Καὶ ἐγὼ δὲ γενόμενος ἔσπασα τὸν κοινὸν ἀέρα, καὶ ἐπὶ τὴν ὁμοιοπαθῆ κατέπεσα γῆν, πρώτην φωνὴν τὴν ὁμοίαν πᾶσιν ἴσα κλαίων· ἐν σπαργάνοις ἀνετράφην καὶ ἐν φροντίσιν. Οὐδεὶς γὰρ βασιλεὺς ἑτέραν ἔσχε γενέσεως ἀρχήν· μία δὲ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν κόσμον, ἔξοδος ἴση.» «Κύριος ἔκτισε ἐκ γῆς ἄνθρωπον· ἡμέρας ἀριθμοὺς καὶ καιρὸν ἔδωκεν αὐτῷ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπ᾽ αὐτῆς. Κατ᾽ εἰκόνα αὐτοῦ ἐποίησεν αὐτὸν, καὶ ἔθηκεν τὸν φόβον αὐτοῦ ἐπὶ πάσης σαρκὸς, κατακυριεύειν θηρίων καὶ ἑρπετῶν. Διαβούλιον, καὶ δόξαν, καὶ ὀφθαλμοὺς, καὶ ἐπιστήμην συνέσεως ἐνέπλησεν αὐτὸν, καὶ ἀγαθὰ καὶ κακὰ ὑπέδειξεν αὐτῷ.» «Πάντα ὅσα ἀπὸ γῆς, εἰς τὴν γῆν ἐπελεύσεται.» «Αὐτοῦ ἐσμεν ποίημα, κτισθέντες ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς, ἵνα ἐν αὐτῷ περιπατήσωμεν.» «Βουληθεὶς ἀπεκύησεν ἡμᾶς λόγῳ ἀληθείας, εἰς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἀπαρχήν τινα τῶν ἑαυτοῦ κτισμάτων.» Αὐτὸς ὁ Δημιουργὸς καὶ Δεσπότης τῶν ἁπάντων ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ ἀγάλλεται. Τῷ γὰρ παμμεγεθεστάτῳ αὐτοῦ κράτει οὐρανοὺς ἐστήριξεν, καὶ τῇ ἀκαταλήπτῳ αὐτοῦ συνέσει διεκόσμησεν αὐτούς· γῆν δὲ ἐχώρισεν ἀπὸ τοῦ περιέχοντος αὐτὴν ὕδατος, καὶ ἥδρασεν ἐπὶ τὸν ἀσφαλῆ τοῦ ἰδίου θελήματος θεμέλιον.
Μετάφραση
«Και εγώ, όταν γεννήθηκα, ανέπνευσα τον κοινό αέρα και έπεσα πάνω στην ομοιοπαθή γη, βγάζοντας ως πρώτη φωνή το ίδιο κλάμα με όλους· μέσα σε σπάργανα ανατράφηκα και με φροντίδες. Διότι κανένας βασιλιάς δεν είχε διαφορετική αρχή γεννήσεως· μία είναι η είσοδος όλων στον κόσμο, και η έξοδος όμοια.» «Ο Κύριος έπλασε από τη γη τον άνθρωπο· του έδωσε συγκεκριμένο αριθμό ημερών και χρόνο, και του έδωσε εξουσία πάνω της. Τον δημιούργησε κατ' εικόνα του, και έθεσε τον φόβο του σε κάθε σάρκα, ώστε να κυριαρχεί στα θηρία και στα ερπετά. Τον γέμισε με κρίση, και δόξα, και μάτια, και με την επιστήμη της συνέσεως, και του υπέδειξε τα αγαθά και τα κακά.» «Όλα όσα προέρχονται από τη γη, στη γη θα επιστρέψουν.» «Δικό του δημιούργημα είμαστε, πλασμένοι εν Χριστώ Ιησού για έργα αγαθά, τα οποία προετοίμασε ο Θεός, για να πορευθούμε μέσα σε αυτά.» «Επειδή το θέλησε, μας γέννησε με τον λόγο της αληθείας, ώστε να είμαστε μια απαρχή των δικών του κτισμάτων.» Ο ίδιος ο Δημιουργός και Δεσπότης των πάντων αγάλλεται για τα έργα του. Διότι με την απειρομέγιστη δύναμή του στερέωσε τους ουρανούς, και με την ακατάληπτη σύνεσή του τους διακόσμησε· τη γη τη χώρισε από το νερό που την περιβάλλει, και την εδραίωσε πάνω στο ασφαλές θεμέλιο του δικού του θελήματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες