Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 18:3

Στο 26ο κεφάλαιο λέει ότι ο αριθμός των έξι ημερών στην αρχή της δημιουργίας του κόσμου αποτελεί τύπο της τριαδικής θεογνωσίας, και ότι αυτό το δηλώνει, μαζί με ορισμένα άλλα, και το χωρίο «ημέρα τῇ ημέρᾳ ερεύγεται ρήμα, και νυξ νυκτί αναγγέλλει γνώσιν». Αλλά και το χωρίο «εν κεφαλίδι βιβλίου γέγραπται περί εμού», όσοι το εξέλαβαν ως αναφορά σε εκείνες τις αρχικές έξι ημέρες, δεν διανοήθηκαν τίποτα το άτοπο. Διότι κεφαλή και αρχή του βιβλίου, δηλαδή ολόκληρης της θεόπνευστης Γραφής, είναι η Εξαήμερος, κατά την οποία ολοκληρώθηκε η κτίση· από το μέγεθος και την ομορφιά της οποίας κατανοείται και ανυμνείται ο Δημιουργός.

Αφού λοιπόν πλησιάσω, ας πω: «Πάρτε θάρρος, διότι προλαβαίνετε το θέλημά μου· επειδή λοιπόν είστε πιο πρόθυμοι, τι λέτε τώρα ότι πρέπει να πάθει αυτός που είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληροί;» Η νύχτα στη νύχτα αναγγέλλει τη σκοτεινή γνώση· οι Ιουδαίοι φανερώνουν τα δικά τους έργα στον Σατανά λέγοντας: «Απόβαλε την έγνοια σου· αυτά που εσύ έπρεπε να τελειώσεις, τα τελειώσαμε εμείς· να μην σε απασχολεί τίποτα, μείνε αμέριμνος· παραδόθηκε και απαρνήθηκαν τον Ιησού, δέθηκε, παραδόθηκε στον Πιλάτο αυτός που είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληροί.» — Δεν ήρθα νομίζοντας ότι απευθύνομαι σε ράθυμους, ω Ιουδαίοι· διότι γνωρίζω τη δική σας προθυμία γύρω από αυτά τα πράγματα· θυμάμαι τα πρώτα που πράξατε, πώς ενώ φάγατε το μάννα Τον αρνηθήκατε και ενώ ήπιατε γάλα φανήκατε ψεύτες· εσείς λοιπόν που προτιμήσατε το μοσχάρι από τον Θεό, τι θέλετε τώρα να πάθει αυτός που είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληροί;

Μεγάλες λοιπόν και θερινές ημέρες έφτασαν, και ο καιρός είναι καυτός· ας μην ακηδιάσουμε, ας μην ολιγωρήσουμε. «Η ημέρα στην ημέρα αναγγέλλει λόγο», λέει, «και η νύχτα στη νύχτα αναγγέλλει γνώση»· διότι εμφανίζονται και παρέρχονται, και όπως ακριβώς ένα ποτάμιο ρεύμα, έτσι παρασύρεται η ζωή μας και προσεγγίζει στον θάνατο. Και είστε μακάριοι, επειδή με μηδαμινά και πρόσκαιρα πράγματα αποκτάτε τα αιώνια και επουράνια. Θα έλθει λοιπόν ημέρα, κατά την οποία θα καθίσει ο Θεός στον θρόνο της δόξης Του, ενώ θα παρίστανται οι άγιοι άγγελοι, και θα μας προσκαλέσει, και θα μας κατατάξει στη μερίδα των δικαίων. Αλλά ποιους; Τους υπακούους, τους ευπειθείς, τους ευλαβείς, τους φιλαρέτους, τους φιλάγνους, τους καθαρούς στην καρδιά, αυτούς που εύκολα κατανύσσονται, αυτούς που χύνουν δάκρυα, τους φιλεργούς, τους πρόθυμους στην εξομολόγηση, τους φιλοπάτορες, τους φιλαδέλφους, τους φιλησύχους, αυτούς που προσεύχονται, όσους παραμένουν αδέσμευτοι από τους συγγενείς, όσους επιτελούν κάθε άλλη πνευματική εργασία. Διότι υπάρχουν ορισμένοι ανάμεσά σας που είναι καταστολισμένοι όχι με ένα, αλλά με πάρα πολλά κατορθώματα· και ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ωραίος στην ομορφιά περισσότερο από τους υιούς των ανθρώπων, καταυγασμένος από τις χάριτες του Πνεύματος.

Ήρθαν, λοιπόν, οι μεγάλες και καλοκαιρινές ημέρες. Ο καιρός είναι καυτός· ας μην πέσουμε σε ακηδία, ας μην ολιγωρήσουμε. «Η ημέρα στην ημέρα», λέει, «αναβλύζει ρήμα, και η νύχτα στη νύχτα αναγγέλλει γνώση», διότι εμφανίζονται και παρέρχονται. Και όπως ακριβώς ένα ρεύμα ποταμού, έτσι και η ζωή μας παρασύρεται και πλησιάζει στον θάνατο. Και είστε μακάριοι, διότι μέσω των μηδαμινών και πρόσκαιρων χτίζετε τα αιώνια και επουράνια. Θα έρθει λοιπόν η ημέρα, που ο Θεός θα καθίσει στον θρόνο της δόξας Του, εν μέσω των αγίων αγγέλων που θα παρίστανται, και θα σας προσκαλέσει και θα σας κατατάξει στη μερίδα των δικαίων. Αλλά ποιους; Τους υπάκουους, τους ευπειθείς, τους ευλαβείς, τους φιλάρετους, τους φιλάγνους, τους καθαροκάρδιους, τους ευκατάνυκτους, τους δακρυσμένους, τους φιλεργούς, τους πρόθυμους στην εξομολόγηση, τους φιλοπάτορες, τους φιλάδελφους, τους φιλήσυχους, τους προσευχητικούς, εκείνους που είναι αποδεσμευμένοι από τους συγγενείς, εκείνους που επιτελούν κάθε άλλη θεία εργασία. Διότι υπάρχουν κάποιοι ανάμεσά σας που είναι στολισμένοι όχι με ένα, αλλά με πάρα πολλά κατορθώματα, και «ένας τέτοιος είναι ωραίος σε κάλλος περισσότερο από τους υιούς των ανθρώπων», όντας καταστόλιστος με τα χαρίσματα του Πνεύματος.

Ολοκληρώθηκε η ημέρα· με ευχαριστία και κατάνυξη ας πάμε για ύπνο, ώστε με τέτοια διαδοχή να εκπληρώνεται αυτό που έχει ειπωθεί από τον άγιο Δαβίδ: «Η μία ημέρα εξαγγέλλει τον λόγο στην άλλη ημέρα, και η μία νύχτα αναγγέλλει τη γνώση στην άλλη νύχτα». Ας μην περνά η ημέρα με αδιαφορίες και αιχμαλωσίες του νου, ούτε η νύχτα με ακολασίες και ασέλγειες, δεν εννοώ στην πράξη —μη γένοιτο!— αλλά ούτε καν στη σκέψη. Διότι, όπως ακριβώς για το σώμα, έτσι και για την ψυχή ο λόγος της αλήθειας ζητά να είναι αγνή. Αλλά μήπως αισθανόμαστε επιθυμία; Και τι είναι πιο επιθυμητό από την αρετή, της οποίας η τέρψη είναι γλυκιά και ακόρεστη; Ή μήπως αγαπάμε το κάλλος; Και τι είναι πιο αξιαγάπητο από τον Κύριο, με την ομορφιά του οποίου ομορφαίνουν τα πάντα; Αντίθετα, οι πονηρές επιθυμίες που διεγείρουν και παρασύρουν την ψυχή, την κατασπαράζουν χειρότερα από κάθε θηρίο· επομένως, αυτό δεν είναι απόλαυση, αλλά οδυνηρή ζωή. Μην πλανάσθε, λέει, «σάρκα και αίμα δεν μπορούν να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού, ούτε η φθορά κληρονομεί την αφθαρσία». Ποιον, λοιπόν, πες μου, κυρίευσε η αμαρτία και δεν τον ατίμασε, δεν τον ταπείνωσε και δεν τον παρέδωσε στον θάνατο;