Γενικώτατος ὁ ψαλμός, χρήσιμος παντὶ προαιρουμένῳ ἰδιοποιεῖσθαι αὐτόν. Οὐ γὰρ δήπου πρὸς Δαβὶδ μόνον ὑπετίθετο ταῦτα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ στόματος Δαβίδ, ἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας ἡμᾶς. «Πλὴν τὰ σύμπαντα ματαιότης, καὶ πᾶς ἄνθρωπος ζῶν» ἐν ἀμελείᾳ. «Μέντοιγε ἐν εἰκόνι διαπορεύεται ἄνθρωπος, πλὴν μάτην ταράσσεται». Παρέρχεται γάρ φησιν ὥσπερ σκιά, καὶ ὅτου χάριν ταράσσεται πρὸς τὸ πλουτεῖν καὶ δοξάζεσθαι προσκαίρως «θησαυρίζων καὶ μὴ γινώσκων τίνι συνάγει αὐτά. Καὶ νῦν τί ἡ ὑπομονή μου;» ἤτοι, τί μοι ὑπολέλειπται; «οὐχὶ Κύριος; καὶ ἡ ὑπόστασις» τῆς ζωῆς μου «παρὰ σοί ἐστιν. Ἀπὸ πασῶν ἀνομιῶν μου ῥῦσαί με, ὄνειδος ἄφρονι ἔδωκάς με», ἤτοι συνεχώρησάς μοι περιπλεχθῆναι. «Ἐγὼ δὲ ἐκωφώθην μὴ ἀνοίξας τὸ στόμα, ὅτι σὺ ἐποίησας» τὴν οἰκονομίαν καὶ συγχώρησιν ταύτην. Ἀλλά· «Ἀπόστησον ἀπ’ ἐμοῦ τὰς μάστιγάς σου· ἀπὸ γὰρ τῆς ἰσχύος τῆς χειρός σου ἐγὼ ἐξέλιπον», ἤτοι συνεχωρήθην πειρασμοῖς ἐκδοθῆναι. «Ἐν ἐλεγμοῖς ὑπὲρ ἀνομίας ἐπαίδευσας ἄνθρωπον».
Μετάφραση
Ο ψαλμός είναι γενικότατος, χρήσιμος σε καθέναν που προαιρείται να τον οικειοποιηθεί. Διότι βεβαίως το Άγιο Πνεύμα δεν τα υπέδειξε αυτά διά στόματος του Δαβίδ μόνο προς τον Δαβίδ, αλλά και προς όλους εμάς. «Όμως τα πάντα είναι ματαιότητα, και κάθε άνθρωπος που ζει» με αμέλεια. «Ασφαλώς ως εικόνα πορεύεται ο άνθρωπος, όμως μάταια ταράζεται». Διότι παρέρχεται, λέει, σαν σκιά, και για ποιον λόγο ταράζεται ώστε να πλουτίσει και να δοξαστεί πρόσκαιρα, «θησαυρίζοντας και μη γνωρίζοντας για ποιον τα συγκεντρώνει. Και τώρα ποια είναι η προσδοκία μου;» δηλαδή, τι μου έχει απομείνει; «δεν είναι ο Κύριος; και η υπόσταση» της ζωής μου «βρίσκεται σε εσένα. Από όλες τις ανομίες μου λύτρωσέ με, με παρέδωσες ως ονειδισμό στον άφρονα», δηλαδή, επέτρεψες να εμπλακώ. «Εγώ όμως κώφευσα χωρίς να ανοίξω το στόμα μου, επειδή εσύ έκανες» αυτήν την οικονομία και την παραχώρηση. Αλλά· «Απομάκρυνε από εμένα τις μάστιγές σου· διότι από τη δύναμη του χεριού σου εγώ εξέλιπα», δηλαδή, παραχωρήθηκε να παραδοθώ σε πειρασμούς. «Με ελέγχους για την ανομία παιδαγώγησες τον άνθρωπο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες