Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 31:9

Είθε ούτε να ακούσω τέτοια πράγματα, ούτε να δω να πράττεται κάτι κακό ενώπιόν σας· κακό όμως είναι και το να καλλωπίζει κανείς το πρόσωπό του και να ντύνεται με πολυτέλεια, το να βάφεται και να ζωγραφίζεται όπως οι πόρνες· διότι βλέπω κάποιους να διευθετούν προσεκτικά τη ζώνη και να ισιώνουν το ένδυμά τους, να έχουν βάδισμα προκλητικό και να αρθρώνουν λόγο μαλθακό, στους οποίους παραγγέλλω να μην πράττουν πλέον τέτοια πράγματα. Διαφορετικά, ο λόγος θα σφίξει τα σαγόνια τους με φίμωτρο και χαλινάρι· διότι ο Θεός δεν μας έθεσε για την καταστροφή, αλλά για την οικοδομή αυτού του λαού.

Είναι ποτέ δυνατόν να τολμώνται αυτά ανάμεσα σε εκείνους που έχουν σταυρώσει τον εαυτό τους για τον κόσμο, ανάμεσα σε εκείνους που έχουν νεκρωθεί ως προς την αμαρτία; Είναι ποτέ δυνατόν να ανασηκώνετε το βλέμμα στα πρόσωπα ο ένας του άλλου; Είναι ποτέ δυνατόν να ανταλλάσσετε λόγια με τέτοια διάθεση; Και ποιος θα ελεήσει αυτόν που ρίχνει τον εαυτό του στον γκρεμό; Και ποιος δεν θα θρηνήσει τον αυτόχειρα; Και ποιος θα ανεχτεί αυτόν που προκαλεί φθορά; Μακάρι ούτε να ακούω τέτοια πράγματα, ούτε να δω να πράττεται κάτι πονηρό μπροστά σας. Πονηρό, εξάλλου, είναι και το να καλλωπίζει κανείς το πρόσωπό του και να ντύνεται ωραία, το να βάζει μακιγιάζ και να βάφει τα μάτια του, όπως κάνουν οι πόρνες. Διότι κάπως έτσι βλέπω μερικούς να διευθετούν τη ζώνη τους και να στρώνουν το ρούχο τους, και να περπατούν με τρόπο προκλητικό, και να εκφέρουν λόγο χαλαρό· σε αυτούς παραγγέλλω να μην πράττουν πλέον τέτοια πράγματα, επειδή «με χαλινάρι και καπίστρι θα σφίξει τα σαγόνια τους» ο Λόγος· διότι ο Θεός δεν μας τοποθέτησε για την καταστροφή, αλλά για την οικοδομή αυτού του λαού. Γι' αυτό φυλάγετε τους νόμους· οι δάσκαλοι να νουθετείτε και να διορθώνετε τους μαθητευόμενους.

«Καθώς δε αυτός πήγαινε, τα πλήθη τον συνέθλιβαν. Και μια γυναίκα, η οποία έπασχε από αιμορραγία εδώ και δώδεκα χρόνια και η οποία, αν και είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία στους ιατρούς, δεν μπόρεσε να θεραπευτεί από κανέναν, τον πλησίασε από πίσω και άγγιξε το κράσπεδο του ενδύματός του, και αμέσως σταμάτησε η αιμορραγία της.» Ο Ιησούς, λοιπόν, επέστρεψε από τη χώρα των Γαδαρηνών. Τα πλήθη τον περίμεναν, αφενός για τη διδασκαλία του και αφετέρου για τα θαύματά του. Προσήλθε τότε κάποιος άρχοντας της Συναγωγής, όχι ασήμαντος, ούτε περιφρονημένος, αλλά από τους πρώτους. Ο ευαγγελιστής μάλιστα προσθέτει και το όνομά του, για να γίνει πιο αναγνωρίσιμο το θαύμα, πως είναι αληθινό. Αυτός πέφτει στα πόδια του Ιησού, επειδή του παρουσιάστηκε μεγάλη ανάγκη. Αν και θα έπρεπε ακόμη και χωρίς να τον εξαναγκάζει η ανάγκη να προσπέσει και να τον αναγνωρίσει ότι είναι Θεός, ωστόσο πολλές φορές και η θλίψη εξαναγκάζει τους ανθρώπους προς την επιλογή του καλύτερου. Γι' αυτό ακριβώς και ο Δαβίδ είπε να σφίξεις με χαλινάρι και στόμιο τα σαγόνια τους, αυτών που δεν σε πλησιάζουν. Καθ' οδόν, όμως, τον πλησιάζει μια γυναίκα φέρνοντας μαζί της πάρα πολύ μεγάλη πίστη. Διότι, αφού τον πλησίασε, άγγιξε το κράσπεδο του ενδύματός του, πιστεύοντας απόλυτα ότι αν μόνο τον αγγίξει, θα σωθεί.