Ἐπληροφόρει δὲ πάντας ὁ μέγας, εὐπρόσδεκτον γενέσθαι τὴν αὐτοῦ μετάνοιαν. Ποτὲ θελήσαντος τοῦ ἁγίου μετά τινων ἀδελφῶν πρὸς τὴν μονὴν γενέσθαι Ταβεννῆσιν, ἧς ἀφηγεῖτο Θεόδωρος ὁ θεῖος, ἔλαχεν ἀρτοποιεῖν ἐκεῖσε τοὺς ἀδελφούς· καὶ τῆς συνήθους εὐχῆς ὥσπερ ἐπιλαθόμενοι ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους. Ὅπερ δῆλον τοῖς ἔνδον τοῦ πατρὸς ὀφθαλμοῖς γεγονός, ἔστενε κατὰ τὴν ὁδόν· τῶν συμπαρόντων δὲ πυνθανομένων τὴν αἰτίαν, ἐκκαλύψαι ταύτην οὐκ ἠνείχετο. Ὡς δὲ ἤδη τῆς μονῆς ἐπέβησαν, συναγηοχὼς πάντας, «Δοκεῖτε, ἔφη, ἀδελφοί, ὅτι αἱ παρ’ ἡμῶν δοθεῖσαι ὑμῖν ἐντολαὶ καὶ νομοθεσίαι ἐξ ἀνθρώπων ὁμοπαθῶν ἡμῶν παρεδόθησαν καὶ διὰ τοῦτο καὶ καταφρονηταὶ τούτων γίνεσθε; Ἢ οἴεσθε λανθάνειν τὸν πλάσαντα κατὰ μόνας τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ συνιέντα εἰς πάντα τὰ ἔργα ἡμῶν [εἶναι];» Τῶν δὲ τὴν αἰτίαν τῆς παραβάσεως ἀγνοούντων, ἔφη ὁ μέγας· «Ἐν πᾶσι τοίνυν ὑμῶν τοῖς ἔργοις ἐντειλαμένου μου ᾄδειν ὑμᾶς τοὺς δαυιτικοὺς ψαλμοὺς καὶ μηδένα λόγον ἀργὸν ἐξερεύγεσθαι, ἐξαιρέτως ἐν τῷ φύρειν ὑμᾶς τὸ ἄλευρον καὶ ἀρτοποιεῖν τοῦτον, ὑμεῖς τούτων ἐπιλαθόμενοι οὐκ ἀνονήτους μόνον ὁμιλίας, ἀλλὰ καὶ φαύλας διεξίετε καὶ διεφθαρμένας, πολλὴν ἐξ αὐτῶν τῇ ψυχῇ ὑμῶν καταχέοντες ζόφωσιν.
Μετάφραση
Και ο μέγας διαβεβαίωνε τους πάντες ότι η μετάνοιά του έγινε ευπρόσδεκτη. Κάποτε, όταν ο άγιος θέλησε να μεταβεί μαζί με κάποιους αδελφούς στη μονή της Ταβεννήσου, της οποίας ηγείτο ο θείος Θεόδωρος, έτυχε να παρασκευάζουν άρτο εκεί οι αδελφοί. Και έχοντας κατά κάποιον τρόπο λησμονήσει τη συνήθη προσευχή, συνομιλούσαν μεταξύ τους. Και καθώς αυτό έγινε φανερό στους εσωτερικούς οφθαλμούς του πατρός, στέναζε καθ' οδόν. Και όταν οι παρευρισκόμενοι τον ρωτούσαν για την αιτία, δεν καταδεχόταν να την αποκαλύψει. Όταν πλέον έφθασαν στη μονή, αφού συγκέντρωσε τους πάντες, είπε: «Νομίζετε, αδελφοί, ότι οι εντολές και οι κανόνες που σας δόθηκαν από εμάς παραδόθηκαν από ανθρώπους ομοιοπαθείς με εμάς και γι' αυτό γίνεστε καταφρονητές τους; Ή νομίζετε ότι διαφεύγετε της προσοχής Εκείνου που έπλασε ιδιαιτέρως τις καρδιές μας και κατανοεί όλα τα έργα μας;» Και ενώ εκείνοι αγνοούσαν την αιτία της παραβάσεως, είπε ο μέγας: «Παρότι, λοιπόν, σε όλα τα έργα σας έχω δώσει την εντολή να ψάλλετε τους ψαλμούς του Δαβίδ και να μην προφέρετε κανέναν αργό λόγο, και εξαιρέτως όταν ζυμώνετε το αλεύρι και παρασκευάζετε τον άρτο, εσείς, έχοντας λησμονήσει αυτά, κάνατε όχι μόνο ανώφελες συζητήσεις, αλλά και φαύλες και διεφθαρμένες, επιφέροντας από αυτές πολύ σκοτάδι στην ψυχή σας.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες