Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 31:22

Η δε έβδομη μας παρακινεί να εννοήσουμε τον καιρό της συντέλειας του παρόντος αιώνος, κατά τον οποίο, αφού αποτινάξουμε ολοκληρωτικά το βάρος της αμαρτίας και φθάσουμε σε κατάσταση αγιασμού, θα είμαστε μαζί με τον Χριστό, διάγοντας ζωή καθαρή, αγνή και γεμάτη από τη μακαριότητα που προσφέρει ο Χριστός. ΠΑΛΛ. Σωστά, κατά τη γνώμη μου. ΚΥΡ. Θα θαύμαζες δε εκτός από αυτά και το μυστήριο που ακολουθεί· διότι τα λόγια του Μωυσή τα διαδέχεται αμέσως ο ιερέας Ελεάζαρ και λέει προς τους πολεμιστές που επέστρεφαν από το μέτωπο του πολέμου: «Αυτό είναι το πρόσταγμα του νόμου που όρισε ο Κύριος στον Μωυσή: εκτός από τον χρυσό και το ασήμι, τον χαλκό, τον σίδηρο, τον μόλυβδο και τον κασσίτερο, κάθε πράγμα θα περάσει μέσα από τη φωτιά και θα καθαριστεί, αλλά πρέπει να αγνιστεί και με το ύδωρ του αγνισμού. Και όλα όσα δεν μπορούν να περάσουν μέσα από τη φωτιά, θα περάσουν μέσα από το νερό. Και θα πλύνετε τα ενδύματά σας την έβδομη ημέρα και θα καθαριστείτε, και μετά από αυτά θα εισέλθετε στην παρεμβολή.» Παρατήρησε ότι ο Μωυσής πρώτος υπέδειξε στους νικητές τον καιρό της κάθαρσης, αλλά όχι πλέον και τον τρόπο. Διότι ο νόμος προαναγγέλλει τον καιρό της κάθαρσης διά του Χριστού· δεύτερος δε και μετά τον Μωυσή μίλησε ο ιερέας, δηλαδή ο Ελεάζαρ.

«Και δεν θα περάσει από αυτήν κανένας ακάθαρτος, αλλά θα πορευθούν σε αυτήν οι λυτρωμένοι από τον Κύριο.» Νομίζω, λοιπόν, εγώ, ότι ο λόγος με τη σαφήνειά του δεν βγαίνει έξω από τον σκοπό. Όμως, εάν κάποιος προτιμούσε ότι πρέπει να το νοήσουμε και διαφορετικά, λέμε το εξής, ότι πρόσταξε το σκεύος καθενός από εκείνους που έχουν νικήσει, είτε τυχόν είναι χρυσό, είτε ασημένιο, είτε από χαλκό, και από άλλη ύλη κατασκευασμένο, να περάσει μέσα από τη φωτιά· διότι, όπως γράφει ο μακάριος Παύλος, «Το έργο του καθενός, όποιο κι αν είναι, η φωτιά θα το δοκιμάσει.» Πρόσταξε δε να περάσουν κάποια και μέσα από το νερό· διότι ο λόγος της ψαλμωδίας μάς υπονοεί ότι οι ψυχές των αγίων δεν δοκιμάζονται διαφορετικά, παρά μόνο με τέτοιους περίπου τρόπους. Και γι' αυτό ο Δαβίδ έψαλλε: «Μας δοκίμασας, ω Θεέ, μας καθάρισες με τη φωτιά, όπως καθαρίζεται το ασήμι· περάσαμε μέσα από φωτιά και νερό, και μας έβγαλες σε τόπο αναψυχής.» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Αλλά, ω γενναίε μου, ίσως να μας πουν οι πιο φιλομαθείς: Το πώς, δηλαδή, παρατάχθηκαν κάποτε εναντίον των Μαδιανιτών και νίκησαν οι εκλεκτοί, και με ποιον τρόπο καθάρισαν τον μολυσμό από τον πόλεμο, ο λόγος μάς το κατέδειξε επαρκώς· είναι καιρός όμως πλέον να μας πληροφορήσεις, εάν και εμείς θα γίνουμε αληθινά μέτοχοι της γενναιότητας αυτών των ανδρείων, και αν θα συμμετάσχουμε μαζί τους στα κατορθώματα, μολονότι δεν έχουμε εξ ολοκλήρου ισάξια αρετή, αλλά υστερούμε κάπως από τη δική τους ψυχική ανδρεία.

Μετά δε τον Μωυσή, απευθύνθηκε σε αυτούς ο τότε αρχιερέας Ελεάζαρ, προστάζοντάς τους να πλύνουν τα ενδύματά τους· και από τα λάφυρα, τον μεν χρυσό, τον άργυρο και όσα αποτελούνται από στερεή ύλη να τα περάσουν μέσα από τη φωτιά, την δε ενδυμασία και όσα αποτελούνται από ευαίσθητη ύλη να τα εξαγνίσουν με νερό, και την έβδομη ημέρα να καθαριστούν, και έτσι να εισέλθουν στην παρεμβολή.