Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ 28:24

Γι' αυτό κάποιος σοφός είπε: «Το χρυσάφι σου και το ασήμι σου δέσε τα.» Εγώ όμως σου λέω όχι μόνο να τα δέσεις με την ακλόνητη πίστη, αλλά και να τα σφραγίσεις με την ταπείνωση και τη μακροθυμία της υπομονής, διά της οποίας σώζεται αυτός που υπομένει.

Αν όμως τυχόν, ωθούμενος προς τα πίσω από τις σαρκικές ορμές σαν από κάποιες αντίθετες πνοές ανέμων, υποχωρεί, τότε ακριβώς κάθε ασφάλεια μέσα μας θα εκμηδενιστεί, καθώς η αμαρτία ενδυναμώνεται μέσα μας από τη δική μας θέληση· και «θα γίνουμε μερίδες αλωπέκων», σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί, παραδίδοντας τη δική μας ευπρέπεια σε πανούργους και ακάθαρτους δαίμονες. Και σαν ένας αμπελώνας που στερείται τόσο τον φράχτη όσο και τη νήψη εκείνων που τον φυλάνε, έτσι θα εκτεθούμε ως ολόετοιμη τροφή σε εκείνους που μας κατασπαράζουν. Αλλά εάν στον καθένα είναι επιθυμητό να μη γευτεί τίποτα από όλα αυτά, ας αποδεχθεί πρόθυμα τη νηστεία, τη μητέρα κάθε σεμνότητας, ας καταπονεί το σώμα του και ας το υποδουλώνει, και μέσω της προθυμίας του να κοπιάζει, «ας περιφράξει το κτήμα του με αγκάθια», όπως ακριβώς είπε κάποιος από τους σοφούς μας.

Ετοίμασε για την έξοδο τα έργα σου και προετοιμάσου για τον αγρό σου· αγρός είναι αυτός ο βίος. Λάβε την αγαθή σκαπάνη, την Καινή Διαθήκη· περίφραξε το κτήμα σου με αγκάθια, με τη νηστεία, την προσευχή και τη διδασκαλία.

Αλλά μη γένοιτο. Δεν είναι ζήτημα δαπάνης, αυτό που είπαμε τώρα, δεν είναι ζήτημα χρηματικής ζημίας, δεν είναι υπόθεση μακρινού ταξιδιού· αρκεί μόνο να το θελήσουμε, είναι απλώς ένας λόγος, είναι ζήτημα προαιρέσεως. Ας περιφρουρήσουμε το στόμα μας, ας τοποθετήσουμε θύρα και σύρτη, ώστε να μη φθεγγόμαστε τίποτα από όσα δεν είναι αρεστά στον Θεό. Προς δικό μας όφελος γίνεται αυτό, και όχι υπέρ εκείνων για τους οποίους προσευχόμαστε. Αυτό ας αναλογιζόμαστε πάντοτε: ότι και εκείνος που ευλογεί τον εχθρό του, τον εαυτό του ευλογεί, και εκείνος που τον καταριέται, τον εαυτό του καταριέται, και εκείνος που προσεύχεται υπέρ του εχθρού του, υπέρ του εαυτού του προσεύχεται, και όχι υπέρ εκείνου.

Περίσφιξε το κτήμα σου με αγκάθια. Με ποια; Με τη νηστεία, με την προσευχή, με τη διδασκαλία. Εάν έχεις αυτόν τον φραγμό, δεν θα εισέλθει το θηρίο, εννοώ τον διάβολο. Σαν καλό αμπέλι να καλλιεργείς την ψυχή σου. Και όπως εκείνοι που φυλάνε τα αμπέλια χτυπούν τα χέρια τους, φωνάζουν δυνατά και με τους κρότους αναχαιτίζουν αυτούς που τα επιβουλεύονται, έτσι και εσύ φώναξε δυνατά με την προσευχή, αλάλαξε με την ψαλμωδία, και θα αποδιώξεις το δόλιο θηρίο, την αλεπού, που είναι ο διάβολος, για τον οποίο έλεγε η Γραφή: «Πιάστε μας τις μικρές αλεπούδες», και τα εξής. Να επιτηρείς πάντοτε τον Εχθρό· εάν έλθει να κατατοξεύσει την καρδιά σου παρασύροντάς την σε κάποια άτοπη επιθυμία, και εάν έλθει να κατασφενδονίσει την ψυχή σου, προσβάλλοντάς την με ρυπαρούς λογισμούς, αντιπαράταξε τον θυρεό της πίστεως, φόρεσε την περικεφαλαία της ελπίδας, σύρε τη μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού· και έτσι οπλισμένος κατά του Εχθρού, δείξε υπομονή και μην ολιγωρείς στον πόλεμο, αλλά να νήφεις σε όλα.