Ἡ μὲν γὰρ τῶν μαχίμων πληθὺς τὰ τῆς αἰχμαλωσίας προσεκόμιζεν τῷ Θεῷ, κατὰ τὴν δοθεῖσαν ἐντολὴν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· οἱ δὲ χιλίαρχοί τε καὶ ἑκατόνταρχοι προσέθεσαν τούτοις χλιδῶνα καὶ ψέλλιον, καὶ ἐμπλόκιον, καὶ δακτύλιον, καὶ πᾶν σκεῦος χρυσοῦν εἰργασμένον, ἃ καὶ εἰς αὐτὴν τὴν ἁγίαν ἐτίθει σκηνὴν Ἐλεάζαρ ὁ ἱερεύς. Ἐν δέ γε τούτοις ἡ μὲν πᾶσα τῶν ἡβηκότων πληθὺς ἐτέλει τὸ δίδραχμον, προσάγουσι δὲ πάλιν οἱ ἄρχοντες λίθους ἐκλεκτοὺς, εἰς τὴν ἐπωμίδα, καὶ τὸ λόγιον, ἅπερ εἰς κόσμον συνετέλει τοῦ προὔχοντος ἐν ἱερωσύνῃ.
Μετάφραση
Διότι το μεν πλήθος των πολεμιστών προσέφερε στον Θεό τα λάφυρα της αιχμαλωσίας, σύμφωνα με τη δοθείσα εντολή, από άνθρωπο έως ζώο. Οι δε χιλίαρχοι και εκατόνταρχοι πρόσθεσαν σε αυτά περιδέραια, βραχιόλια, ενώτια, δαχτυλίδια και κάθε επεξεργασμένο χρυσό σκεύος, τα οποία ο ιερέας Ελεάζαρ εναπέθετε στην ίδια την άγια σκηνή. Επίσης, όλο το πλήθος των ενηλίκων κατέβαλλε το δίδραχμο, ενώ οι άρχοντες προσέφεραν και πάλι εκλεκτούς λίθους για την επωμίδα και το λόγιο, τα οποία συντελούσαν στον στολισμό του προεστώτος της ιεροσύνης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες