Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 17:28

Γίνετε πιστοί, προτού γίνετε νεκροί· λάβετε πριν από τον θάνατο τη στολή της αθανασίας· ενταφιάστε τους εαυτούς σας πριν από την τελευτή σας με τα άφθαρτα εντάφια της χάριτος· τρέξτε, σπεύστε πριν από το βράδυ να βρεθείτε μέσα στον αμπελώνα· αγωνιστείτε, ώστε ο ήλιος δύοντας να σας αφήσει μέσα. Εάν πριν από τη δύση του ηλίου συναριθμήσετε τους εαυτούς σας με τους δικούς μου εραστές, θα δείτε τη δόξα της θεότητάς μου, ως εραστές του φωτός· εάν εξέλθετε από τον αμπελώνα μαζί με τους προσκεκλημένους, ακόμη κι αν δεν έχετε κοπιάσει, θα σας ανταμείψω σαν να έχετε κοπιάσει· εάν, όμως, η νύχτα του θανάτου σας καταλάβει να στέκεστε έξω από την αυλή, δεν θα ανέχομαι πλέον να σας έχω ως φίλους. Διότι ο νεκρός δεν πιστεύει, ο νεκρός δεν ομολογεί, ο νεκρός δεν εργάζεται ούτε του εμπιστεύονται μυστήριο, ο νεκρός δεν εργάζεται τη σωφροσύνη, ο νεκρός δεν δύναται να απαιτήσει μισθό, ο ασφράγιστος νεκρός έχει κατακριθεί και πριν από την κρίση. Ο ζωντανός και υγιής θα αινέσει τον Κύριο· ένας τέτοιος νεκρός ζει και μετά τον θάνατο, ένας τέτοιος νεκρός ανθίζει πάλι μετά την ταφή. Πηγαίνετε και εσείς στον αμπελώνα. Όσο έχετε ακόμη μικρή προθεσμία ζωής, εργαστείτε· μην περιμένετε να λάβει η ανάγκη της ασθένειας τον στέφανο της δικής σας ελεύθερης βούλησης.

«Ας είναι το όνομα», κ.τ.λ. «Δεν θα σε αινέσουν οι νεκροί, Κύριε, ούτε όλοι όσοι κατεβαίνουν στον άδη». «Σε εσένα θα προσφέρω θυσία αινέσεως, και στο όνομα του Κυρίου [θα επικαλεστώ]». «Αινείτε τον Κύριο, όλα τα έθνη· επαινέστε τον». «Ιδού λοιπόν, ευλογείτε τον Κύριο, όλοι οι δούλοι του Κυρίου». «Ψάλτε στο όνομά του, διότι είναι καλό. Διότι τον Ιακώβ», κ.τ.λ. «Αινείτε τον Κύριο, διότι ο ψαλμός προς τον Θεό μας είναι αγαθός». «Τίμα τον Κύριο και θα αποκτήσεις ισχύ· και εκτός από αυτόν μη φοβάσαι κανέναν άλλον». «Τον ίδιο τον Κύριο να αγιάσετε, και αυτός θα είναι ο φόβος σου. Και εάν έχεις την πεποίθησή σου σε αυτόν, θα γίνει για εσένα αγιασμός». «Υμνήστε τον Θεό με νέο ύμνο· η εξουσία του δοξάζεται από την άκρη της γης». «Επειδή δεν με θυμήθηκες, ούτε με έβαλες στην καρδιά σου, κι εγώ βλέποντάς σε, σε παραβλέπω». «Υμνείτε τον Κύριο, αναφωνείτε το όνομά του». «Δώστε στον Θεό μας δόξα πριν σκοτεινιάσει, και πριν σκοντάψουν τα πόδια σας σε σκοτεινά βουνά». «Ας είναι το όνομα του Θεού ευλογημένο από τώρα και έως τον αιώνα, διότι δική του είναι η σοφία και η αίνεση». «Πρέπει να προλαβαίνει κανείς τον ήλιο για να προσφέρει ευχαριστία στον Θεό, και κατά την ανατολή του φωτός να προσεύχεται σε αυτόν». «Ο ζωντανός και υγιής θα αινέσει τον Κύριο». «Ευλόγησε τον Κύριο που σε δημιούργησε, και σε μεθάει αφθόνως από τα αγαθά του». «

ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. —Περί θανάτου και της καταστάσεως στον Άδη. «Εάν ο άνθρωπος κατέβει στον Άδη, δεν πρόκειται να ανέβει πλέον, ούτε πρόκειται να τον αναγνωρίσει ξανά ο τόπος του.» «Γη σκοτεινή και ζοφερή, γη αιώνιου σκότους, όπου δεν υπάρχει φως, ούτε μπορεί να δει κανείς ζωή θνητών.» «Δεν υπάρχει στον θάνατο κανείς που να σε μνημονεύει», και τα λοιπά. «Ποια ωφέλεια υπάρχει στο αίμα μου, με το να κατεβαίνω εγώ;» και τα λοιπά. «Μήπως θα διηγηθεί κανείς στον τάφο το έλεός σου;» και τα λοιπά. «Δεν θα σε δοξολογήσουν οι νεκροί, Κύριε, ούτε όλοι», και τα λοιπά. «Ποιος θα δοξολογήσει τον Ύψιστο στον Άδη; Από τον νεκρό, ως μη υπάρχοντα πλέον, χάνεται η δοξολογία.» «Δεν υπάρχει στον Άδη αναζήτηση της ζωής. Ω θάνατε, πόσο πικρή είναι η ανάμνησή σου σε άνθρωπο που ζει ειρηνικά με τα υπάρχοντά του, σε άνδρα αμέριμνο, που ευημερεί στα πάντα, και που έχει ακόμη τη δύναμη να τρέφεται! Ω θάνατε, καλή είναι η κρίση σου για άνθρωπο που στερείται και του οποίου μειώνεται η δύναμη, που βρίσκεται σε έσχατο γήρας, που μεριμνά για τα πάντα, που δυσανασχετεί και έχει χάσει την υπομονή.» «Ο Άδης και η απώλεια δεν χορταίνουν.» Τα δεινά στον Άδη δεν έχουν ως αίτιο τον Θεό, αλλά εμάς τους ίδιους. Ο Άδης είναι κοινό πανδοχείο, και εργαστήριο θρήνων.