Ὥστε εἰ οὐ γνωρίσομεν ἀλλήλους οὐδὲ κριθησόμεθα, μὴ κρινόμενοι δὲ οὐδὲ ἀποληψόμεθα τὰ κατ’ ἀξίαν τῶν βεβιωμένων ἡμῖν. Εἶτα πάλιν, πῶς πληρωθήσεται τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς ἀποστόλους εἰρημένον· «Ὑμεῖς δὲ καθίσεσθε ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ,» εἴπερ οὐ γνωριοῦσιν οὓς κρινοῦσι; Πῶς δὲ καὶ ὁ μακάριος Ἰὼβ διπλασίους τοὺς παῖδας ἀπολήψεται, εἴπερ οὐ γνωρίσει αὐτοὺς ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; ἐπειδὴ τοὺς μὲν ἐνταῦθα ἀπείληφε, τοὺς δὲ ἐπήγγελται ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀπολήψεσθαι. Ἄλλως τε καὶ ὁ ἅγιος Δαυὶδ λέγων· «Ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται, λυτρώσεται ἄνθρωπος,» ἐμφαίνει ὅτι ἀδελφὸς ἀδελφὸν γνωρίσει. Οὐκοῦν πάντοθεν συνῆκται ἄτοπον τὸ πρόβλημα, καὶ τῆς Ὠριγένους μυθολογίας ἴσον ἐστὶ κατὰ τὴν ἀσέβειαν.
Μετάφραση
Επομένως, εάν δεν αναγνωρίσουμε ο ένας τον άλλον, ούτε θα κριθούμε, και εφόσον δεν κριθούμε, ούτε θα λάβουμε τα ανάλογα με την αξία των όσων πράξαμε στη ζωή μας. Έπειτα πάλι, πώς θα εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε από τον Κύριο προς τους αποστόλους: «Εσείς θα καθίσετε σε δώδεκα θρόνους κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ», εάν βέβαια δεν αναγνωρίσουν αυτούς που θα κρίνουν; Και πώς επίσης ο μακάριος Ιώβ θα λάβει διπλάσια τα παιδιά του, εάν βέβαια δεν τα αναγνωρίσει στη βασιλεία των ουρανών; Επειδή τα μεν τα έλαβε εδώ, τα δε έχει λάβει την υπόσχεση ότι θα τα λάβει στον μέλλοντα αιώνα. Εξάλλου και ο άγιος Δαβίδ, λέγοντας: «Αδελφός δεν λυτρώνει, πώς θα λυτρώσει άνθρωπος;», φανερώνει ότι ο αδελφός θα αναγνωρίσει τον αδελφό. Επομένως, από παντού συνάγεται ότι το ζήτημα είναι άτοπο, και είναι ισάξιο με τη μυθολογία του Ωριγένη ως προς την ασέβεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες