Πατερικές αναφορές στο ΑΡΙΘΜΟΙ 31:50

Διότι γράφει πάλι εδώ: «Και προσήλθαν στον Μωυσή όλοι οι τεταγμένοι στις χιλιαρχίες της δύναμης, χιλίαρχοι και εκατόνταρχοι, και είπαν προς τον Μωυσή: Οι δούλοι σου έλαβαν τον συνολικό αριθμό των πολεμιστών που είναι μαζί μας, και δεν έχει χαθεί από αυτούς ούτε ένας, και προσφέραμε το δώρο στον Κύριο, κάθε άνδρας που βρήκε χρυσό σκεύος, και κόσμημα, και βραχιόλι, και δαχτυλίδι, και περιβραχιόνιο, και περιδέραιο, για να εξιλεωθούμε ενώπιον του Κυρίου. Και έλαβε ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ ο ιερέας το χρυσάφι από αυτούς, κάθε κατεργασμένο σκεύος· και έγινε όλο το χρυσάφι, το αφιέρωμα που αφιέρωσαν στον Κύριο, δεκαέξι χιλιάδες επτακόσιοι πενήντα σίκλοι, από τους χιλιάρχους και από τους εκατοντάρχους, ενώ οι πολεμιστές άνδρες είχαν λάβει λάφυρα καθένας για τον εαυτό του. Και έλαβε ο Μωυσής και ο Ελεάζαρ ο ιερέας το χρυσάφι από τους χιλιάρχους και τους εκατοντάρχους, και τα έφεραν στη σκηνή του μαρτυρίου ως μνημόσυνο των υιών Ισραήλ ενώπιον του Κυρίου.» Ακούς πώς λέει ότι έγινε ακριβής η καταμέτρηση όσων πολέμησαν, ώστε να μην απομείνει κανένας από τον οποίο να μην προσφερθεί το δώρο, σύμφωνα με ό,τι θεωρείται σωστό από τα θεία προστάγματα; Και λένε ότι θέλησαν να προσφέρουν οι ίδιοι στον Κύριο ακόμη και εκείνα που ο ίδιος δεν είχε ορίσει ότι έπρεπε να προσφερθούν, δηλαδή κοσμήματα και βραχιόλια και περιβραχιόνια, και όσα έχουν κατασκευαστεί από χρυσό ως στολίδια.

Διότι το μεν πλήθος των πολεμιστών προσέφερε στον Θεό τα λάφυρα της αιχμαλωσίας, σύμφωνα με τη δοθείσα εντολή, από άνθρωπο έως ζώο. Οι δε χιλίαρχοι και εκατόνταρχοι πρόσθεσαν σε αυτά περιδέραια, βραχιόλια, ενώτια, δαχτυλίδια και κάθε επεξεργασμένο χρυσό σκεύος, τα οποία ο ιερέας Ελεάζαρ εναπέθετε στην ίδια την άγια σκηνή. Επίσης, όλο το πλήθος των ενηλίκων κατέβαλλε το δίδραχμο, ενώ οι άρχοντες προσέφεραν και πάλι εκλεκτούς λίθους για την επωμίδα και το λόγιο, τα οποία συντελούσαν στον στολισμό του προεστώτος της ιεροσύνης.

Αλλά οι μεν άριστοι προσφέρουν στον Θεό το μερίδιο, ενώ η υπόλοιπη συναγωγή στους Λευίτες, όπως έχει ειπωθεί. Διότι, πράγματι, οι πιο εξέχοντες καρποφορούν απευθείας στον Θεό τα κατορθώματά τους· ενώ οι δόκιμοι μετά από αυτούς, προσφέρουν δώρα στον Θεό μέσω των αγίων που είναι αφιερωμένοι στον Θεό, παρέχοντας τα αναγκαία σε εκείνους που Τον υπηρετούν και βοηθώντας τις άγιες Εκκλησίες. Αλλά αυτά βέβαια γίνονται από θεία προσταγή. Οικειοθελώς, όμως, και από μόνοι τους οι αρχηγοί των αρίστων προσέφεραν στον Θεό χρυσά βραχιόλια και ψέλια, και δαχτυλίδια, και περιβραχιόνια, και σκουλαρίκια. Διότι εκείνοι που ηγούνται του λαού εν Χριστώ και υπερέχουν, πολλές φορές υπερβαίνουν τις ευαγγελικές εντολές ως προς τα κατορθώματα, ασκώντας οικειοθελώς την παρθενία η οποία δεν είναι νομοθετημένη, και άλλα παρόμοια. Επειδή και ο Παύλος, ενώ είχε λάβει εντολή να συντηρείται από το Ευαγγέλιο, συντηρούνταν από τα ίδια του τα χέρια. Μέσω δε των χρυσών σκευών που απαριθμήθηκαν, υποδηλώνονται τα διάφορα είδη της τίμιας και λαμπρότατης αρετής. Όλα αυτά δε εισήχθησαν στη σκηνή του Θεού, λέει, ως μνημόσυνό τους. Διότι τέτοια κατορθώματα των αγίων θησαυρίζονται στην Εκκλησία ως κόσμημα, εις μνημόσυνον εκείνων που τα κατόρθωσαν. Αλλά και όταν προηγουμένως κατασκευαζόταν η σκηνή, ο Θεός διέταξε να καταμετρηθεί ο λαός· και να προσφέρει κάθε άρρενας στον Θεό, από ηλικίας είκοσι ετών και άνω, το μισό του διδράχμου.