Ταῦτά με ταράττει καὶ θορυβεῖ πολὺ τῶν ὅπλων πλέον τῶν βαρβαρικῶν. Ταῦτα δέδοικα, ῥᾳδίως νυνὶ καὶ παρὰ πάντων ἅμα ὁρῶν συντελούμενα, ὅτι πρότερον οὐδ’ ἐνίοις τισὶν οὐδὲ χωρὶς καὶ μόλις ἐπράττετο. Φοβεῖ με καὶ ἀνιᾷ, ὅτι ὅτε ἵσταται ἡ πληγή, τότε καὶ ἡμεῖς σεμνυνόμεθα τὴν ἐπιστροφήν, ὅτι, ὅταν ἐπιστῇ τὰ λυπηρά, τότε πρὸς τὰς πράξεις καταφεύγομεν τὰς χρηστάς. Διὰ τοῦτο νῦν οὐκ ἔστι Μωυσῆς, οὐδὲ Ἀβραάμ. Εἰ δὲ καὶ παρελθούσης τῆς νῦν ἡμᾶς κατεχούσης συμφορᾶς τὴν αὐτὴν κοσμιότητα καὶ τάξιν καὶ κατάστασιν ἐφυλάττετε, πολλοὺς ἂν Μωσέας καὶ Ἀβραὰμ προπολεμεῖν ὑμῶν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐξιλεοῦσθαι προεβάλετο Θεός. Καὶ τί λέγω Μωσέα καὶ Ἀβραάμ; αὐτὸν τὸν κοινὸν δεσπότην ἡμῶν τε κἀκείνων πρόμαχον ἡμῶν καὶ προασπιστὴν ἀπειργάζεσθε, τὸν ἐπαγαγόντα τὸν ἐχθρὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, θραύοντα τῶν ἐχθρῶν τὴν ἰσχύν· τὸν παιδεύοντα, ἰώμενον· τὸν ὀργιζόμενον, φιλανθρωπευόμενον· μεγάλη γὰρ ἡ ἐλεημοσύνη Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ <ὁ> ἐξιλασμὸς αὐτοῦ τοῖς ἐπιστρέφουσιν ἐπ’ αὐτόν. Ὁσίους καὶ βελτίους ποιήσατε, διὰ Ἱερεμίου βοᾷ, τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα ὑμῶν καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ παύσεται Κύριος τῶν κακῶν, ὧν ἐλάλησεν ἐφ’ ὑμᾶς. Ἀλλ’ οὐ βούλεσθε.
Μετάφραση
Αυτά με ταράζουν και με θορυβούν πολύ περισσότερο από τα βαρβαρικά όπλα. Αυτά φοβάμαι, βλέποντάς τα τώρα να συντελούνται εύκολα και από όλους μαζί, ενώ προηγουμένως ούτε από μερικούς μεμονωμένα και με δυσκολία δεν πράττονταν. Με φοβίζει και με λυπεί το ότι, όταν σταματά η πληγή, τότε και εμείς σεμνυνόμαστε για την επιστροφή μας, το ότι, όταν έρχονται τα λυπηρά, τότε καταφεύγουμε στις καλές πράξεις. Γι' αυτό τώρα δεν υπάρχει Μωυσής, ούτε Αβραάμ. Αν όμως, και αφού παρέλθει η συμφορά που μας κατέχει τώρα, διατηρούσατε την ίδια κοσμιότητα και τάξη και κατάσταση, ο Θεός θα ανέδειχνε πολλούς σαν τον Μωυσή και τον Αβραάμ για να πολεμούν για εσάς και να εξιλεώνουν υπέρ ημών. Και τι λέω τον Μωυσή και τον Αβραάμ; Τον ίδιο τον κοινό Δεσπότη, δικό μας και δικό τους, κάνετε πρόμαχο και προστάτη μας, Αυτόν που έφερε τον εχθρό εξαιτίας των αμαρτιών μας, Αυτόν που συντρίβει τη δύναμη των εχθρών· Αυτόν που παιδαγωγεί, που θεραπεύει· Αυτόν που οργίζεται, που δείχνει φιλανθρωπία· διότι μεγάλη είναι η ελεημοσύνη του Κυρίου του Θεού μας και ο εξιλασμός Του προς εκείνους που επιστρέφουν σε Αυτόν. Κάντε όσιες και καλύτερες, βοά μέσω του Ιερεμία, τις οδούς σας και τα έργα σας, και ακούστε τη φωνή του Κυρίου, και ο Κύριος θα σταματήσει τα κακά, για τα οποία μίλησε εναντίον σας. Αλλά δεν το θέλετε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες