Πατερικές αναφορές στο ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ 28:8

Διότι τον κόπο όσων αρπάζουν λάφυρα από αδικία τον δίνω σε άλλους. Επειδή όσοι πλουτίζουν άδικα και, όπως λέει ο προφήτης, συσσωρεύουν για τον εαυτό τους ασέβεια και ταλαιπωρία, τα παραδίδουν σε άλλους. Είπε λοιπόν ο Σολομών ότι «Πλούτος που συγκεντρώνεται άδικα θα αποβληθεί, και άγγελος θα τον σύρει έξω από το σπίτι του.» Και πάλι: «Εκείνος που συγκεντρώνει τον πλούτο του με τόκο και πλεονασμούς, θα τον αφήσει σε αυτόν που ελεεί τους φτωχούς, και βεβαίως όχι σε αγαθούς και φιλεύσπλαχνους άνδρες, αλλά μάλλον σε άσωτους.» Διότι με ευφημισμό είπε ότι τέτοιοι άνθρωποι ελεούν τους φτωχούς. Επειδή σε αυτούς που ζουν με ασωτία προσκολλώνται πάρα πολλοί, και κατασπαταλούν μαζί τους τα όσα συγκεντρώθηκαν άδικα με πολλούς ιδρώτες. Ψάλλει δε και ο θεσπέσιος Δαβίδ για αυτούς, και λέει: «Αλλά μάταια ταράζεται· θησαυρίζει, και δεν γνωρίζει για ποιον τα συγκεντρώνει·» Και με άλλον τρόπο ο κόπος, δηλαδή η φροντίδα των Γραμματέων και των Φαρισαίων, δόθηκε σε άλλους, καθώς είναι φανερό ότι «Θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος που αποδίδει τους καρπούς της.» Επομένως, εκείνοι μεν εκδιώχθηκαν, λέγει, ενώ με εμάς, που κληθήκαμε από τα έθνη για ιερατική διακονία, θα συνάψω αιώνια διαθήκη, υποδεικνύοντας έτσι το ευαγγελικό κήρυγμα, δηλαδή την ατελεύτητη ελπίδα. «

Όποιος στηρίζει την πεποίθησή του στον πλούτο θα πέσει, ενώ εκείνος που βοηθά τους δικαίους, αυτός θα ανατείλει. Εκείνος που σκορπά τα υπάρχοντά του με αφροσύνη γίνεται φτωχός, ενώ εκείνος που τα μοιράζει με πίστη στον Κύριο δεν θα εγκαταλειφθεί ποτέ· διότι είναι γραμμένο, εσκόρπισε, έδωσε στους φτωχούς, η δικαιοσύνη του μένει στον αιώνα τον άπαντα, η δύναμή του θα υψωθεί με δόξα. Εκείνος που αυξάνει τον πλούτο του με τόκους και πλεονεξίες, τον συγκεντρώνει για εκείνον που ελεεί τους φτωχούς. Όσο κι αν επαρθεί ένας άνθρωπος από την υπερηφάνεια της καρδιάς του, πατάει στο χώμα από το οποίο πάρθηκε και στο χώμα καταλήγει· ο Κύριος όμως υψώνει τους ταπεινούς. Ο καπνός διώχνει τις μέλισσες, και η μνησικακία διώχνει τη γνώση από την καρδιά. Παρακάλεσε τον Κύριο και χύσε δάκρυα ενώπιον της αγαθότητάς Του, και η μνησικακία ας μην κατοικεί στην ψυχή σου, και η προσευχή σου θα είναι σαν θυμίαμα ενώπιόν Του. Είναι γραμμένο: ακάθαρτος ενώπιον του Κυρίου είναι κάθε υπερήφανος στην καρδιά, ενώ στους ταπεινούς προπορεύεται η δόξα. Και πάλι: αφορμή αναζητεί ο άνθρωπος που θέλει να χωριστεί από τους φίλους του· και σε κάθε καιρό θα είναι αξιοκατάκριτος. Έτσι και ο μοναχός που φεύγει από το μοναστήρι κατηγορεί τον ηγούμενο και τους αδελφούς. Είναι γραμμένο: υπάρχει δρόμος που φαίνεται ορθός στους ανθρώπους, αλλά τα τέλη του καταλήγουν στον πυθμένα του άδη. Και πάλι λέει: από τους δικούς του δρόμους θα χορτάσει ο θρασύς στην καρδιά, ενώ από τους δικούς του λογισμούς ο καθαρός άνθρωπος.

Θα σταθείς έξω, και αυτός ο άνθρωπος, του οποίου είσαι δανειστής, θα σου φέρει έξω το ενέχυρο. Εάν δε ο άνθρωπος πεινά, δεν θα κοιμηθείς κρατώντας το ενέχυρό του. Θα του επιστρέψεις το ενέχυρο κατά τη δύση του ηλίου, και θα κοιμηθεί με το ένδυμά του, και θα σε ευλογήσει, και αυτό θα σου υπολογιστεί ως ελεημοσύνη ενώπιον του Κυρίου του Θεού σου.» «Δανείζεται ο αμαρτωλός και δεν εξοφλεί· ενώ ο δίκαιος σπλαγχνίζεται και δίνει.» «Αγαθός είναι ο άνθρωπος που σπλαγχνίζεται και δανείζει.» «Ο δίκαιος σπλαγχνίζεται και δανείζει.» «Εκείνος που αυξάνει τον πλούτο του με τόκο και πλεονασμό, τον συγκεντρώνει για αυτόν που ελεεί τους φτωχούς.» «Όταν συναντηθούν ο δανειστής και ο οφειλέτης, ο Κύριος επιβλέπει και τους δύο.» «Ας μην είναι το χέρι σου απλωμένο για να λαμβάνει, και συσπασμένο όταν πρόκειται να δώσει.» «Μη δανείζεις σε άνθρωπο ισχυρότερό σου· και αν δανείσεις, να θεωρείς ότι τα έχεις χάσει.» «Δάνεισε στον πλησίον σου στον καιρό της ανάγκης του.