Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 44:7

69 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ράβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–69 από 69

Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία
πνεῦμα κυρίου ἐπ᾽ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέν με· εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέν με, κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν». καὶ οὐ μόνος γε Ἡσαΐας, ἀλλὰ καὶ Δαυὶδ εἰς τὸ αὐτοῦ πρόσωπον ἀναφωνεῖ λέγων· «ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε, ὁ θεός, ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου»· ἐν οἷς ὁ λόγος ἐν μὲν τῷ πρώτῳ στίχῳ θεὸν αὐτὸν ἐπιφημίζει, ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ σκήπτρῳ βασιλικῷ τιμᾷ, εἶθ᾽ ἑξῆς ὑποβὰς μετὰ τὴν ἔνθεον καὶ βασιλικὴν δύναμιν τρίτῃ τάξει Χριστὸν αὐτὸν γεγονότα, ἐλαίῳ οὐ τῷ ἐξ ὕλης σωμάτων, ἀλλὰ τῷ ἐνθέῳ τῆς ἀγαλλιάσεως ἠλειμμένον, παρίστησιν· παρ᾽ ὃ καὶ τὸ ἐξαίρετον αὐτοῦ καὶ πολὺ κρεῖττον καὶ διάφορον τῶν πάλαι διὰ τῶν εἰκόνων σωματικώτερον κεχρισμένων ὑποσημαίνει. καὶ ἀλλαχοῦ δὲ ὁ αὐτὸς ὧδέ πως τὰ περὶ αὐτοῦ δηλοῖ λέγων «εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου», καὶ «ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε. ὤμοσεν κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται· σὺ εἶ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Πνεύμα Κυρίου είναι επάνω μου, γι' αυτό με έχρισε· με έστειλε για να φέρω το ευαγγέλιο στους πτωχούς, να κηρύξω στους αιχμαλώτους άφεση και στους τυφλούς ανάβλεψη». Και όχι μόνο ο Ησαΐας, αλλά και ο Δαβίδ αναφωνεί αναφερόμενος στο πρόσωπό Του, λέγοντας: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος· ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο δικός σου Θεός, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Με αυτά τα λόγια, το κείμενο στον μεν πρώτο στίχο Τον ανακηρύσσει Θεό, στον δε δεύτερο Τον τιμά με βασιλικό σκήπτρο, και έπειτα προχωρώντας, μετά τη θεϊκή και βασιλική δύναμη, σε τρίτη τάξη Τον παρουσιάζει να έχει γίνει Χριστός, χρισμένος με έλαιο όχι από υλικά σώματα, αλλά με το θεϊκό έλαιο της αγαλλιάσεως. Αυτό υποδηλώνει και την εξαιρετική Του υπεροχή, ότι δηλαδή είναι πολύ ανώτερος και διαφορετικός από εκείνους που στα παλαιά χρόνια χρίονταν με πιο σωματικό τρόπο μέσω των εικόνων. Και σε άλλο σημείο πάλι, ο ίδιος [ο Δαβίδ] δηλώνει τα σχετικά με Αυτόν με τον εξής τρόπο, λέγοντας: «Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: κάθισε στα δεξιά μου, μέχρι να θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου», και «Από τη μήτρα, πριν από τον εωσφόρο σε γέννησα. Ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί· εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Ταῦτα γὰρ εἰ συνεξετάζοι τίς τῇ τε παρούσῃ τῶν Ἰουδαίων καταστάσει καὶ ταῖς κατ᾽ αὐτοὺς ἱστορίαις ἀπὸ τῆς Ἐζεκίου καὶ Ἰεχονίου βασιλείας, καθ᾽ οὓς ἡ ἐκ Δαυὶδ περιεγράφη τῶν Ἰουδαίων βασιλεία ἐν τῷ τῆς εἰς Βαβυλῶνα αἰχμαλωσίας καιρῷ, μεθ᾽ ὃν οὐδαμῶς ἤρχθησαν ἢ ἐβασιλεύθησαν ὑπὸ τῶν ἐκ Δαυὶδ καταγόντων τὸ γένος εἰς ἔτι, ὅτι μηδαμῶς ἁρμόζει ἤτοι τῷ Δαυὶδ ἢ καὶ τῷ Σολομῶνι τὰ λελεγμένα, ὡς ἐξ ἀνάγκης ἃ μὴ θέμις ψευδῆ διελέγχεσθαι συμβαίνειν τὴν μεθ᾽ ὅρκων τοῦ Θεοῦ πρόρρησιν· εἴ γε μὴν ἀναφέροιμεν τὸ λεγόμενον τοῦ Δαυὶδ σπέρμα ἐπὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ κατὰ σάρκα γενόμενον Χριστὸν, σαφὲς πῶς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτο τὸ σπέρμα, τοῦτ᾽ ἔστιν ὁ Χριστὸς, διαμενεῖ, καὶ πῶς ὁ θρόνος αὐτοῦ καὶ ἡ πνευματικὴ βασιλεία ἕως αἰῶνος ἐνώπιον ὑπάρχει τοῦ Πατρὸς, ἀνορθούμενος ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ ἀνοικοδομούμενος κατὰ γενεὰν καὶ γενεὰν ἐν ταῖς τῶν πιστευόντων ἐπ᾽ αὐτὸν ψυχαῖς. Τούτου δὲ τοῦ ἀποδεδομένου ἡμῖν σπέρματος Δαυὶδ διαμενεῖ ὁ θρόνος, ὡς ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος ἐναντίον τοῦ Πατρὸς, καὶ ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ οὐρανοῦ· διὸ πρὸς αὐτὸν ὑπὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν ἑτέρῳ Ψαλμῷ λέλεκται· Ὁ θρόνος σου ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν κάποιος τα εξετάσει αυτά σε συνάρτηση με την παρούσα κατάσταση των Ιουδαίων και με την ιστορία τους από την εποχή της βασιλείας του Εζεκία και του Ιεχονία, κατά τους οποίους τερματίστηκε η προερχόμενη από τον Δαβίδ βασιλεία των Ιουδαίων τον καιρό της αιχμαλωσίας στη Βαβυλώνα, μετά τον οποίο σε καμία περίπτωση δεν κυβερνήθηκαν ούτε βασιλεύτηκαν από εκείνους που έλκουν το γένος από τον Δαβίδ μέχρι και σήμερα, (θα διαπιστώσει) ότι όσα έχουν ειπωθεί δεν αρμόζουν καθόλου ούτε στον Δαβίδ ούτε στον Σολομώντα, με αποτέλεσμα κατ' ανάγκην να αποδεικνύεται ψευδής η ένορκη προφητεία του Θεού, πράγμα το οποίο είναι αθέμιτο. Εάν όμως αναφέρουμε το λεγόμενο σπέρμα του Δαβίδ στον Χριστό, ο οποίος γεννήθηκε από αυτόν κατά σάρκα, είναι σαφές πώς αυτό το σπέρμα, δηλαδή ο Χριστός, θα διαμείνει στον αιώνα, και πώς ο θρόνος Του και η πνευματική Του βασιλεία υπάρχει αιώνια ενώπιον του Πατρός, ανορθούμενος από Αυτόν και ανοικοδομούμενος από γενεά σε γενεά στις ψυχές εκείνων που πιστεύουν σε Αυτόν. Και ο θρόνος αυτού του σπέρματος του Δαβίδ που δόθηκε σε εμάς θα διαμείνει, όπως ο ήλιος της δικαιοσύνης ενώπιον του Πατρός, και όπως οι ημέρες του ουρανού· γι' αυτό προς Αυτόν έχει λεχθεί από το Άγιο Πνεύμα σε άλλον Ψαλμό: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
τούτου δὴ οὖν τὴν παναλκῆ καὶ πανάγαθον καὶ παντὸς καλοῦ χορηγόν, τῆς ἀνωτάτω καὶ ἀγενήτου θεότητος, δύναμιν τὸ θεῖον πνεῦμα, οἰκείῳ καὶ προσφυεῖ συμβαλὼν παραδείγματι, ἔλαιον θεοῦ προσαγορεύει· διόπερ χριστὸν καὶ ἠλειμμένον τὸν αὐτῆς μέτοχον ἀποκαλεῖ. ἔλαιον δὲ μὴ τὸν οἶκτον ἐν τούτοις ἄκουε μηδὲ τὴν ἐπὶ τοῖς δυσπραγοῦσι λύπην, ἀλλ᾽ ὃ ὁ καρπὸς τοῦ φυτοῦ παρίστησιν, τὸ πάσης ἀμιγὲς ὑγρᾶς ὕλης, φωτὸς αὐξητικόν, πόνων θεραπευτικόν, καμάτων ἀπαλλακτικόν, τὸ τῶν ἐπαλειψαμένων φαιδροποιόν, φωτὸς δίκην ἀποστίλβον ταῖς μαρμαρυγαῖς, διαυγῆ τε καὶ λαμπρὰν τῶν αὐτῷ χρωμένων ἀποτελοῦν τὴν ὄψιν, ὅ φησιν ἡ θεία γραφή· «τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ». τούτῳ τοιγαροῦν ὁ λόγος τὴν ἀνωτάτω τοῦ πανηγεμόνος καὶ παμβασιλέως θεοῦ δύναμιν συμβαλὼν τῷ παραδείγματι, τὸν πρῶτον καὶ μόνον ὅλῳ τούτῳ χρισθέντα καὶ τῆς θεϊκῆς καὶ πᾶσιν ἀκοινωνήτου πατρικῆς εὐωδίας μετειληφότα, καὶ μόνον ἐξ αὐτοῦ γεννηθέντα θεὸν λόγον, μετοχῇ τε τοῦ γεννήσαντος ἀγεννήτου καὶ πρώτου καὶ μείζονος θεὸν ἐκ θεοῦ ἀποφανθέντα, χριστὸν καὶ ἠλειμμένον ἀπεκάλεσεν. διὸ καὶ ἐν ψαλμοῖς πρὸς αὐτὸν δὴ τοῦτον 〈τὸν〉 ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἠλειμμένον ἀναφωνεῖ τὸ φάσκον ὧδε λόγιον· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, συγκρίνοντας την παντοδύναμη και πανάγαθη και χορηγό κάθε καλού δύναμη της ανώτατης και αγέννητης θεότητας, δηλαδή το θείο Πνεύμα, με ένα οικείο και κατάλληλο παράδειγμα, την ονομάζει «έλαιο του Θεού»· για τον λόγο αυτόν αποκαλεί Χριστό και χρισμένο εκείνον που μετέχει σε αυτήν. Ως «έλαιο», όμως, μην εννοήσεις εδώ τον οίκτο (το έλεος) ούτε τη λύπη για όσους δυστυχούν, αλλά αυτό που αντιπροσωπεύει ο καρπός του φυτού, εκείνο που δεν αναμειγνύεται με καμία άλλη υγρή ουσία, που αυξάνει το φως, που θεραπεύει τους πόνους, που απαλλάσσει από τους κόπους, που κάνει λαμπρούς όσους αλείφονται, που αστράφτει σαν φως με τις ανταύγειές του, και που καθιστά διαυγή και λαμπρή την όψη εκείνων που το χρησιμοποιούν, όπως λέει η Θεία Γραφή: «για να κάνει το πρόσωπο να λάμπει με το έλαιο». Επομένως, παραβάλλοντας την ανώτατη δύναμη του πανηγεμόνα και παμβασιλέα Θεού με αυτό το παράδειγμα, αποκάλεσε Χριστό και χρισμένο τον πρώτο και μόνο που χρίστηκε εξ ολοκλήρου με αυτό και μετείχε στη θεϊκή και ακοινώνητη σε όλους πατρική ευωδία, και τον μόνο Θεό Λόγο που γεννήθηκε από Αυτόν, ο οποίος, με τη μετοχή του στον γεννήσαντα αγέννητο, πρώτο και μείζονα (Πατέρα), φανερώθηκε ως Θεός εκ Θεού. Γι' αυτό και στους Ψαλμούς, απευθυνόμενο προς αυτόν ακριβώς που χρίστηκε από τον Πατέρα, αναφωνεί το λόγιο που λέει τα εξής: «Ο θρόνος σου, Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Ἀλλ᾽ ὅτι μὲν ὁ κυρίως χριστὸς οὐκ ἄνθρωπος ἦν, υἱὸς δέ τις θεοῦ, δεξιοῖς τῆς πατρικῆς θεότητος τετιμημένος, καὶ πολὺ κρείττων οὐ μόνον τῆς θνητῆς καὶ ἀνθρωπείας φύσεως, ἀλλὰ καὶ πάσης τῆς ἐν γενητοῖς νοερᾶς οὐσίας, σαφῶς οἶμαι ἀποδεδειχέναι. πλὴν ἀλλ᾽ ὅτι κατὰ τὰ πρότερον εἰρημένα ὁ αὐτὸς Δαβὶδ ἐν μδʹ ψαλμῷ, προγραφῇ χρησάμενος τῇ «ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ» καὶ «τῶν ἀλλοιωθησομένων», ὁμοῦ θεὸν καὶ βασιλέα καὶ χριστὸν ἕνα τινὰ καὶ τὸν αὐτὸν ἀναγορεύει, γράφων οὕτως· «ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν, λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ· ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου. ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων». οἷς ἑξῆς ἐπιλέγει· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου· ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου». σκόπει δ᾽ οὖν ἐπιμελέστερον ὅπως κατὰ τὴν τοῦ ψαλμοῦ προγραφὴν «ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ» τὸν λόγον εἶναι προοιμιάζεται, μετὰ τοῦ καὶ «εἰς σύνεσιν» τῶν λεχθησομένων τὸν ἀκροατὴν παρορμᾶν. ἐπισημαίνεται δὲ καὶ τὸ αἴτιον τῆς οἰκονομίας τοῦ λόγου φάσκων· «εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων, εἰς σύνεσιν ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ότι βεβαίως ο κυρίως Χριστός δεν ήταν απλώς άνθρωπος, αλλά Υιός του Θεού, τιμημένος με τη θέση στα δεξιά της πατρικής θεότητας, και πολύ ανώτερος όχι μόνο από τη θνητή και ανθρώπινη φύση, αλλά και από κάθε νοερή ουσία μεταξύ των δημιουργημένων όντων, νομίζω ότι το έχω αποδείξει σαφώς. Εξάλλου, σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν προηγουμένως, ο ίδιος ο Δαβίδ στον μδ΄ [44ο] ψαλμό, χρησιμοποιώντας την επιγραφή «υπέρ του αγαπητού» και «για εκείνους που θα αλλοιωθούν», ανακηρύσσει ταυτόχρονα ως Θεό, βασιλιά και Χριστό έναν και τον αυτόν, γράφοντας τα εξής: «Ανέβλυσε η καρδιά μου λόγο αγαθό, εγώ λέγω τα έργα μου στον βασιλιά· η γλώσσα μου είναι κάλαμος γραμματέα οξυγράφου. Είσαι ωραίος στο κάλλος περισσότερο από τους υιούς των ανθρώπων». Στα οποία προσθέτει στη συνέχεια: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου· αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την αδικία· για τον λόγο αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Πρόσεξε, λοιπόν, πιο προσεκτικά πώς, σύμφωνα με την επιγραφή του ψαλμού, προλογίζει ότι ο λόγος είναι «υπέρ του αγαπητού», παρακινώντας παράλληλα τον ακροατή σε «σύνεση» για την κατανόηση όσων πρόκειται να λεχθούν. Επισημαίνει δε και την αιτία της οικονομίας του λόγου, λέγοντας: «Εις το τέλος, υπέρ των αλλοιωθησομένων, εις σύνεσιν, υπέρ του αγαπητού».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
ἡμεῖς δὲ μικρῷ ἐν τῷ ψαλμῷ προελθόντες, τὸν προφητευόμενον, αὐτὸν δὴ τοῦτον τὸν ἀγαπητὸν τοῦ θεοῦ, κεχρῖσθαι πάλιν οὐχ ὧδε ὥσπερ ὑπὸ Μωσέως, οὐδ᾽ ὡς ὑπό τινος τῶν ἐν ἀνθρώποις, ἀλλ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἀνωτάτου καὶ ἐπὶ πάντων θεοῦ τε καὶ πατρὸς αὐτοῦ εὑρήσομεν. λέγει δ᾽ οὖν ἑξῆς προϊών· «διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως, παρὰ τοὺς μετόχους σου». τὸν δὴ οὖν κἀνταῦθα ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ κεχρῖσθαι μεμαρτυρημένον πῶς ἂν ἄλλως τις ὀνομάσειεν ἢ Χριστόν; ἔχομεν τοιγαροῦν ἤδη καὶ διὰ τούτων δύο τοῦ θεσπιζομένου προσηγορίας, Χριστοῦ καὶ ἀγαπητοῦ, ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ κεκλημένου τοῦ τῆς χρίσεως αἰτίου. δι᾽ ὃ λέγεται κεχρῖσθαι ὁ δηλούμενος τῷ τῆς ἀγαλλιάσεως ἐλαίῳ, τὴν αἰτίαν ἐκδιδάσκει, ἥτις ἀναδραμόντι σοι μικρόν, μᾶλλον δὲ τὴν πᾶσαν διάνοιαν τῆς λέξεως ἐπιθεωρήσαντι, δήλη ἔσται. φησὶν τοίνυν ὁ ψαλμός, αὐτῷ δὴ τῷ προφητευομένῳ Χριστῷ καὶ ἀγαπητῷ τοῦ θεοῦ προσφωνῶν, τὰ μικρῷ πρόσθεν ἐκτεθειμένα, ἐν οἷς εἴρητο· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εμείς, όμως, προχωρώντας λίγο πιο κάτω στον ψαλμό, θα βρούμε ότι αυτός που προφητεύεται, αυτός ακριβώς ο αγαπητός του Θεού, έχει χριστεί πάλι όχι με αυτόν τον τρόπο όπως από τον Μωυσή, ούτε όπως από κάποιον από τους ανθρώπους, αλλά από τον ίδιο τον ύψιστο και επί πάντων Θεό και Πατέρα του. Λέει λοιπόν στη συνέχεια, προχωρώντας: «Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως, περισσότερο από τους μετόχους σου». Αυτόν, λοιπόν, για τον οποίο και εδώ μαρτυρείται ότι έχει χριστεί από τον ίδιο τον επί πάντων Θεό, πώς αλλιώς θα μπορούσε κάποιος να τον ονομάσει παρά Χριστό; Έχουμε συνεπώς ήδη, και μέσω αυτών, δύο προσωνυμίες του προφητευομένου, του Χριστού και του αγαπητού, ενώ πρόκειται για έναν και τον αυτόν που έχει ονομαστεί έτσι. Όσο για την αιτία της χρίσεως, εξαιτίας της οποίας το εν λόγω πρόσωπο λέγεται ότι έχει χριστεί με το έλαιο της αγαλλιάσεως, (το κείμενο) διδάσκει τον λόγο, ο οποίος, αν ανατρέξεις λίγο πιο πίσω, ή μάλλον αν εξετάσεις το συνολικό νόημα του χωρίου, θα σου γίνει φανερός. Λέει λοιπόν ο ψαλμός, απευθυνόμενος σε αυτόν ακριβώς τον προφητευόμενο Χριστό και αγαπητό του Θεού, τα όσα εκτέθηκαν λίγο πιο πάνω, στα οποία είχε ειπωθεί: «Ο θρόνος σου, Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την αδικία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
σκέψαι τοιγαροῦν εἰ μὴ θεῷ ταῦτα προσεφωνεῖτο ἄντικρυς («σὺ» γάρ, φησίν, «ὁ θεός» ἀντὶ τοῦ ὦ θεέ)· «ὁ θρόνος σου εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος» ὑπάρχει, καὶ «ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου». καὶ ἐπεὶ σὺ αὐτὸς ὁ θεὸς «ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν, διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου», καὶ Χριστόν σε παρὰ πάντας κατεστήσατο. λευκότερον δὲ τούτων ἡ Ἑβραίων παρίστησιν γραφή, ἣν πρὸς ἀκρίβειαν ἑρμηνεύων ὁ Ἀκύλας ὧδέ πως ἐξέδωκεν εἰπών· «ὁ θρόνος σου, θεέ, 〈εἰς〉 αἰῶνα», καὶ ἔτι· «σκῆπτρον εὐθύτητος σκῆπτρον βασιλείας σου. ἠγάπησας δίκαιον καὶ ἐμίσησας ἀσέβημα· ἐπὶ τούτῳ ἤλειψέν σε, ὁ θεός, ὁ θεός σου ἔλαιον χαρᾶς ἀπὸ ἑταίρων σου». ἀντὶ γοῦν τοῦ «ὁ θεὸς ὁ θεός σου» αὐτὴ ἡ ἑβραϊκὴ λέξις «θεέ, ὁ θεός σου» περιέχει, ἵνα ᾖ τὸ ὅλον· ἠγάπησας, ὦ θεέ, τὸ δίκαιον καὶ ἐμίσησας τὸ ἀσέβημα· διόπερ ἐπὶ τούτῳ ἔχρισέν σε, ὦ θεέ, ὁ ἀνωτάτω καὶ μείζων αὐτὸς ὁ καὶ σοῦ θεός, ὡς εἶναι καὶ τὸν χριόμενον 〈θεὸν〉 καὶ τὸν χρίοντα πολὺ πρότερον, πάντων μὲν ὄντα θεὸν καὶ αὐτοῦ δὲ διαφερόντως τοῦ χριομένου. τοῦτο δὲ καὶ αὐτῇ ἐπιστήσαντι τῇ ἑβραίᾳ γλώττῃ φανερὸν ἂν γένοιτο. ἐπὶ γὰρ τῆς πρώτης ἐπωνυμίας, καθ᾽ ἣν ὁ Ἀκύλας «θρόνος σου, θεὲ» ἡρμήνευσεν, σαφῶς ἀντὶ τοῦ «ὁ θεὸς» «θεὲ» εἰπών, τὸ ἑβραϊκὸν ἐλωῒμ περιέχει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σκέψου, λοιπόν, αν δεν απευθύνονταν αυτά ξεκάθαρα στον Θεό (διότι λέει «εσύ ο Θεός» αντί του «ω Θεέ»)· «ο θρόνος σου εις τον αιώνα του αιώνος» υπάρχει, και «ράβδος ευθύτητος η ράβδος της βασιλείας σου». Και επειδή εσύ ο ίδιος ο Θεός «αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την αδικία, για τον λόγο αυτόν σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου», και σε κατέστησε Χριστό πάνω από όλους. Σαφέστερα όμως από αυτά τα παρουσιάζει η Εβραϊκή γραφή, την οποία, ερμηνεύοντάς την με ακρίβεια, ο Ακύλας απέδωσε κάπως έτσι, λέγοντας: «ο θρόνος σου, Θεέ, εις τον αιώνα», και ακόμη: «σκήπτρο ευθύτητας το σκήπτρο της βασιλείας σου. Αγάπησες το δίκαιο και μίσησες την ασέβεια· γι' αυτό σε άλειψε, ω Θεέ, ο Θεός σου με έλαιο χαράς παραπάνω από τους συντρόφους σου». Αντί, λοιπόν, του «ο Θεός, ο Θεός σου», η ίδια η εβραϊκή λέξη περιέχει το «Θεέ, ο Θεός σου», ώστε το όλο νόημα να είναι: αγάπησες, ω Θεέ, το δίκαιο και μίσησες την ασέβεια· για τον λόγο αυτόν σε έχρισε, ω Θεέ, ο ανώτατος και μέγιστος, αυτός που είναι και δικός σου Θεός, έτσι ώστε να είναι Θεός και αυτός που χρίεται, αλλά και αυτός που χρίει πολύ προτύτερα, όντας Θεός των πάντων αλλά και, κατά ξεχωριστό τρόπο, του ίδιου αυτού που χρίεται. Αυτό, άλλωστε, θα γινόταν φανερό σε όποιον επιστήσει την προσοχή του στην ίδια την εβραϊκή γλώσσα. Διότι, αναφορικά με την πρώτη ονομασία, την οποία ο Ακύλας ερμήνευσε «θρόνος σου, Θεέ», λέγοντας σαφώς «Θεέ» αντί του «ο Θεός», το εβραϊκό κείμενο περιέχει τη λέξη Ελωΐμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Τοσαῦτα δι᾽ ὧν ὁ Χριστὸς ὀνομαστὶ προκεκήρυκτο· πλὴν ἀλλ᾽ ἐπεὶ διὰ τῶν πλείστων τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ συνῆπται τῇ αὐτοῦ προσηγορίᾳ, ἀναγκαῖον ἐπαναλαβεῖν τὰ προειρημένα περὶ τῆς κατ᾽ αὐτὸν θεότητος, ἣν ἐν τῷ μδʹ ψαλμῷ, ἐπιγεγραμμένῳ «ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ», φέρεσθαι προπαρεστήσαμεν, ἔνθα ὁ λόγος ἐν πρώτοις αὐτὸν ὑπομνήσας ὡς βασιλέα, μεθ᾽ ἕτερα ἐπάγει περὶ τῆς θεότητος τοῦ Χριστοῦ· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου». σαφῶς γὰρ ἐν τούτοις, ὡς ἤδη καὶ πρότερον προπαρεστήσαμεν, εἷς ὢν καὶ 〈ὁ〉 αὐτὸς ὁ δηλούμενος, θεὸς εἶναι λέγεται ἠγαπηκὼς δικαιοσύνην καὶ μεμισηκὼς ἀδικίαν, καὶ τούτου χάριν ὑφ᾽ ἑτέρου μείζονος θεοῦ καὶ πατρὸς αὐτοῦ κεχρισμένος ἐλαίῳ κρείττονι καὶ διαφέροντι ἢ κατὰ τοὺς τύπους, τῷ καλουμένῳ τῆς ἀγαλλιάσεως. ὁ δὲ τῷ τοιούτῳ χρισθεὶς ἐλαίῳ οὐ πρὸς ἀνθρώπων, οὐδὲ δι᾽ ἀνθρώπων, ἀλλ᾽ ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ἀνωτάτω θεοῦ, τί ἕτερον ἢ Χριστὸς εἰκότως 〈ἂν〉 ὀνομασθείη; οὐκοῦν ὁ αὐτὸς ὁμοῦ καὶ θεὸς δείκνυται ὠνομασμένος, ὥσπερ οὖν ἤδη πρότερον κατὰ τοὺς οἰκείους τόπους παρέστη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τόσα είναι εκείνα μέσω των οποίων ο Χριστός είχε προκηρυχθεί ονομαστικά· πλην όμως, επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις τα πάθη του Χριστού συνδέονται με την προσηγορία του, είναι αναγκαίο να επαναλάβουμε τα όσα έχουν προειπωθεί σχετικά με τη θεότητά του, την οποία, όπως παραθέσαμε προηγουμένως, μαρτυρεί ο 44ος Ψαλμός, που επιγράφεται «υπέρ του αγαπητού», όπου το κείμενο, αφού πρώτα τον αναφέρει ως βασιλιά, μετά από άλλα προσθέτει σχετικά με τη θεότητα του Χριστού: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος· ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την αδικία· για τον λόγο αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως, περισσότερο από τους μετόχους σου». Διότι σαφώς σε αυτά τα λόγια, όπως αποδείξαμε και προηγουμένως, ο υποδηλούμενος, αν και είναι ένας και ο αυτός, λέγεται ότι είναι Θεός που αγάπησε τη δικαιοσύνη και μίσησε την αδικία, και εξαιτίας αυτού έχει χριστεί από άλλον, μείζονα Θεό και Πατέρα του, με έλαιο ανώτερο και διαφορετικό από ό,τι όριζαν οι τύποι, το ονομαζόμενο της αγαλλιάσεως. Εκείνος δε που έχει χριστεί με τέτοιο έλαιο όχι από ανθρώπους, ούτε μέσω ανθρώπων, αλλά από τον ίδιο τον Ύψιστο Θεό, τι άλλο εκτός από Χριστός θα μπορούσε ευλόγως να ονομαστεί; Επομένως, αποδεικνύεται ότι ο ίδιος έχει ονομαστεί ταυτόχρονα και Θεός, όπως ακριβώς καταδείχθηκε ήδη προηγουμένως στα οικεία χωρία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
ταῦτα μὲν οὖν ἀρχόμενος ὁ προφήτης, μᾶλλον δὲ τὸ θεῖον ἐν αὐτῷ πνεῦμα, ὡς ἐν προοιμίῳ διεξῆλθεν, ἑξῆς δὲ εἰς πρόσωπον αὐτῷ δὴ τῷ προαναγραφέντι ἀγαπητῷ τοῦ θεοῦ ἐπιφωνεῖ λέγων· «ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα. περιζώσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου, δυνατέ, τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου, καὶ ἔντεινον, καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πραότητος καὶ δικαιοσύνης, καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου. τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ· λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως». τοσαῦτα εἰπὼν περὶ τῆς ἐνθέου καὶ βασιλικῆς ἀξίας τε καὶ ἀρετῆς τοῦ ἀγαπητοῦ, μηδέπω δ᾽ ἐκφήνας τὸν δηλούμενον, ἤδη λοιπὸν ἀποκηρύττει ἀναφανδόν, ὡς ἄρα θαυμάσιός τις εἴη καὶ κρείττων ἢ κατὰ ἄνθρωπον οὗτος ὁ διὰ τῆς προγραφῆς τοῦ ψαλμοῦ δηλούμενος ἀγαπητὸς τοῦ θεοῦ· θεότητι γοῦν καὶ βασιλείᾳ τινὶ διαφέροντα καὶ ἐξαιρέτῳ χρίσματι οὐ πρὸς ἀνθρώπων, πρὸς αὐτοῦ δὲ τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ τετιμῆσθαι αὐτόν φησι διὰ τούτων· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεὸς ὁ θεός σου ἔλαιον χαρᾶς ἀπὸ ἑταίρων σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά, λοιπόν, ο προφήτης, ή μάλλον το θείο πνεύμα που βρισκόταν μέσα του, τα εξέθεσε αρχικά σαν σε προοίμιο, στη συνέχεια δε, απευθυνόμενος προσωπικά στον ίδιο τον προαναφερθέντα αγαπητό του Θεού, αναφωνεί λέγοντας: «Εξεχύθη η χάρη στα χείλη σου· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός εις τον αιώνα. Ζώσου τη ρομφαία σου στον μηρό σου, δυνατέ, με την ωραιότητά σου και με το κάλλος σου, και τέντωσε, και κατευοδώσου και βασίλευε ένεκα της αλήθειας και της πραότητας και της δικαιοσύνης, και θα σε οδηγήσει θαυμαστά η δεξιά σου. Τα βέλη σου είναι ακονισμένα, δυνατέ· λαοί θα υποταχθούν κάτω από εσένα, μέσα στην καρδιά των εχθρών του βασιλιά». Αφού είπε τόσα για την ένθεη και βασιλική αξία και αρετή του αγαπητού, χωρίς ακόμη να έχει φανερώσει ποιος είναι αυτός που υπονοείται, τώρα πλέον τον διακηρύσσει ανοιχτά, ότι δηλαδή αυτός ο αγαπητός του Θεού, που υποδηλώνεται από την επιγραφή του ψαλμού, είναι κάποιος θαυμαστός και ανώτερος από τα ανθρώπινα μέτρα· αναφέρει, λοιπόν, μέσα από αυτά τα λόγια ότι ξεχωρίζει ως προς τη θεότητα και σε μια ιδιαίτερη βασιλεία, και ότι έχει τιμηθεί με εξαιρετικό χρίσμα, όχι από ανθρώπους, αλλά από τον ίδιο τον επί πάντων Θεό: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την αδικία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Ἐπίστησον οὖν ὡς πρὸς ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ὁ ἀνωτάτω καὶ ἐπὶ πάντων κύριος καὶ τὴν «κάθου ἐκ δεξιῶν μου» δωρεῖται φωνὴν καὶ τὴν «πρὸ ἑωσφόρου γεγέννηκά σε», μεθ᾽ ὅρκου δὲ διαβεβαιώσεως ἄσειστον καὶ ἀπαράβατον αὐτῷ τὴν τιμὴν τῆς εἰς ἄπειρον αἰῶνα διαρκοῦς ἱερωσύνης παραδίδωσιν· «ὤμοσεν κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται, σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα». τίς δ᾽ ἂν ἐπινοοῖτο, οὔτι δὴ θνητὸς ἀνήρ, ἀλλ᾽ οὐδέ 〈τις〉 τῆς ἀγγελικῆς φύσεως, ὑπὸ θεοῦ μὲν γεγενημένος εἰς αἰῶνα δὲ ἱερωμένος, ἢ μόνος ὁ καὶ ἐν τοῖς πρόσθεν εἰπὼν «κύριος ἔκτισέν με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ, πρὸ τοῦ αἰῶνος ἐθεμελίωσέν με ἐν ἀρχῇ, πρὸ τοῦ ὄρη ἑδρασθῆναι, πρὸ δὲ πάντων βουνῶν γεννᾷ με»; καὶ πρόσσχες δέ, ἐπιμελῶς τὸν νοῦν ἐπιστήσας, τῷ τε παρόντι ψαλμῷ καὶ ταῖς ἐν τῷ πρὸ τούτου παρατεθείσαις φωναῖς. ἐν μὲν γὰρ τούτῳ ὁ ἀνωτάτω θεὸς σύνθρονον τὸν δεύτερον καὶ ἡμῶν κύριον ἑαυτοῦ καθίστησι, λέγων «κάθου ἐκ δεξιῶν μου», ἐν δὲ τῷ πρὸ τούτου τὸν θρόνον εἰς αἰῶνα αἰῶνος διαμένειν ὁ λόγος ἔφησεν, ὁμοῦ θεὸν αὐτὸν ἀναγορεύων δι᾽ ὧν φησιν· «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος». πάλιν ἐν μὲν τῷ μετὰ χεῖρας «ῥάβδον», φησίν, «δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι κύριος ἐκ Σιών», ἐν δὲ ἐκείνῳ «ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρόσεξε λοιπόν πώς ο Ύψιστος και Κύριος των πάντων στο ένα και το αυτό πρόσωπο δωρίζει και τον λόγο «κάθου εκ δεξιών μου» και το «προ εωσφόρου σε γέννησα», και με την επιβεβαίωση όρκου του παραδίδει ασάλευτη και απαράβατη την τιμή της ιεροσύνης που διαρκεί στον άπειρο αιώνα: «ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί, εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα». Και ποιος θα μπορούσε να νοηθεί, βέβαια όχι θνητός άνθρωπος, αλλά ούτε και κάποιος από την αγγελική φύση, ότι έχει γεννηθεί από τον Θεό και έχει καθιερωθεί ιερέας αιώνια, παρά μόνο εκείνος που είπε και προηγουμένως: «ο Κύριος με έκτισε αρχή των οδών του για τα έργα του, προ του αιώνος με θεμελίωσε εν αρχή, πριν εδραιωθούν τα όρη, και πριν από όλους τους λόφους με γεννά»; Πρόσεξε δε, προσηλώνοντας επιμελώς τον νου σου, και στον παρόντα ψαλμό και στους λόγους που παρατέθηκαν στον προηγούμενο από αυτόν. Διότι σε τούτον ο Ύψιστος Θεός καθιστά τον δεύτερο και Κύριό μας σύνθρονο με τον εαυτό του, λέγοντας «κάθου εκ δεξιών μου», ενώ στον προηγούμενο ο λόγος ανέφερε ότι ο θρόνος του διαμένει εις αιώνα αιώνος, αναγορεύοντάς τον ταυτόχρονα Θεό μέσα από όσα λέει: «ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος». Πάλι, στο προκείμενο κείμενο λέει: «ράβδο δυνάμεως θα σου εξαποστείλει ο Κύριος από τη Σιών», ενώ σε εκείνο: «ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
εἴη δ᾽ ἂν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος, ὃν μόνον διὰ τῶν ἔμπροσθεν γενητὸν ὑπάρχειν θεὸν καὶ κύριον μετὰ τὸν ἀνωτάτω καὶ ἐπὶ πάντων ἀπεδείξαμεν. τόπον δ᾽ αὐτοῦ οὐκ ἂν ἁμάρτοις λέγων εἶναι τὴν ἐν οὐρανοῖς βασιλείαν, τόν τε ἔνδοξον τῆς θεότητος αὐτοῦ θρόνον, ὃν θεολογῶν ὁ προφήτης ἔψαλλεν· «ὁ θρόνος σου», φάσκων, «ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος», ἐφ᾽ ὃν αὐτῷ ὁ πατήρ, ὡς ἂν υἱῷ μονογενεῖ, καθέζεσθαι παρεκελεύσατο εἰπών· «κάθου ἐκ δεξιῶν μου». ταῦτα γὰρ σαφῶς ἤδη πρότερον ἐπὶ μόνον ἀναφέρεσθαι τὸν ἡμέτερον σωτῆρα τὸν θεὸν λόγον παρεστήσαμεν· αὐτὸν δὴ οὖν τοῦτον ὁ παρὼν θεσπίζει λόγος «ἐκπορεύεσθαι ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, καταβήσεσθαί τε ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς». ποῖα δ᾽ ἂν εἴη ταῦτα ἢ ῥητῶς μὲν τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οἱ βουνοί, περὶ ὧν μυρίαι προφητεῖαι θεσπίζουσιν, αὐτή τε Ἱερουσαλήμ, καὶ τὸ Σιὼν ὄρος, ἐν ᾧ τὰς πλείστας ἐποιεῖτο διατριβὰς ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν; τούτων δὲ διαφθορὰν ἔσεσθαι καὶ ἀπώλειαν ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ καθόδῳ θεσπίζει. καὶ πρόδηλον ὡς μετὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίαν καὶ τὰ κατ᾽ αὐτοῦ τετολμημένα τὰ προειρημένα πάντα πεπολιόρκηται καὶ εἰς ἐσχάτην ἐρημίαν ἐλήλυθεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός λοιπόν θα μπορούσε να είναι ο Λόγος του Θεού, για τον οποίο μόνο, μέσα από τα προηγούμενα, αποδείξαμε ότι υπάρχει ως γενητός Θεός και Κύριος, μετά τον Ύψιστο και επί πάντων Θεό. Δεν θα έκανες λάθος εάν έλεγες ότι τόπος Του είναι η επουράνια βασιλεία, καθώς και ο ένδοξος θρόνος της θεότητάς Του, τον οποίο, θεολογώντας, έψαλλε ο προφήτης: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος», επί του οποίου ο Πατέρας, ως προς Μονογενή Υιό, Τον πρόσταξε να καθίσει λέγοντας: «Κάθου εκ δεξιών μου». Διότι σαφώς καταδείξαμε από πριν ότι αυτά αναφέρονται αποκλειστικά στον Σωτήρα μας, τον Θεό Λόγο. Συνεπώς, για αυτόν ακριβώς προφητεύει ο παρών λόγος ότι «εκπορεύεται από τον τόπο του και θα καταβεί στα ύψη της γης». Και ποια θα μπορούσαν να είναι αυτά, αν όχι ρητώς τα όρη του Ισραήλ και οι λόφοι, για τα οποία αναρίθμητες προφητείες προλέγουν, καθώς και η ίδια η Ιερουσαλήμ και το όρος Σιών, όπου ο Σωτήρας και Κύριός μας διέτριβε τον περισσότερο χρόνο; Προφητεύει δε ότι αυτά θα υποστούν καταστροφή και απώλεια κατά την κάθοδο του Χριστού. Και είναι ολοφάνερο ότι, μετά την παρουσία του Σωτήρα μας και τα όσα τολμήθηκαν εναντίον Του, όλα τα προαναφερθέντα πολιορκήθηκαν και περιήλθαν σε έσχατη ερήμωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Ποῖον δὲ θεμιτὸν φάσκειν τὸν προφήτην ἑωρακέναι κύριον ἢ ὃν τοῖς περὶ τὸν Ἀβραὰμ προπάτορσιν ὦφθαί τε καὶ ὡμιληκέναι ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἀπεδείξαμεν; τοῦτον γὰρ ὁμοῦ θεὸν καὶ κύριον καὶ δὴ ἄγγελον εἶναι καὶ ἀρχιστράτηγον δυνάμεως κυρίου προμεμαθήκαμεν. μέλλων τοιγαροῦν τὴν εἰς ἀνθρώπους αὐτοῦ πάροδον ὁ παρὼν λόγος θεσπίζειν, τὴν ἔνθεον αὐτοῦ προθεωρεῖ βασιλείαν, δι᾽ ἧς φησιν ἑωρακέναι αὐτὸν «καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρμένου». οὗτος δ᾽ ἂν εἴη ὁ θρόνος αὐτοῦ ἐκεῖνος ὁ καὶ ἐν τῷ «περὶ τοῦ ἀγαπητοῦ» ψαλμῷ δεδηλωμένος, κατὰ τὸ «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος», ἐφ᾽ ὃν καὶ ὁ ἀνωτάτω τῶν ὅλων ποιητὴς θεὸς πατήρ τε αὐτοῦ ὡς ἂν μονογενεῖ καὶ ἀγαπητῷ καθέζεσθαι παρεκελεύετο, λέγων· «κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου». συνίστησιν δὲ ταύτην ἡμῶν τὴν εἰς τοὺς τόπους ἑρμηνείαν Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής, ὃς παραθέμενος τὰς προκειμένας τοῦ Ἡσαΐου φωνάς, ἐν αἷς εἴρητο «ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν», ἐπιφέρει περὶ τοῦ Χριστοῦ λέγων· «ταῦτα εἶπεν Ἡσαΐας, ὅτε εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐμαρτύρησεν περὶ αὐτοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιον λοιπόν είναι θεμιτό να πούμε ότι είδε ο προφήτης ως Κύριο, παρά εκείνον ο οποίος αποδείξαμε στα προηγούμενα ότι εμφανίστηκε και συνομίλησε με τους προπάτορες της εποχής του Αβραάμ; Διότι έχουμε ήδη διδαχθεί ότι αυτός είναι ταυτόχρονα Θεός και Κύριος, αλλά και άγγελος και αρχιστράτηγος της δυνάμεως του Κυρίου. Επειδή, λοιπόν, ο παρών λόγος πρόκειται να προφητεύσει την έλευσή του στους ανθρώπους, προθεωρεί τη θεϊκή του βασιλεία, για την οποία λέει ότι τον είδε «να κάθεται σε θρόνο υψηλό και υπερυψωμένο». Και αυτός θα πρέπει να είναι ο θρόνος του, ο οποίος φανερώνεται και στον Ψαλμό «περί του Αγαπητού», σύμφωνα με το «ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος», στον οποίο και ο Ύψιστος Ποιητής των πάντων, ο Θεός και Πατέρας του, τον προέτρεψε να καθίσει, ως Μονογενή και Αγαπητό του, λέγοντας: «Κάθισε εκ δεξιών μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου». Την ερμηνεία μας δε αυτή για τα χωρία επιβεβαιώνει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος, παραθέτοντας τα προκείμενα λόγια του Ησαΐα, στα οποία είχε λεχθεί «διότι επωρώθη η καρδιά αυτού του λαού, και με τα αυτιά τους άκουσαν βαριά και έκλεισαν τα μάτια τους», προσθέτει μιλώντας για τον Χριστό: «Αυτά είπε ο Ησαΐας, όταν είδε τη δόξα του, και μαρτύρησε για αυτόν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Περὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας
κϛʹ. καὶ θεὸν δὲ αὐτὸν οἶδεν ὁμολογεῖν ὁ αὐτὸς φάσκων «ὁ θρόνος σου ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέν σε ὁ θεός, ὁ θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου». θεὸς γὰρ ἐν τούτοις χριόμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ τίς ἂν ἕτερος εἴη ἢ αὐτὸς ὁ διὰ τὸ χρῖσμα τὸ πατρικὸν Χριστὸς ἀνηγορευμένος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
κστ΄. Και ως Θεό επίσης γνωρίζει να τον ομολογεί ο ίδιος, λέγοντας: «Ο θρόνος σου, Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Διότι σε αυτά τα λόγια, ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι ο Θεός που χρίεται από τον Θεό, αν όχι αυτός ο ίδιος που, εξαιτίας του πατρικού χρίσματος, ονομάστηκε Χριστός;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Μαρτυρίαι κατὰ Ἰουδαίων
Καὶ ἐξελεύσεται ῥάβδος ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ, καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης ἀναβήσεται, καὶ ἀναπαύσεται ἐπ᾽ αὐτὸν πνεῦμα Θεοῦ, πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως, πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος, πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας· ἐμπλήσει αὐτὸν πνεῦμα φόβου Θεοῦ. Οὐ κατὰ τὴν δόξαν κρινεῖ, οὐδὲ κατὰ τὴν λαλιὰν ἐλέγξει· ἀλλὰ κρινεῖ ταπεινῷ κρίσιν, καὶ ἐλέγξει τοὺς ἐνδόξους τῆς γῆς, καὶ πατάξει τὴν γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ ἐν Πνεύματι διὰ χειλέων ἀνελεῖ ἀσεβῆ· καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἀλήθειαν ἠλειμμένος τὰς πλευρὰς αὐτοῦ.» Καὶ μετ᾽ ὀλίγα· «Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν· ἐπ᾽ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι, καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυσις αὐτοῦ τιμή.» Δαβὶδ, «Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος, ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν, διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως περὶ τοὺς μετόχους σου.» Ὁρᾷς ὅτι ὁ Θεὸς χρίεται παρὰ τοῦ Θεοῦ· ἐνανθρωπίσας γὰρ γέγονεν «ἀρχιερεὺς, καὶ ἀπόστολος τῆς ὁμολογίας ἡμῶν.» Καὶ μετ᾽ ὀλίγα, «Καὶ σὺ, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσὶν οἱ οὐρανοί. Αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτοὺς, καὶ ἀλλαγήσονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα βγει ράβδος από τη ρίζα του Ιεσσαί, και άνθος θα αναβλαστήσει από τη ρίζα του, και θα αναπαυθεί πάνω του Πνεύμα Θεού, πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και ισχύος, πνεύμα γνώσεως και ευσεβείας· θα τον γεμίσει πνεύμα φόβου Θεού. Δεν θα κρίνει με βάση την εξωτερική δόξα, ούτε θα ελέγξει σύμφωνα με τις φήμες· αλλά θα κρίνει τον ταπεινό με δικαιοσύνη, και θα ελέγξει τους ένδοξους της γης, και θα πατάξει τη γη με τον λόγο του στόματός του, και με Πνεύμα μέσα από τα χείλη του θα εξολοθρεύσει τον ασεβή· και θα είναι ζωσμένος στη μέση του με δικαιοσύνη, και θα έχει αλειμμένες τις πλευρές του με αλήθεια». Και λίγο πιο κάτω: «Και κατά την ημέρα εκείνη θα υπάρχει η ρίζα του Ιεσσαί, και αυτός που θα εγερθεί για να άρχει στα έθνη· σε αυτόν θα ελπίσουν τα έθνη, και η ανάπαυσή του θα είναι τιμή». Ο Δαβίδ αναφέρει: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει στον αιώνα του αιώνα· ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία, γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Βλέπεις ότι ο Θεός χρίεται από τον Θεό· διότι με την ενανθρώπησή του έγινε «αρχιερέας και απόστολος της ομολογίας μας». Και λίγο πιο κάτω: «Και εσύ, Κύριε, θεμελίωσες τη γη, και έργα των χεριών σου είναι οι ουρανοί. Αυτοί θα καταστραφούν, εσύ όμως διαμένεις· και όλοι θα παλιώσουν σαν ένδυμα, και θα τους τυλίξεις σαν πανωφόρι, και θα αλλαχθούν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
καὶ ἔντεινον Ἔντεινον τὸ τόξον, τὸ τοῦ σταυροῦ· κέντησον τὸν διάβολον, βασίλευσον τῆς κτίσεως, κατευόδωσον τὸν ἄνθρωπον. ἕνεκεν ἀληθείας Ἀλήθεια γὰρ ἡ αὐτοῦ παρουσία, πραότης δὲ ὅτι ἤπιος ὡς θεός, δικαιοσύνη δὲ ὡς δικαιοῦσα (δικαιοῦντος) τὸν ἀσεβῆ. καὶ ὁδηγήσει Ἡ δεξιὰ τοῦ υἱοῦ ὁ πατήρ, ὡς αὐτοῦ συνευδοκήσαντος πρᾶξαι τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου. τὰ βέλη σου Οἱ ἀπόστολοι· βέλη γὰρ οὗτοι τοῦ Χριστοῦ, ὡς κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τοξεύσαντες τὴν πλάνην καὶ τὴν ἀλήθειαν κηρύξαντες. λαοὶ ὑποκάτω Οἱ πιστεύσαντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων· πεσόντες γὰρ προσκυνοῦσι (προσκυνήσουσι) τῷ Χριστῷ ὡς βασιλεῖ. ἐν καρδίᾳ Ἐχθρὰ γάρ ποτε τὰ ἔθνη τοῦ Χριστοῦ· νῦν δὲ αἱ καρδίαι αὐτῶν συνέπεσαν τῇ πίστει πρὸς τὸν θεὸν τῷ πόθῳ. ὁ θρόνος σου Ὡς βασιλεύσαντος ἐπὶ τὰ ἔθνη ἀσάλευτος ὁ θρόνος, τουτέστιν ἀδιάδοχος ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ (κυρίου). ῥάβδος Ὁ σταυρός, ὃν Ἰερεμίας λέγει ῥάβδον· αὕτη γὰρ ἡ ῥάβδος κατεύθυνεν πᾶσαν τὴν κτίσιν. ἠγάπησας Ὡς θεὸς μισῶν (μισεῖ) τὰ πονηρὰ ἀεί. διὰ τοῦτο ἔχρισεν Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ Χριστός, ὡς χρισθεὶς τῇ χάριτι καὶ δοξασθεὶς παρὰ πᾶσαν τὴν κτίσιν· μετοχὴ γὰρ θεοῦ ἡ κτίσις. αἰνίττεται δὲ καὶ τὸ χρίσμα τοῦ βαπτίσματος. σμύρνα καὶ στακτή Σμύρναν λέγει τὸ ἄφθαρτον τῆς σαρκός· ἐν ταύτῃ γὰρ οἱ νεκροὶ συντιθέμενοι οὐ φθείρονται. στακτὴν δὲ ὡς ἀπαύγασμα τοῦ πατρὸς ἀποσταλάξας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και έντεινον». Τέντωσε το τόξο, το τόξο του σταυρού· πλήγωσε τον διάβολο, βασίλευσε επί της κτίσεως, κατευόδωσε τον άνθρωπο. «Ένεκεν αληθείας». Διότι αλήθεια είναι η παρουσία του, πραότητα διότι είναι ήπιος ως Θεός, και δικαιοσύνη επειδή δικαιώνει τον ασεβή. «Και οδηγήσει». Η δεξιά του Υιού είναι ο Πατέρας, επειδή αυτός συνευδόκησε να πραγματοποιήσει τη σωτηρία του ανθρώπου. «Τα βέλη σου». Οι απόστολοι· διότι αυτοί είναι τα βέλη του Χριστού, επειδή χτυπώντας σαν με τόξο την πλάνη σε όλη την οικουμένη κήρυξαν την αλήθεια. «Λαοί υποκάτω». Αυτοί που πίστεψαν στη διδασκαλία των αποστόλων· διότι, πέφτοντας, προσκυνούν τον Χριστό ως βασιλέα. «Εν καρδία». Διότι άλλοτε τα έθνη ήταν εχθρικά προς τον Χριστό· τώρα όμως οι καρδιές τους υποτάχθηκαν στην πίστη προς τον Θεό με πόθο. «Ο θρόνος σου». Επειδή βασίλευσε επί των εθνών, ο θρόνος είναι ασάλευτος, δηλαδή η βασιλεία του Χριστού (του Κυρίου) δεν έχει διάδοχο. «Ράβδος». Ο σταυρός, τον οποίο ο Ιερεμίας ονομάζει ράβδο· διότι αυτή η ράβδος κατεύθυνε όλη την κτίση. «Ηγάπησας». Ως Θεός μισεί πάντοτε τα πονηρά. «Δια τούτο έχρισεν». Γι' αυτό ο Χριστός, επειδή χρίστηκε με τη χάρη και δοξάστηκε πάνω από όλη την κτίση· διότι η κτίση είναι μετοχή του Θεού. Υπαινίσσεται δε και το χρίσμα του βαπτίσματος. «Σμύρνα και στακτή». Σμύρνα ονομάζει το άφθαρτο της σάρκας· διότι με αυτήν οι νεκροί που βαλσαμώνονται δεν φθείρονται. Στακτή δε, επειδή αποστάλαξε ως απαύγασμα του Πατέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἀνάληψιν τοῦ κυρίου
Ἔνθα γὰρ τὴν ἀληθῆ διαφορὰν ἐβούλετο δηλοῦν, οὐκέτι ἀγγέλους περιελάμβανε μόνον, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν ἄνω δύναμιν τὴν λειτουργικήν. Ὁρᾷς πῶς διαιρεῖ κτίσμα καὶ κτίσιν, λειτουργοὺς καὶ Δεσπότην, κληρονόμον καὶ γνήσιον Υἱόν; «Ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου»· ἰδοὺ βασιλείας σύμβολον. Οὕτω καὶ Δανιὴλ ὁρᾷ τὴν μὲν κτίσιν ἅπασαν παρεστῶσαν, ἀγγέλους τε καὶ ἀρχαγγέλους, τὸν δὲ Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου φησὶν ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν καὶ φθάνοντα ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκεί όπου ήθελε να φανερώσει την αληθινή διαφορά, δεν συμπεριέλαβε πλέον μόνο αγγέλους, αλλά όλη την άνω λειτουργική δύναμη. Βλέπεις πώς διακρίνει το κτίσμα και την κτίση, τους λειτουργούς και τον Δεσπότη, τον κληρονόμο και τον γνήσιο Υιό; «Ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου»· ιδού το σύμβολο της βασιλείας. Έτσι και ο Δανιήλ βλέπει όλη μεν την κτίση να παρίσταται, αγγέλους και αρχαγγέλους, ενώ για τον Υιό του ανθρώπου λέει ότι έρχεται πάνω στις νεφέλες και φθάνει έως τον Παλαιό των Ημερών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα
Καὶ πρῶτόν γε ὅρα αὐτοῦ τὸν Κύριον. 〈«Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου»〉. Ὁρᾷς αὐτοῦ τὰ παρὰ τοῦ Κυρίου τὸν Κύριον, ὅρα καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ· 〈«Αὐτός με ἐπικαλέσεται πατέρα κᾀγὼ θήσομαι αὐτὸν πρωτότοκον»〉, καί· 〈«Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε· αἴτησαι παρ᾽ ἐμοῦ καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου»〉. Ὁρᾷς αὐτοῦ τὸν υἱὸν καὶ πρωτότοκον καὶ μονογενῆ, ὅρα καὶ τὸν Θεόν· 〈«Ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται καὶ ἐν σοὶ προσκυνήσουσι καὶ ἀκολουθήσουσιν ἐν χειροπέδαις δεδεμένοι, σὺ γὰρ εἶ ὁ Θεός, ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεός ἐστιν»〉. Εἶδες αὐτοῦ τὸν θεόν, ἴδε αὐτοῦ καὶ τὸν βασιλέα αἰώνιον· 〈«Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου· ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν. Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου»〉. Ἑώρακας αὐτοῦ τὸν βασιλέα, ὅρα μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ τὸν τῶν δυνάμεων Κύριον· 〈«Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ὑμῶν καὶ ἐπάρθητε πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης. Τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πρώτα βέβαια δες τον Κύριό του. 〈«Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: κάθισε στα δεξιά μου»〉. Βλέπεις τον Κύριό του, τον Κύριο που προέρχεται από τον Κύριο, δες και τον Υιό του: 〈«Αυτός θα με επικαλεστεί Πατέρα, κι εγώ θα τον καταστήσω πρωτότοκο»〉, και: 〈«Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα· ζήτησε από εμένα και θα σου δώσω τα έθνη ως κληρονομιά σου»〉. Βλέπεις τον Υιό του, και πρωτότοκο και μονογενή, δες και τον Θεό: 〈«Άνδρες υψηλοί θα προσέλθουν σε σένα και σε σένα θα προσευχηθούν και σε σένα θα προσκυνήσουν και θα σε ακολουθήσουν δεμένοι με χειροπέδες, διότι εσύ είσαι ο Θεός, επειδή μέσα σου είναι ο Θεός»〉. Είδες τον Θεό του, δες και τον αιώνιο βασιλιά του: 〈«Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος· σκήπτρο ευθύτητας είναι το σκήπτρο της βασιλείας σου· αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την ανομία. Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου»〉. Είδες τον βασιλιά του, δες μαζί με τον βασιλιά και τον Κύριο των δυνάμεων: 〈«Άρχοντες, σηκώστε τις πύλες σας και υψωθείτε πύλες αιώνιες, και θα εισέλθει ο βασιλιάς της δόξης. Ποιος είναι αυτός ο βασιλιάς της δόξης;»〉
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἡ γὰρ πρόσπτωσις αὕτη, καὶ τὸ ὑποκάτω αὐτοῦ, πᾶσιν ὕψους ἐστὶν ὑπόθεσις καὶ ῥίζα. Ἀπαλλάξας γὰρ αὐτοὺς ἀπονοίας καὶ κενοῦ τύφου, καὶ τῆς τῶν δαιμόνων πλάνης, ἑαυτῷ ὑπέταξεν. Οὕτω καὶ ἕτερος προφήτης δείκνυσιν αὐτὸν ᾑμαγμένον, οὕτω λέγων· Τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ Ἐδώμ; ἐρύθημα ἱματίων αὐτοῦ ἐκ Βοσόρ; Οὐδαμοῦ ὅπλα ἐκεῖ, καὶ τόξα καὶ βέλη, ἀλλ᾽ ἱμάτια. Παχύτερον μὲν τὸ ῥῆμα, πλὴν τούτου λεπτότερον· ὅμως καὶ ἐν τῇ παχύτητι, κἀκεῖ κατὰ μικρὸν πρὸς τὰ ἀσώματα ἀνάγει τὸν λόγον. Ἐπειδὴ γὰρ ἐρωτᾷ ὁ προφήτης, πόθεν ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια, φησί· Ληνὸν ἐπάτησα μονώτατος, τὴν εὐκολίαν δεικνὺς τῆς νίκης, καὶ τὸ μηδένα σχεῖν τὸν συνεργοῦντα αὐτῷ, ἀλλ᾽ ὅτι αὐτὸς ἑαυτῷ ἤρκεσεν. Ὥσπερ γὰρ ἐνταῦθά φησιν, Ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου· οὕτω καὶ ἐκεῖ, Ληνὸν ἐπάτησα μονώτατος. Ὃν τρόπον γὰρ τῷ ληνοβάτῃ ῥᾴδιον καταπατεῖν τοὺς βότρυς· οὕτω τῷ Θεῷ, ἐργάσασθαι ἅπερ ἠθέλησε· μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτως, ἀλλὰ καὶ πολλῷ πλεῖον. Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Ῥάβδος εὐθύτητος, ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἠγάπησας δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν. Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου. Ἄλλος, Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, αἰώνιος, καὶ ἔτι. Ὁ δὲ Ἑβραῖός φησι τὸ, Ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου, Ἐλωεὶμ Ἐλωάχ. Τί ἐνταῦθα εἴποι ὁ Ἰουδαῖος; Περὶ τίνος γὰρ τὰ λεγόμενα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτή η προσκύνηση, και η υποταγή σε αυτόν, αποτελεί για όλους θεμέλιο και ρίζα υψώσεως. Επειδή, αφού τους απάλλαξε από την αφροσύνη, την κενή αλαζονεία και την πλάνη των δαιμόνων, τους υπέταξε στον εαυτό του. Έτσι και άλλος προφήτης τον παρουσιάζει αιματωμένο, λέγοντας τα εξής: «Ποιος είναι αυτός που έρχεται από την Εδώμ; Γιατί είναι κόκκινα τα ενδύματά του από τη Βοσόρ;». Πουθενά δεν υπάρχουν εκεί όπλα, ούτε τόξα και βέλη, παρά μόνο ενδύματα. Η έκφραση είναι μεν πιο υλική, αλλά σε σχέση με την προηγούμενη πιο λεπτή· ωστόσο, ακόμη και μέσα στην υλικότητά της, και εκεί ανάγει σταδιακά τον λόγο στα ασώματα. Διότι, επειδή ο προφήτης ρωτά από πού είναι κόκκινα τα ενδύματα, απαντά: «Πάτησα το πατητήρι ολομόναχος», δείχνοντας την ευκολία της νίκης, και το ότι δεν είχε κανέναν ως συνεργάτη του, αλλά ότι ο ίδιος ήταν αρκετός για τον εαυτό του. Όπως ακριβώς λέει εδώ: «Θα σε οδηγήσει θαυμαστά η δεξιά σου», έτσι και εκεί λέει: «Πάτησα το πατητήρι ολομόναχος». Με τον ίδιο τρόπο, δηλαδή, που είναι εύκολο για εκείνον που βρίσκεται στο πατητήρι να καταπατά τα σταφύλια, έτσι είναι εύκολο και στον Θεό να πράξει όσα θέλησε· μάλλον όμως ούτε έτσι, αλλά πολύ περισσότερο. «Ο θρόνος σου, ο Θεός, εις τον αιώνα του αιώνος. Ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία. Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Κάποιος άλλος μεταφραστής λέει: «Ο θρόνος σου, ο Θεός, είναι αιώνιος, και έτι περαιτέρω». Το δε εβραϊκό κείμενο για το «ο Θεός, ο Θεός σου», λέει «Ελωείμ Ελωάχ». Τι θα μπορούσε να πει εδώ ο Ιουδαίος; Διότι, για ποιον λέγονται αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Εἰ γὰρ δὴ λέγοι περὶ τοῦ Πατρὸς λέγεσθαι, Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· πῶς ἁρμόσει αὐτῷ τὸ ἑξῆς· Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου; Οὐ γὰρ δὴ ὁ Πατήρ ἐστιν ὁ Χριστὸς, οὐδὲ αὐτὸς κέχρισται. Ὅθεν δῆλον ὅτι περὶ τοῦ Μονογενοῦς ὁ λόγος, περὶ οὗ καὶ τὰ ἔμπροσθεν εἴρηται· ὅπερ καὶ ὁ Ἡσαΐας ἔλεγεν, ὅτι Τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν ισχυριζόταν κάποιος ότι το «Ο θρόνος σου, ο Θεός, εις τον αιώνα του αιώνος» λέγεται για τον Πατέρα, πώς θα ταιριάξει σε αυτόν το ακόλουθο: «Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου;» Διότι βεβαίως ο Πατέρας δεν είναι ο Χριστός, ούτε ο ίδιος έχει χρισθεί. Επομένως, είναι φανερό ότι ο λόγος αναφέρεται στον Μονογενή, για τον οποίο έχουν ειπωθεί και τα προηγούμενα· όπως ακριβώς έλεγε και ο Ησαΐας, ότι «της βασιλείας του δεν θα υπάρξει τέλος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ, φησὶν ὁ Παῦλος, ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται. Διὰ δὴ τοῦτο καὶ αὐτὸς σχηματίζει πολλάκις ἑαυτὸν εἰς αἰσθητὴν ὄψιν, κατὰ μικρὸν ἀνάγων τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τὰς ἀσωμάτους ἐννοίας. Καὶ τί θαυμάζεις, εἰ ἐπὶ τῶν δογμάτων οὕτως ἐχρήσατο τῇ οἰκονομίᾳ, ὅπου γε καὶ ἐπὶ τῶν παραγγελμάτων καὶ ἐπὶ τῶν ἐντολῶν αὐτὸ τοῦτο ποιεῖ; Διὰ δὴ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης οὕτως ἐνταῦθα κέχρηται τῷ λόγῳ, ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐπὶ τὴν θεότητα ἀναβαίνων (τὰ γὰρ χείλη τῆς σαρκός ἐστι), καὶ ἀπὸ τῆς θεότητος πάλιν ἐπὶ τὴν σάρκα κατελθὼν, καὶ τῇ ποικιλίᾳ τοῦ λόγου πρὸς τὴν τῶν κατηχουμένων χρώμενος σωτηρίαν. Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· θρόνον ἐνταῦθα οὐ θρόνον ἁπλῶς λέγων, ἀλλὰ τὴν βασιλείαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τα αόρατα αυτού, λέει ο Παύλος, από την κτίση του κόσμου κατανοούνται και γίνονται ορατά μέσω των δημιουργημάτων. Για τον λόγο αυτόν και ο Ίδιος λαμβάνει πολλές φορές αισθητή μορφή, ανάγοντας σταδιακά το γένος των ανθρώπων προς τις ασώματες έννοιες. Και γιατί απορείς, εάν στα δόγματα ενήργησε με αυτή τη θεία οικονομία, από τη στιγμή που και στα παραγγέλματα και στις εντολές πράττει το ίδιο ακριβώς; Γι' αυτό ακριβώς και ο προφήτης κατ' αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιεί εδώ τον λόγο, αναβαίνοντας από τη σάρκα προς τη θεότητα (διότι τα χείλη ανήκουν στη σάρκα), και κατεβαίνοντας πάλι από τη θεότητα προς τη σάρκα, χρησιμοποιώντας την ποικιλία του λόγου για τη σωτηρία εκείνων που κατηχούνται. «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος»· με τη λέξη θρόνο εδώ δεν εννοεί απλώς έναν θρόνο, αλλά τη βασιλεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οὐκ ἀκούεις τοῦ Προφήτου πρὸς αὐτὸν λέγοντος, Ῥάβδος εὐθύτητος, ἡ ῥάβδος βασιλείας σου; Καὶ ἑτέρου πάλιν· Τὸ κρίμα αὐτοῦ ὡς φῶς ἐξελεύσεται. Εἰ δὲ οὐκ οἶσθα ἀκριβῶς πάντα τὰ τοῦ Δεσπότου σου, καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸν δόξασον, διὰ τοῦτο μάλιστα αὐτὸν προσκύνησον, διὰ τὸ ἄφατον αὐτοῦ τῆς μεγαλωσύνης, διὰ τὸ ἀκατάληπτον αὐτοῦ τῆς προνοίας, διὰ τὸ ποικίλον αὐτοῦ καὶ σοφὸν τῆς κηδεμονίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν ακούς τον Προφήτη που λέει προς αυτόν: «Ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου»; Και κάποιου άλλου πάλι: «Η κρίση του θα εξέλθει σαν το φως». Αν όμως δεν γνωρίζεις με ακρίβεια όλα τα έργα του Δεσπότη σου, ακριβώς γι' αυτό δόξασέ τον, γι' αυτό προπάντων προσκύνησέ τον, για το ανέκφραστο της μεγαλωσύνης του, για το ακατάληπτο της πρόνοιάς του, για το ποικίλο και σοφό της μέριμνάς του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Κοινὰ γὰρ τὰ κατορθώματα, ὥσπερ καὶ πάντα τὰ ἔργα κοινά. Ῥάβδον δυνάμεώς σου ἐξαποστελεῖ Κύριος ἐκ Σιών. Ῥάβδον δυνάμεως τὴν δύναμιν αὐτήν φησι. Τῆς δὲ Σιὼν μέμνηται, ἐπειδὴ ἐκεῖθεν ἀρχὴν ἔλαβε τὰ κατορθώματα. Ἐκεῖ γὰρ καὶ τὸν νόμον ἔδωκεν, ἐκεῖ τὰ θαύματα εἰργάσατο· ἐκεῖθεν ἀρξάμενον τὸ κήρυγμα πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ἐξετάθη. Εἰ δὲ βούλει κατὰ ἀναγωγὴν τὸ εἰρημένον ἐκλαβεῖν, ἄκουσον Παύλου λέγοντος· Ἀλλὰ προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει, καὶ πόλει Θεοῦ ζῶντος, Ἱερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ, καὶ Ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων. Ῥάβδον δυνάμεώς σου ἐξαποστελεῖ Κύριος ἐκ Σιών. Ἡ ῥάβδος ποτὲ μὲν κολαστική ἐστι καὶ εὐεργετικὴ, ποτὲ δὲ παρακλητικὴ, καὶ βασιλείας σύμβολον. Καὶ ὅτι ἑκάτερά ἐστιν, ἄκουσον τοῦ Προφήτου λέγοντος· Ἡ ῥάβδος σου, καὶ ἡ βακτηρία σου, αὗταί με παρεκάλεσαν. Καὶ πάλιν· Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτούς. Καὶ ὁ Παῦλος· Τί θέλετε; ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πραότητος; Εἶδες πῶς ἐστι παιδεύσεως· βλέπε πῶς καὶ βασιλείας. Λέγει γὰρ Ἡσαΐας· Ἐξελεύσεται ῥάβδος ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαὶ, καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ῥίζης αὐτῆς ἀναβήσεται· καὶ ὁ Δαυΐδ· Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεὸς, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος, ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τα κατορθώματα είναι κοινά, όπως ακριβώς είναι κοινά και όλα τα έργα. «Ράβδο δυνάμεώς σου θα εξαποστείλει ο Κύριος από τη Σιών». Με τον όρο «ράβδο δυνάμεως» εννοεί την ίδια τη δύναμη. Μνημονεύει δε τη Σιών, επειδή από εκεί έλαβαν αρχή τα κατορθώματα. Διότι εκεί έδωσε και τον νόμο, εκεί τέλεσε και τα θαύματα· από εκεί άρχισε το κήρυγμα και εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την οικουμένη. Εάν όμως θέλεις να εκλάβεις τα λεγόμενα αναγωγικά, άκουσε τον Παύλο που λέει: «Αλλά έχετε προσέλθει στο όρος Σιών και στην πόλη του ζώντος Θεού, την επουράνια Ιερουσαλήμ, και στην Εκκλησία των πρωτοτόκων». «Ράβδο δυνάμεώς σου θα εξαποστείλει ο Κύριος από τη Σιών». Η ράβδος άλλοτε μεν είναι τιμωρητική και ευεργετική, άλλοτε δε παρηγορητική, και σύμβολο βασιλείας. Και για να πεισθείς ότι έχει και τις δύο ιδιότητες, άκουσε τον Προφήτη που λέει: «Η ράβδος σου και η βακτηρία σου, αυτές με παρηγόρησαν». Και πάλι: «Θα τους ποιμάνεις με ράβδο σιδερένια· σαν σκεύη κεραμέα θα τους συντρίψεις». Και ο Παύλος: «Τι θέλετε; Να έλθω προς εσάς με ράβδο, ή με αγάπη και πνεύμα πραότητας;» Είδες πώς αποτελεί μέσο παιδαγωγίας· δες πώς αποτελεί και σύμβολο βασιλείας. Διότι λέει ο Ησαΐας: «Θα εξέλθει ράβδος από τη ρίζα του Ιεσσαί, και άνθος θα αναβλαστήσει από τη ρίζα της»· και ο Δαβίδ: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει εις τον αιώνα του αιώνος· ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ἀκαταλήπτου
Βούλει μαθεῖν ποῦ Θεὸν καὶ Θεὸν καλεῖ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ὁμοῦ τιθεῖσα ἡ Γραφή; ἄκουσον καὶ τοῦ προφήτου Δαυὶδ καὶ τοῦ ἀποστόλου Παύλου τοῦτο αὐτὸ δηλούντων ἡμῖν· «Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἠγάπησας δικαιοσύνην, καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεός, ὁ Θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.» Καὶ ὁ Παῦλος πάλιν τὴν μαρτυρίαν ταύτην παρήγαγεν εἰπὼν ὅτι «Πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ φησιν· ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα· πρὸς δὲ τὸν Υἱόν· ὁ θρόνος σου, ὦ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.» Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐνταῦθα, φησί, τὸν μὲν Θεὸν Πατέρα ἐκάλεσε, τὸν δὲ Υἱὸν Κύριον; Οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ εἰκῇ ἐνταῦθα τοῦτο ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ πρὸς Ἕλληνας ἦν ὁ λόγος αὐτῷ πολυθεΐαν νοσοῦντας. Ἵν᾽ οὖν μὴ λέγωσιν ὅτι ἡμῖν ἐγκαλῶν ὡς πολλοὺς θεοὺς λέγουσι καὶ πολλοὺς κυρίους, αὐτὸς ἁλίσκῃ τοῖς ἐγκλήμασι τούτοις θεοὺς λέγων, καὶ οὐ Θεόν· διὰ τοῦτο συγκαταβαίνων αὐτῶν τῇ ἀσθενείᾳ, ἑτέρῳ καλεῖ τὸν Υἱὸν ὀνόματι τὴν αὐτὴν δύναμιν ἔχοντι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θέλεις να μάθεις πού η Γραφή ονομάζει Θεό και Θεό τον Πατέρα και τον Υιό, τοποθετώντας τους μαζί; Άκουσε και τον προφήτη Δαβίδ και τον απόστολο Παύλο που μας φανερώνουν ακριβώς αυτό: «Ο θρόνος σου, Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Και ο Παύλος πάλι παρέθεσε αυτή τη μαρτυρία λέγοντας ότι «Για μεν τους αγγέλους του λέει: αυτός που κάνει τους αγγέλους του πνεύματα· για δε τον Υιό: ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος». Για ποιον λόγο, λοιπόν, λέει, εδώ ονόμασε τον μεν Θεό Πατέρα, τον δε Υιό Κύριο; Δεν το έπραξε αυτό ούτε απλώς ούτε τυχαία, αλλά επειδή ο λόγος του απευθυνόταν σε Έλληνες που έπασχαν από την πολυθεΐα. Για να μην πουν, επομένως, ότι, ενώ εγκαλεί εμάς επειδή μιλούμε για πολλούς θεούς και πολλούς κυρίους, ο ίδιος συλλαμβάνεται να υποπίπτει στα ίδια παραπτώματα κάνοντας λόγο για θεούς και όχι για Θεό· γι' αυτόν τον λόγο, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία τους, ονομάζει τον Υιό με διαφορετικό όνομα, το οποίο έχει την ίδια δύναμη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Σκόπει πάλιν πῶς τὸν αὐτὸν, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον δείκνυσι, διὰ μὲν τοῦ θρόνου καὶ τῆς ῥάβδου τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ τὴν θεότητα δεικνύς· διὰ δὲ τοῦ, ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς, ὁ Θεός σου, τὸ τῆς οἰκονομίας μυστήριον. »Παρὰ τοὺς μετόχους σου.» «Ὥστε πάντας τοὺς μετέχοντας τῆς αὐτοῦ συναφείας, τὸ ἔλαιον ἔχειν τῆς ἀγαλλιάσεως, καθὸ ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ πάντες ἡμεῖς ἐλάβομεν, κατὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου φωνήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε πάλι πώς αποδεικνύει ότι ο ίδιος είναι Θεός και άνθρωπος, δείχνοντας αφενός μέσω του θρόνου και της ράβδου τη βασιλεία και τη θεότητά του, και αφετέρου, μέσω του «σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου», το μυστήριο της θείας οικονομίας. «Περισσότερο από τους μετόχους σου.» «Ώστε όλοι όσοι μετέχουν στην κοινωνία μαζί του να έχουν το έλαιο της αγαλλιάσεως, καθόσον από το πλήρωμά του όλοι εμείς λάβαμε, σύμφωνα με τη φωνή του Ευαγγελίου.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Κατὰ Νεστοριανῶν
Ἡμεῖς δὲ προσκυνοῦμεν καὶ λατρεύομεν καὶ «πιστεύομεν εἰς ἕνα θεὸν πατέρα παντοκράτορα καὶ εἰς ἕνα κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, θεὸν ἀληθινὸν ἐκ θεοῦ ἀληθινοῦ, ὁμοούσιον τῷ πατρί, πρὸ αἰώνων ἐκ πατρὸς γεννηθέντα καὶ ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν χρόνων σαρκωθέντα ἐκ πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς ἀειπαρθένου, καὶ ἐνανθρωπήσαντα καὶ σταυρωθέντα καὶ παθόντα καὶ ταφέντα καὶ ἀναστάντα καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐν δεξιᾷ τοῦ πατρός, καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον.» Ὅτι δὲ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου καὶ σταυρωθεὶς αὐτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ὁ προαιώνιος, μαρτυρεῖ πρῶτον μὲν ὁ τῶν προφητῶν θεῖος χορός. Δαυὶδ μὲν γὰρ ἀνακέκραγε λέγων· «Ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.» Ἰδοὺ πρὸς τὸν θεὸν διαλέγεται· «Ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. Ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεός, ὁ θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.» Ἰδοὺ σαφῶς τὸν θεόν, οὗτινος ὁ θρόνος εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνός φησι χρισθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ πατρός, τοῦ πατρὸς μὲν ὡς θεοῦ, θεοῦ δὲ αὐτοῦ ὡς καὶ σαρκουμένου καὶ ὡς ἀνθρώπου χριομένου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εμείς όμως προσκυνούμε και λατρεύουμε και «πιστεύουμε σε έναν Θεό, Πατέρα παντοκράτορα, και σε έναν Κύριο Ιησού Χριστό, τον Υιό του Θεού τον μονογενή, που γεννήθηκε από τον Πατέρα προ πάντων των αιώνων· φως εκ φωτός, Θεό αληθινό εκ Θεού αληθινού, ομοούσιο με τον Πατέρα, που προ αιώνων γεννήθηκε από τον Πατέρα και στους έσχατους χρόνους σαρκώθηκε εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της αειπαρθένου, και ενανθρώπησε και σταυρώθηκε και έπαθε και ετάφη και αναστήθηκε και ανήλθε στους ουρανούς και κάθεται στα δεξιά του Πατρός, και πρόκειται πάλι να έλθει με δόξα να κρίνει ζώντες και νεκρούς· του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος. Και εις το Πνεύμα το Άγιο». Ότι δε αυτός που γεννήθηκε από την αγία Παρθένο και σταυρώθηκε είναι ο ίδιος ο προαιώνιος Υιός του Θεού, το μαρτυρεί πρώτον ο θείος χορός των προφητών. Διότι ο Δαβίδ αναφώνησε λέγοντας: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος». Ιδού, απευθύνεται προς τον Θεό: «Ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησες τη δικαιοσύνη και μίσησες την ανομία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο δικός σου Θεός, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Ιδού, σαφώς λέει ότι ο Θεός, του οποίου ο θρόνος είναι εις τον αιώνα του αιώνος, θα χριστεί από τον Θεό και Πατέρα· του οποίου είναι μεν Πατέρας ως Θεού, αλλά είναι Θεός του επειδή ακριβώς σαρκώνεται και χρίεται ως άνθρωπος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Κἀγὼ ἀπεκρινάμην· Οἶδα ὅτι, ὡς ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ἔφη, κέκρυπται ἀφ᾽ ὑμῶν ἡ σοφία ἡ μεγάλη αὕτη τοῦ ποιητοῦ τῶν ὅλων καὶ παντοκράτορος θεοῦ. διὸ συμπαθῶν ὑμῖν προσκάμνειν ἀγωνίζομαι, ὅπως τὰ παράδοξα ἡμῶν ταῦτα νοήσητε, εἰ δὲ μή, ἵνα κἂν αὐτὸς ἀθῷος ὦ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως. ἔτι γὰρ καὶ παραδοξοτέρους δοκοῦντας ἄλλους λόγους ἀκούσετε· μὴ ταράσσεσθε δέ, ἀλλὰ μᾶλλον προθυμότεροι γινόμενοι ἀκροαταὶ καὶ ἐξετασταὶ μένετε, καταφρονοῦντες τῆς παραδόσεως τῶν ὑμετέρων διδασκάλων, ἐπεὶ οὐ τὰ διὰ τοῦ θεοῦ ὑπὸ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος ἐλέγχονται νοεῖν δυνάμενοι, ἀλλὰ τὰ ἴδια μᾶλλον διδάσκειν προαιρούμενοι. ἐν τεσσαρακοστῷ οὖν τετάρτῳ ψαλμῷ ὁμοίως εἴρηται εἰς τὸν Χριστὸν ταῦτα· Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν· λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ. ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου. ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου· διὰ τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα. περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου, δυνατέ· τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου, καὶ ἔντεινε καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πραότητος καὶ δικαιοσύνης· καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου. τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ, λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως. ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εγώ αποκρίθηκα: Γνωρίζω ότι, όπως είπε ο λόγος του Θεού, έχει κρυφτεί από εσάς αυτή η μεγάλη σοφία του Ποιητή των όλων και Παντοκράτορα Θεού. Γι' αυτό, επειδή σας συμπονώ, αγωνίζομαι να κοπιάζω, ώστε να κατανοήσετε αυτά τα δικά μας παράδοξα, ειδεμή, για να είμαι τουλάχιστον εγώ αθώος κατά την ημέρα της κρίσεως. Διότι θα ακούσετε και άλλους λόγους που φαίνονται ακόμη πιο παράδοξοι. Μην ταράζεστε όμως, αλλά μάλλον, γινόμενοι πιο πρόθυμοι, να παραμένετε ακροατές και ερευνητές, περιφρονώντας την παράδοση των δασκάλων σας, επειδή ελέγχονται ότι δεν είναι ικανοί να κατανοήσουν τα όσα λέγονται από τον Θεό μέσω του προφητικού Πνεύματος, αλλά προτιμούν μάλλον να διδάσκουν τα δικά τους. Στον τεσσαρακοστό τέταρτο Ψαλμό, λοιπόν, λέγονται ομοίως για τον Χριστό τα εξής: Ανέβλυσε η καρδιά μου λόγο αγαθό· εγώ απευθύνω τα έργα μου στον βασιλιά. Η γλώσσα μου είναι κάλαμος ταχυγράφου γραμματέα. Είσαι ο πιο ωραίος στο κάλλος από τους γιους των ανθρώπων, ξεχύθηκε χάρη στα χείλη σου· γι' αυτό σε ευλόγησε ο Θεός στον αιώνα. Ζώσου τη ρομφαία σου στον μηρό σου, δυνατέ· με την ωραιότητά σου και το κάλλος σου, και τέντωσε το τόξο, και κατευοδώσου και βασίλευε ένεκα της αλήθειας και της πραότητας και της δικαιοσύνης· και θα σε οδηγήσει θαυμαστά η δεξιά σου. Τα βέλη σου είναι ακονισμένα, δυνατέ, λαοί θα πέσουν κάτω από εσένα, στην καρδιά των εχθρών του βασιλιά. Ο θρόνος σου, ω Θεέ, παραμένει στον αιώνα του αιώνα, ράβδος ευθύτητας είναι η ράβδος της βασιλείας σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Οὐ διὰ τοῦτο, ἔφην, μόνον, ὅπερ ἦν, ἐκ παντὸς τρόπου ὁμολογεῖν ἔδει ὅτι καὶ παρὰ τὸν νοούμενον ποιητὴν τῶν ὅλων ἄλλος τις κυριολογεῖται ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος· οὐ μόνον δὲ διὰ Μωυσέως, ἀλλὰ καὶ διὰ Δαυείδ. καὶ γὰρ καὶ δι᾽ ἐκείνου εἴρηται· Λέγει ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου, ὡς προείρηκα. καὶ πάλιν ἐν ἄλλοις λόγοις· Ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεός, ὁ θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου. εἰ οὖν καὶ ἄλλον τινὰ θεολογεῖν καὶ κυριολογεῖν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν φατε ὑμεῖς παρὰ τὸν πατέρα τῶν ὅλων καὶ τὸν Χριστὸν αὐτοῦ, ἀποκρίνασθέ μοι, ἐμοῦ ἀποδεῖξαι ὑμῖν ὑπισχνουμένου ἀπ᾽ αὐτῶν τῶν γραφῶν ὅτι οὐχ εἷς τῶν δύο ἀγγέλων τῶν κατελθόντων εἰς Σόδομά ἐστιν ὃν ἔφη ἡ γραφὴ κύριον, ἀλλ᾽ ἐκεῖνον τὸν σὺν αὐτοῖς καὶ θεὸν λεγόμενον ὀφθέντα τῷ Ἀβραάμ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όχι μόνο γι' αυτό, είπα, το οποίο ίσχυε, έπρεπε με κάθε τρόπο να ομολογηθεί ότι εκτός από τον νοούμενο Ποιητή των όλων, κάποιος άλλος αποκαλείται Κύριος υπό του Αγίου Πνεύματος· και όχι μόνο μέσω του Μωυσή, αλλά και μέσω του Δαβίδ. Διότι και μέσω εκείνου έχει ειπωθεί: «Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: Κάθου εκ δεξιών μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδών σου», όπως έχω προείπει. Και πάλι με άλλους λόγους: «Ο θρόνος σου, Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος· ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία· διά τούτο σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Εάν λοιπόν εσείς λέτε ότι το Άγιο Πνεύμα ονομάζει Θεό και Κύριο και κάποιον άλλον πέραν από τον Πατέρα των όλων και τον Χριστό Του, απαντήστε μου, καθώς εγώ υπόσχομαι να σας αποδείξω από τις ίδιες τις Γραφές ότι εκείνος τον οποίο η Γραφή ονόμασε Κύριο δεν είναι ένας από τους δύο αγγέλους που κατέβηκαν στα Σόδομα, αλλά εκείνος που ήταν μαζί τους, ο οποίος λέγεται Θεός και εμφανίστηκε στον Αβραάμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Κἀγὼ ἀπεκρινάμην· Ἤδη καὶ τοῦτο ἀποδέδεικταί μοι, ὦ ἄνδρες, ἐν τοῖς προανιστορημένοις λόγοις τῶν προφητειῶν, οὓς δι᾽ ὑμᾶς πάλιν ἀναμιμνησκόμενος καὶ ἐξηγούμενος πειράσομαι καὶ εἰς τὴν περὶ τούτου συγκατάθεσιν ἀγαγεῖν ὑμᾶς. ὁ γοῦν λόγος ὃν ἔφη Ἠσαίας· Τὴν γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ· οὐ δοκεῖ σοι λελέχθαι ὡς οὐκ ἐξ ἀνθρώπων ἔχοντος τὸ γένος τοῦ διὰ τὰς ἀνομίας τοῦ λαοῦ εἰς θάνατον παραδεδόσθαι εἰρημένου ὑπὸ τοῦ θεοῦ; περὶ οὗ καὶ Μωυσῆς τοῦ αἵματος, ὡς προέφην, αἵματι σταφυλῆς, ἐν παραβολῇ εἰπών, τὴν στολὴν αὐτοῦ πλύνειν ἔφη, ὡς τοῦ αἵματος αὐτοῦ οὐκ ἐξ ἀνθρωπείου σπέρματος γεγεννημένου ἀλλ᾽ ἐκ θελήματος θεοῦ. καὶ τὰ ὑπὸ Δαυεὶδ εἰρημένα· Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν ἁγίων σου, ἐκ γαστρὸς πρὸ ἑωσφόρου ἐγέννησά σε. ὤμοσε κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται· Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ· οὐ σημαίνει ὑμῖν ὅτι ἄνωθεν καὶ διὰ γαστρὸς ἀνθρωπείας ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τῶν ὅλων γεννᾶσθαι αὐτὸν ἔμελλε; καὶ ἐν ἑτέροις εἰπών, τοῖς καὶ αὐτοῖς προλελεγμένοις· Ὁ θρόνος σου, ὁ θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ θεός, ὁ θεός σου, ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και εγώ αποκρίθηκα: Ήδη και αυτό έχει αποδειχθεί από εμένα, άνδρες, στους προηγούμενους λόγους των προφητειών, τους οποίους για χάρη σας πάλι θα υπενθυμίσω και θα εξηγήσω, προσπαθώντας να σας οδηγήσω στη συγκατάθεση και για αυτό το θέμα. Ο λόγος, λοιπόν, που είπε ο Ησαΐας: «Τη γενεά του ποιος θα τη διηγηθεί; Διότι αίρεται από τη γη η ζωή του», δεν σου φαίνεται ότι έχει λεχθεί με την έννοια ότι δεν προέρχεται η καταγωγή του από ανθρώπους, αυτού για τον οποίο έχει ειπωθεί από τον Θεό ότι παραδόθηκε σε θάνατο για τις ανομίες του λαού; Για το αίμα του οποίου και ο Μωυσής, όπως προείπα, μιλώντας παραβολικά για αίμα σταφυλιού, είπε ότι θα πλύνει τη στολή του, υποδηλώνοντας ότι το αίμα του δεν γεννήθηκε από ανθρώπινο σπέρμα αλλά από το θέλημα του Θεού. Και τα όσα ειπώθηκαν από τον Δαβίδ: «Μέσα στις λαμπρότητες των αγίων σου, από γαστέρα πριν από τον εωσφόρο σε γέννησα. Ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί: Εσύ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ», δεν σημαίνουν για εσάς ότι ο Θεός και Πατέρας των όλων έμελλε να τον γεννήσει άνωθεν και μέσω ανθρώπινης γαστέρας; Και λέγοντας σε άλλα σημεία, στα οποία επίσης έχω προαναφερθεί: «Ο θρόνος σου, Θεέ, είναι εις τον αιώνα του αιώνος, ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου. Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησας την ανομία, για τούτο σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Τὰ βέλη σου», ἤτοι, τὰ ἔργα σου, «ὡσεὶ βέλη ἠκονημένα, δυνατέ», ἀναιροῦντα κακοδοξίας φοράν, «λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται», πιστεύσαντες καὶ προσκυνήσαντές σε. Εἶτα καὶ Θεὸν τὸν Υἱὸν προσμαρτυρῶν ὁ Πατήρ, καθὼς καὶ τῷ θείῳ Παύλῳ πεφιλοσόφηται· «Ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός», φησίν, «εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος» σύνεδρος ἐμοὶ καὶ συναΐδιος, «ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας» εἴτε τὸν σταυρὸν αἰνιττόμενος ῥάβδον εἴτε τὸ τῆς σαρκώσεως ἀκραιφνέστατον ἔπαθλον. «Ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεός», ὁ Πατήρ σου, «ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου». Πολλοὶ γὰρ χρισθέντες εἰς βασιλείαν καὶ κληθέντες χριστοί, πλὴν σοῦ Χριστὸς ἄλλος οὐδείς. Σοῦ γὰρ τοῦ ἀληθινοῦ Χριστοῦ ἦσαν ἐκεῖνοι τύποι καὶ προχαράγματα, ὑλικὸν χρῖσμα χριόμενοι· σοῦ δὲ ἡ ἐνανθρωπίνη οὐσία χρισθεῖσα θεότητος, ἀληθὴς Χριστὸς ἔσῃ καὶ Θεός. «Σμύρναν καὶ στακτὴν καὶ κασίαν ἐπὶ τῶν ἱματίων σου» χρίσουσιν ἐν τῷ πάθει σου, ὡς κολλητικὰ εἴδη καὶ μυρεψικά, ἵνα ἡ τῆς κλοπῆς διαβολὴ καὶ ὑπόνοια λῆρος τοῖς πιστοῖς φωραθήσεται. «Ἀπὸ βάρεων ἐλεφαντίνων, ἐξ ὧν εὔφρανάν σε». Βάρεις δέ εἰσι προμαχίωνες πύργων καὶ τείχεων. Οὐκ ἴσμεν δέ, εἴτε ἐν Ἱεροσολύμοις ἦσαν ἐλεφάντινοι βάρεις αὗται εἴτε ἐν Περσίδι, ἀφ’ ἧς προσφοιτήσαντες μάγοι δῶρα προσαγάγουσι τῷ νεοτίλῳ βασιλεῖ σμύρναν μετὰ χρυσοῦ καὶ λιβάνου. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Τα βέλη σου», δηλαδή τα έργα σου, «είναι σαν ακονισμένα βέλη, Δυνατέ», που καταρρίπτουν την ορμή της κακοδοξίας, και «λαοί θα υποταχθούν κάτω από εσένα», αφού πιστέψουν και σε προσκυνήσουν. Έπειτα, και ο Πατέρας επιμαρτυρώντας τον Υιό ως Θεό, όπως ακριβώς έχει θεολογηθεί και από τον θείο Παύλο: «Ο θρόνος σου, ω Θεέ», λέει, «είναι εις τον αιώνα του αιώνος», εφόσον είσαι σύνεδρος και συναιώνιος με εμένα, «ράβδος ευθύτητος είναι η ράβδος της βασιλείας σου», υπονοώντας ως ράβδο είτε τον σταυρό είτε το αγνότατο έπαθλο της σαρκώσεως. «Αγάπησας τη δικαιοσύνη και μίσησες την ανομία· γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός», ο Πατέρας σου, «με έλαιο αγαλλιάσεως περισσότερο από τους μετόχους σου». Διότι πολλοί χρίστηκαν για βασιλεία και ονομάστηκαν χριστοί, όμως εκτός από εσένα δεν υπάρχει άλλος (αληθινός) Χριστός. Διότι εκείνοι ήταν τύποι και προεικονίσεις εσένα, του αληθινού Χριστού, καθώς χρίονταν με υλικό χρίσμα· ενώ η δική σου ενανθρωπήσασα ουσία, αφού χρίστηκε με τη θεότητα, καταδεικνύει ότι είσαι αληθινός Χριστός και Θεός. «Σμύρνα και στακτή και κασσία πάνω στα ιμάτιά σου» θα χρίσουν κατά το πάθος σου, ως κολλητικά και αρωματικά είδη, ώστε η συκοφαντία και η υποψία περί κλοπής (του σώματός σου) να αποκαλυφθεί στους πιστούς ως ανοησία. «Από ελεφάντινα παλάτια, από τα οποία σε εύφραναν». Οι «βάρεις» είναι οι προμαχώνες των πύργων και των τειχών. Δεν γνωρίζουμε όμως αν αυτοί οι ελεφάντινοι πύργοι βρίσκονταν στα Ιεροσόλυμα ή στην Περσία, από την οποία προσήλθαν οι μάγοι και προσέφεραν δώρα στον νεογέννητο βασιλιά, σμύρνα μαζί με χρυσό και λίβανο. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Χαῖρε, τριδένδριον μονόδενδρον ξύλον, ὡς δόξα τοῦ Λιβάνου ποτέ, νῦν δὲ δόξα ἡμῶν καὶ τεῖχος ἀκράδαντον καὶ ῥάβδος καὶ βακτηρία, καὶ «ῥάβδος εὐθύτητος» καὶ ῥάβδος δυνάμεως, δι’ ἧς καὶ συντρίβονται τὰ ἔθνη τὰ νοητὰ ὡς σκεύη κεραμέως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χαίρε, τριδένδριο μονόδενδρο ξύλο, που κάποτε ήσουν δόξα του Λιβάνου, τώρα όμως είσαι δική μας δόξα και τείχος ακράδαντο, και ράβδος και βακτηρία, και «ράβδος ευθύτητος» και ράβδος δυνάμεως, διά της οποίας συντρίβονται τα νοητά έθνη σαν σκεύη κεραμέως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες