Ἡ τοίνυν κυρία πάντων θεότης τοῦ Πατρός, ἔχρισε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, τὴν ἐπ’ ἐσχάτων σάρκα τοῦ Κυρίου, ἤτοι τοῦ Λόγου, φημί, τῷ μύρῳ τοῦ Πνεύματος· καθὰ καὶ Δαυΐδ φησι· «Διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεός, ὁ Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιάσεως·» καὶ ὁ μέγας Πέτρας, «Γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ, ὅτι Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε, τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε.» Ἡ γὰρ προληφθεῖσα ὑπὸ τοῦ Λόγου σὰρξ τῷ θείῳ Πνεύματι, τῷ ἐπὶ τὴν μήτραν τῆς παρθένου ἐπελθόντι χρισθεῖσα, καὶ γενομένη ὅπερ ὁ Λόγος, τουτέστι, Θεὸς ἐπλήρωσε τὸν κόσμον εὐωδίας, ὥσπερ καὶ τὸ τῆς Μαρίας μύρον τὸν οἶκον εὐωδίασεν ἅπαντα. Τίνες δὲ αἱ τρίχες αἱ ἐκμάξασαι τοὺς πόδας; Ἦ πάντως οἱ κοσμοῦντες τὴν κεφαλὴν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ἀρχικὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ οἱ ἅγιοι. Οὗτοι γὰρ εἰς δόξαν Θεοῦ ὄντες, κόσμος ἂν αὐτοῦ λεχθεῖεν, οἳ καὶ τοῦ χρίσματος τῆς τοῦ Κυρίου σαρκὸς γεγόνασι κοινωνοί, οὓς καὶ Δαυΐδ φησι «μετόχους.» Καὶ Παῦλος δὲ πρὸς Κορινθίους φησίν· «Ὁ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστόν, καὶ χρίσας ἡμᾶς ὁ Θεός.» Καὶ πανταχοῦ Χριστοὺς οἴδαμεν λεγομένους τοὺς κατὰ Χριστὸν ζήσαντας. Οἱ τοίνυν Χριστιανοὶ αἱ τρίχες ἂν νοηθεῖεν, αἱ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἐκμάξασαι, καὶ μετασχοῦσαι τοῦ θείου χαρίσματος.
Μετάφραση
Η κυρίαρχη των πάντων θεότητα του Πατρός, λοιπόν, έχρισε τα πόδια του Ιησού, δηλαδή τη σάρκα του Κυρίου κατά τους έσχατους καιρούς, ήτοι του Λόγου, εννοώ, με το μύρο του Πνεύματος. Όπως λέει και ο Δαβίδ: «Γι' αυτό σε έχρισε ο Θεός, ο Θεός σου, με έλαιο αγαλλιάσεως». Και ο μέγας Πέτρος: «Ας γνωρίζει με βεβαιότητα όλος ο οίκος του Ισραήλ ότι ο Θεός έκανε Κύριο και Χριστό αυτόν τον Ιησού, τον οποίο εσείς σταυρώσατε». Διότι η σάρκα που προσλήφθηκε από τον Λόγο, αφού χρίστηκε από το θείο Πνεύμα που επήλθε στη μήτρα της Παρθένου, και αφού έγινε αυτό ακριβώς που είναι ο Λόγος, δηλαδή Θεός, γέμισε τον κόσμο με ευωδία, όπως ακριβώς και το μύρο της Μαρίας ευωδίασε ολόκληρο το σπίτι. Ποιες είναι όμως οι τρίχες που σκούπισαν τα πόδια; Είναι οπωσδήποτε εκείνοι που στολίζουν την κεφαλή του Θεού και την αρχική του εξουσία, δηλαδή οι άγιοι. Διότι αυτοί, υπάρχοντας προς δόξα του Θεού, θα μπορούσαν να ονομαστούν στολίδι του, οι οποίοι έγιναν και κοινωνοί του χρίσματος της σάρκας του Κυρίου, τους οποίους ο Δαβίδ ονομάζει «μετόχους». Και ο Παύλος λέει προς τους Κορινθίους: «Εκείνος που μας βεβαιώνει μαζί με εσάς στον Χριστό και μας έχρισε είναι ο Θεός». Και παντού γνωρίζουμε ότι ονομάζονται χριστοί εκείνοι που έζησαν κατά Χριστόν. Επομένως, οι Χριστιανοί θα μπορούσαν να νοηθούν ως οι τρίχες που σκούπισαν τα πόδια του Ιησού και συμμετείχαν στο θείο χάρισμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες