών της ιερωσύνης, ενώ το πρόσωπο της Μαριάμ θα το αποδώσουμε στη λατρεία σύμφωνα με τον νόμο. Γι' αυτό άλλωστε είπε ο Θεός μέσω της φωνής του αγίου προς την αχαλίνωτη Ιερουσαλήμ: «Και απέστειλα μπροστά σου τον Μωυσή, τον Ααρών και τη Μαριάμ.» Βλέπεις πώς είχε τοποθετηθεί μαζί με τον Μωυσή και τον Ααρών για να καθοδηγεί τον Ισραήλ;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες