Ζωόθυτον γὰρ θυσίαν ἥκιστα χρῄζει Θεός, τέρπεται δὲ θυσίᾳ δικαιοσύνης, σωτηρίας χάριν τοῦ θυσιάσαντος οὕτως. «Πολλοὶ λέγουσιν τίς δείξει ἡμῖν ἀγαθά;» ἤτουν, πολλοὶ διαπιστοῦσι τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν, πᾶς δὲ εὐγνώμων καὶ πιστὸς λέγει· «Ἐσημειώθη ἐφ’ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε», ἤτοι τῷ σταυρικῷ σου σημείῳ σφραγίσας ἐφώτισας ἡμᾶς. «Ἔδωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου· ἀπὸ καρποῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου αὐτῶν ἐπληθύνθησαν», δηλαδὴ τῶν παντοίων σου ἀγαθῶν εὐφρανθῆναί με κατηξίωσας. «Ἐν εἰρήνῃ ἐπὶ τὸ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ ὑπνώσω» τόν τε κοινὸν ὕπνον τόν τε ἐπὶ μνημείου. «Ὅτι σύ, Κύριε, κατὰ μόνας ἐπ’ ἐλπίδι κατῴκισάς με», εἴτε κατὰ τὴν ἔρημον ἀταράχως εἴτε ἐπὶ τοῦ τάφου ἐπ’ ἐλπίδι ἀναστάσεως κατῴκισάς με.
Μετάφραση
Διότι ο Θεός καθόλου δεν έχει ανάγκη από θυσία ζώων, αλλά ευφραίνεται με τη θυσία της δικαιοσύνης, για τη σωτηρία εκείνου που θυσιάζει με αυτόν τον τρόπο. «Πολλοί λένε: ποιος θα μας δείξει τα αγαθά;» δηλαδή, πολλοί δυσπιστούν για την απόλαυση των αιώνιων αγαθών, όμως κάθε ευγνώμων και πιστός λέγει: «Σημειώθηκε επάνω μας το φως του προσώπου σου, Κύριε», δηλαδή αφού μας σφράγισες με το σταυρικό σου σημείο, μας φώτισες. «Έδωσες ευφροσύνη στην καρδιά μου· από τον καρπό του σίτου, του οίνου και του ελαίου τους πληθύνθηκαν», δηλαδή με αξίωσες να ευφρανθώ με τα κάθε είδους αγαθά σου. «Εν ειρήνη θα πλαγιάσω και θα κοιμηθώ», εννοώντας τόσο τον κοινό ύπνο όσο και εκείνον του μνήματος. «Διότι εσύ, Κύριε, με εγκατέστησες μόνο μου με ελπίδα», είτε ατάραχα στην έρημο είτε στον τάφο, με την ελπίδα της αναστάσεως με εγκατέστησες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες