τούτου χάριν ἀναγκαίαν ἡγησάμενοι τὴν τῶν πατριαρχικῶν ὀνομάτων ἀνάπτυξίν φαμεν τὴν τοῦ Ἰούδα φυλήν, ὃς «ἐξομολόγησις» ἑρμηνεύεται, αἰνίττεσθαι τοὺς σῳζομένους διὰ μετανοίας καὶ ἀγάπης τῆς πρὸς τὸν ἐξ Ἰούδα βλαστήσαντα κύριον καὶ τελώνην καὶ πόρνην καὶ λῃστὴν δικαιώσαντα, τὴν δὲ τοῦ Ῥουβὶμ δηλοῦν ὡς ὁρῶντος υἱοῦ ἢ υἱοῦ ὁράσεως τοὺς καθαροὺς τῇ καρδίᾳ καὶ ὁρῶντας τῷ πνεύματι, τὴν δὲ τοῦ Γάδ, ὃ δηλοῖ πειρασμὸν ἢ πειρατήριον, τοὺς διὰ θλίψεων καὶ πειρασμῶν ὡς χρυσὸν πυρουμένους καὶ στεφανουμένους τῷ δοκιμίῳ τῆς πίστεως, τὴν δὲ τοῦ Ἀσήρ, δι’ οὗ «μακαρισμὸς» σημαίνεται, τοὺς τῇ τηρήσει τῶν θεοδιδάκτων μακαρισμῶν τῆς ἀλήκτου τευξομένους μακαριότητος τῶν αἰωνίων ἐπαίνων, τὴν δὲ τοῦ Νεφθαλείμ, ἑρμηνευομένου συνετὸν ἢ στέλεχος, τοὺς τῷ στελέχει τοῦ δεσποτικοῦ σταυροῦ ἐπερειδομένους μετὰ συνέσεως καὶ ἐν αὐτῷ τοὺς δαίμονας καταράσσοντας, τὴν δὲ τοῦ Μανασσῆ, ὃς ἀπὸ λήθης ἑρμηνεύεται, τοὺς ἐπιλανθανομένους τοῦ πατρῴου οἴκου διὰ Χριστόν, ὅπως ἐπιθυμήσῃ ὁ βασιλεὺς τοῦ ψυχικοῦ αὐτῶν κάλλους καὶ ἀξιώσῃ τῆς ἐν τῷ μυστικῷ γάμῳ κλήσεως, τὴν δὲ τοῦ Συμεών, ὅπερ δηλοῖ ἐπακουσμόν, τοὺς τῶν θείων ἐντολῶν ἐπακούοντας δι’ ἀγαθῶν πράξεων, τὴν δὲ τοῦ Λευί, δι’ οὗ «προσειλημμένος» σημαίνεται, τοὺς ὑπὸ θεοῦ ἐκλεγέντας καὶ προσληφθέντας, κατὰ τὸ ψαλμικὸν λόγιον, καὶ ἐν ταῖς θείαις αὐλαῖς κατασκηνοῦν μέλλοντας, ὡς τῆς ὀγδόης τῆς μετὰ τοῦ παρόντος αἰῶνος ἑβδομάδα ἱερατεύσοντας, διὸ καὶ ὀγδόη τέτακται.
Μετάφραση
Για τον λόγο αυτόν, θεωρώντας αναγκαία την ανάλυση των πατριαρχικών ονομάτων, λέμε ότι η φυλή του Ιούδα, που ερμηνεύεται ως «εξομολόγηση», υποδηλώνει εκείνους που σώζονται διά της μετανοίας και της αγάπης προς τον Κύριο, ο οποίος εβλάστησε από τον Ιούδα και δικαίωσε τελώνη, πόρνη και ληστή· η δε φυλή του Ρουβήμ, που φανερώνει τον «βλέποντα υιό» ή τον «υιό της οράσεως», δηλώνει τους καθαρούς στην καρδιά και εκείνους που βλέπουν με το πνεύμα· η δε φυλή του Γαδ, που σημαίνει πειρασμό ή δοκιμασία, υποδηλώνει εκείνους που μέσα από θλίψεις και πειρασμούς πυρώνονται σαν τον χρυσό και στεφανώνονται από τη δοκιμασία της πίστεως· η δε φυλή του Ασήρ, διά της οποίας σημαίνεται ο «μακαρισμός», αυτούς που με την τήρηση των θεοδίδακτων μακαρισμών θα επιτύχουν την ατελεύτητη μακαριότητα των αιώνιων επαίνων· η δε φυλή του Νεφθαλείμ, που ερμηνεύεται ως συνετός ή στέλεχος, εκείνους που στηρίζονται με σύνεση στο στέλεχος του δεσποτικού Σταυρού και με αυτό συντρίβουν τους δαίμονες· η δε φυλή του Μανασσή, που ερμηνεύεται από τη λήθη, εκείνους που λησμονούν τον πατρικό τους οίκο για χάρη του Χριστού, ώστε να επιθυμήσει ο Βασιλεύς το ψυχικό τους κάλλος και να τους αξιώσει της κλήσεως στον μυστικό γάμο· η δε φυλή του Συμεών, που δηλώνει επακουσμό, αυτούς που υπακούουν στις θείες εντολές διά των αγαθών πράξεων· και η φυλή του Λευί, διά της οποίας σημαίνεται ο «προσειλημμένος», εκείνους που εκλέχθηκαν και προσλήφθηκαν από τον Θεό, σύμφωνα με το ψαλμικό λόγιο, και οι οποίοι πρόκειται να κατασκηνώσουν στις θείες αυλές, ως πρόσωπα που θα ιερουργούν στην όγδοη ημέρα μετά την εβδομάδα του παρόντος αιώνος, γι' αυτό και έχει τεθεί όγδοη στη σειρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες