Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 31:28

Διότι εκπληρωνόταν αμέσως η θεία προσταγή, αφού έγινε λεπτομερής και ακριβής καταμέτρηση των λαφύρων, και η διανομή τους στη μέση, και αφού αποδόθηκαν τα αφιερώματα, δηλαδή οι απαρχές στον Κύριο, στον ιερέα Ελεάζαρ, εννοώ, και σε εκείνους από τη φυλή του Λευί. Άραγε ο νους σου ξεπερνά τη λήθη, και έχει τη δύναμη να ανατρέξει σε εκείνο που είπαμε στην αρχή; ΠΑΛΛ. Ποιο είναι αυτό; ΚΥΡ. Δεν είπε λοιπόν ο ιερός λόγος ότι συγκεντρώθηκαν χίλιοι από κάθε φυλή για τις ανάγκες του πολέμου; ΠΑΛΛ. Πράγματι, το είπε. ΚΥΡ. Λέγαμε όμως με σαφήνεια και ενάργεια ότι η λαμπρότητα και η επιτυχία του μέρους θα επεκταθεί σε όλο το πλήρωμα, και αυτό ρυθμίζεται άριστα για εμάς από την αγαθότητα και τη φιλανθρωπία του Θεού, ώστε, όπως ακριβώς από ένα πολυεύοσμο θυμίαμα, το οποίο έχει παρασκευαστεί από διάφορα είδη, αναφέρεται πλέον στον Θεό μία κοινή ευωδία όλων, έτσι και μαζί με αυτό που είναι εξαιρετικά επιτυχημένο, να λαμπρύνεται κατά κάποιον τρόπο και εκείνο που δεν έχει την ίδια επιτυχία. ΠΑΛΛ. Αλήθεια είναι. Διότι αυτά ακριβώς ήθελε να εξετάσει λεπτομερώς ο λόγος μας. ΚΥΡ.

Διότι, για τις δώδεκα χιλιάδες των πολεμιστών, από το μισό του συνόλου που τους είχε κατανεμηθεί, διέταξε να προσκομίσουν στον αρχιερέα ένα κεφάλι ανά πεντακόσια, τόσο από τους ανθρώπους όσο και από τα κτήνη· και αυτός ήταν για αυτούς ο φόρος προς τον Κύριο. Όσο για το άλλο πλήθος, ο Κύριος έκρινε δίκαιο να κατατεθεί στην ιερή φυλή μια ψυχή ανά πενήντα. Επειδή δε ο Ελεάζαρ προτυπώνει πάλι για εμάς στο πρόσωπό του τον ένα και μόνο αληθινό αρχιερέα, δηλαδή τον Χριστό, η δωροφορία των εκλεκτών θα αφιερωθεί εξαιρετικά και αληθινά και, τρόπον τινά, απευθείας προσωπικά στο πρόσωπό Του. Διότι σε Αυτόν τα προσφέρουν, χωρίς τη μεσολάβηση κανενός· αυτό ακριβώς που έκαναν και οι μακάριοι μαθητές, και που πράττουν ακόμη και τώρα οι ηγέτες των λαών, καθιστώντας τους κόπους του θείου κηρύγματος ειδικό αφιέρωμα στον Χριστό. Το δε άλλο πλήθος όσων ευδοκιμούν, προσφέρει μεν τις δωροφορίες προς δόξα του Χριστού, αλλά μέσω ενδιαμέσων, δηλαδή των αγίων, όπως αυτοί νοούνται στην ιερή φυλή· διότι έχει γραφτεί: «Γένος εκλεκτό, βασίλειο ιεράτευμα». Επομένως, μέσω των αγίων εκφράζεται η ευλάβεια και ο σεβασμός τους προς τον Θεό, προσφέροντας μεν καρπούς, χωρίς ωστόσο να κάνουν τη δωροφορία να απευθύνεται ειδικά στο πρόσωπο του Χριστού. Κάτι τέτοιο προσπαθούσαν να επιτύχουν εκείνοι που συγκέντρωναν τις λεγόμενες εισφορές (λογίες) και έστελναν βοήθεια στους αγίους της Ιερουσαλήμ, ή που ανακούφιζαν όσους ήταν αφιερωμένοι στον Θεό με οποιαδήποτε άλλη φροντίδα.