Δεῖ γὰρ ἀκούσαντα νοῆσαι καὶ νοήσαντα ὑπακοῦσαι κατὰ τὸ γεγραμμένον «Ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου» ἀντὶ τοῦ ὑπάκουσον, νόησον. Ὥσπερ δεξαμενὴ σωλῆνι προσκέκλιται ῥέοντι, οὕτως ἡ ἀκοὴ τοῦ δικαίου προσκέκλιται τοῦ θείου νόμου τοῖς νάμασι. «Κλινῶ γὰρ εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου». Διὰ τί κλινῶ; Ἐπειδὴ πᾶσα ὑδρία δεχομένη ὕδωρ κεκλιμένῳ τῷ σχήματι δέχεται, διὰ τοῦτο καὶ πᾶσα ἀκοή, δεχομένη τοῦ θείου λόγου τὰ ῥεύματα, προσκεκλίσθαι τούτοις λέγεται.
Μετάφραση
Διότι πρέπει αυτός που άκουσε να κατανοήσει, και αφού κατανοήσει να υπακούσει, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «Άκουσε, θυγατέρα, και δες, και κλίνε το αυτί σου», αντί του «υπάκουσε, κατανόησε». Όπως ακριβώς η δεξαμενή γέρνει προς τον σωλήνα που ρέει, έτσι και η ακοή του δικαίου κλίνει προς τα νάματα του θείου νόμου. «Διότι θα κλίνω το αυτί μου στην παραβολή». Γιατί θα το κλίνω; Επειδή κάθε στάμνα που δέχεται νερό, το δέχεται έχοντας κεκλιμένο σχήμα, γι' αυτόν τον λόγο και κάθε ακοή, όταν δέχεται τα ρεύματα του θείου λόγου, λέγεται ότι κλίνει προς αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες