Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 14:16

Και πώς δύναται να προέρχεται από τον Θεό ο Χριστός, και, όπως λες εσύ, να είναι Υιός του Θεού, Εκείνου που κατέκρινε τους πατέρες μας διότι πορεύονταν την οδό της Αιγύπτου; Ή δεν άκουσες τον προφήτη να λέει: τι σχέση έχεις εσύ με την οδό της Αιγύπτου, ώστε να πιεις νερό των γαιών; Αθανάσιος: Δεν θέλει να μιμούμαστε τους Αιγυπτίους· βούλεται όμως να σωθούν και αυτοί, και να προσέλθουν στη θεοσέβεια· επειδή το ίδιο θέλει και για κάθε έθνος. Εξάλλου, άκουσε τον προφήτη που λέει: και θα συμβεί, όσοι εναπομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν κατά της Ιερουσαλήμ, να ανεβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Κύριο Παντοκράτορα 〈και για να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. Και θα συμβεί, όσοι από όλες τις φυλές της γης δεν ανεβούν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, τον Κύριο Παντοκράτορα〉, και αυτοί επίσης θα προστεθούν (στις πληγές)· εάν δε η φυλή της Αιγύπτου δεν ανεβεί και δεν έλθει, και επάνω σε αυτούς θα επέλθει η πτώση με την οποία ο Κύριος θα πατάξει όλα τα έθνη όσα δεν ανεβούν για να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. Ζακχαίος είπε: Αυτή θα είναι η αμαρτία της Αιγύπτου, και η αμαρτία όλων των εθνών, όσα δεν ανεβούν για να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. [Αθανάσιος:] Και αυτούς τους ίδιους τους Αιγυπτίους, θέλει να σώζονται και να ανεβαίνουν στην Ιερουσαλήμ· όχι όμως να πορεύονται εντός της Αιγύπτου.

Συγγενικό με αυτό και προσφέροντας σε εμάς το ίδιο νόημα, θα ήταν αυτό που αναφέρεται στον προφήτη Ζαχαρία: «Διότι θα συμβεί», λέει, «όσοι απομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, να ανεβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον βασιλιά, τον Κύριο Παντοκράτορα, και για να εορτάσουν την εορτή της σκηνοπηγίας.» Και λέει ότι όσοι απέμειναν θα ανέβουν για την προσκύνηση του μεγάλου βασιλιά και για την εκπλήρωση της εορτής της σκηνοπηγίας. Διότι, ενώ πολλοί έχουν κληθεί μέσω της χάριτος, εκείνοι που ανεβαίνουν προς την άνω πόλη δεν είναι πολλοί· επειδή λίγοι είναι οι εκλεκτοί, σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρα, οι οποίοι προφανώς λαμβάνονται από κάθε έθνος. Λέγοντας δε ότι «θα ανέβουν για να προσκυνήσουν», φανερώνει ότι δεν τελούν πλέον τη νομική, αλλά μάλλον την εν Πνεύματι λατρεία, και ότι εκπληρώνουν την εορτή της αληθινής σκηνοπηγίας, αναπέμποντας σχεδόν με γλυκιά φωνή εκείνο το μέλος των Ψαλμών: «Ευλογητός ο Κύριος, διότι εισάκουσε τη φωνή της δεήσεώς μου. Σε Αυτόν ήλπισε η καρδιά μου και βοηθήθηκα και αναθάλλησε η σάρκα μου». Διότι αναθάλλησε η σάρκα και θα αναβιώσει ξανά, και όχι χωρίς τον Χριστό· επειδή Αυτός έγινε για εμάς η αρχή της αναστάσεως και η θύρα της πιο αληθινής σκηνοπηγίας. Και αυτό λοιπόν ήταν εκείνο που ειπώθηκε μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: «Και θα ανορθώσω την πεσμένη σκηνή του Δαβίδ».

Εάν πάλι κάποιος θα ήθελε να αναγάγει τα ιδιώματα των κτηνών στους τρόπους των εχθρών της Εκκλησίας, δεν είναι καθόλου λάθος να το λέει και να το σκέφτεται αυτό: ότι, δηλαδή, άλλοι έγιναν ορμητικοί και θρασείς, ίσως σαν τα άλογα· και θα μπορούσε κανείς πολύ εύλογα να τους αποδώσει τη φιληδονία και τη θηλυμανία· άλλοι, σαν τα μουλάρια, είναι άγριοι και σκληροί, και είναι συνήθεια και στους Έλληνες ποιητές να τα ονομάζουν αγριότερα· άλλοι, μοιάζοντας με τις καμήλες ως προς την έξη, είναι δηλαδή άνισοι και αλαζόνες, έχοντας από ανοησία το φρόνημά τους υψωμένο· άλλοι δε, χωρίς να διαφέρουν σε τίποτα από τους όνους, πάσχουν από την πιο έσχατη αλογία, διότι ο όνος είναι νωθρός και αργός στην αντίληψη, και αποτελεί εικόνα της έσχατης αλογίας. Πρέπει δε να σημειωθεί ότι όσους πολέμησαν την Εκκλησία δεν τους παρομοιάζει με κανένα από τα ήμερα και καθαρά ζώα, όπως λέω με το πρόβατο και το βόδι, αλλά τους παρομοιάζει μάλλον με τα βδελυρά και τα ανήμερα, τα οποία και από τα λόγια του νόμου καταδικάζονταν ως βέβηλα και ακάθαρτα. <Και θα συμβεί, όσοι απομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, να ανεβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον βασιλιά, τον Κύριο και παντοκράτορα Θεό, και να εορτάζουν την εορτή της σκηνοπηγίας.>

«Και θα συμβεί, όσοι από όλες τις φυλές της γης δεν αναβούν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, τον Κύριο, τον Παντοκράτορα Θεό, θα προστεθούν και αυτοί σε εκείνους». Αφού είπε ότι εκείνοι που πολέμησαν τις εκκλησίες και σήκωσαν με υπεροψία και αλαζονεία το βλέμμα εναντίον της αγίας Ιερουσαλήμ θα περιπέσουν στις δίκαιες τιμωρίες που τους πρέπουν, προαναγγέλλει την προσκύνηση εκείνων που θα έχουν απομείνει μετά από αυτούς, εννοώντας προφανώς την εν Χριστώ προσκύνηση μέσω της πίστεως. Διότι αυτός είναι η προσδοκία των εθνών, σύμφωνα με τη φωνή του πατριάρχη. Έχει τεθεί επίσης «ως φως των εθνών και ως διαθήκη του γένους, για να ανοίξει τα μάτια των τυφλών και να βγάλει από τα δεσμά τους δεσμευμένους και από τον οίκο της φυλακής αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι». Ότι λοιπόν αυτοί που προέρχονται από τα έθνη, αφού εγκαταλείψουν το σκοτάδι της ειδωλολατρίας και συντρίψουν τα δεσμά της κακίας του διαβόλου, θα έλθουν προς το φως της αλήθειας και θα υπαχθούν στον ζυγό του Σωτήρα, το καθιστά σαφές λέγοντας ότι οι υπόλοιποι από τους τιμωρημένους, δηλαδή από αυτούς που πολέμησαν τις εκκλησίες -και αυτοί υπερτερούν σε αριθμό- θα αναβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Κύριο, τον Παντοκράτορα Θεό, και να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. Διότι ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή πρόσταζε να τελείται η εορτή της Σκηνοπηγίας τη δέκατη πέμπτη ημέρα του έβδομου μήνα, όταν θα έχει συγκεντρωθεί στις αποθήκες η καλή σοδειά των αγρών.

Και πάλι: Θα γνωρίσει ο λαός μου το όνομά μου κατά την ημέρα εκείνη, ότι εγώ είμαι αυτός που ομιλεί· παρίσταμαι ως ωραίος επί των ωραίων, ως εκείνος που ευαγγελίζεται άγγελμα ειρήνης, καθιστώντας ακουστή τη σωτηρία σου. 〈πη〉 Ότι σε όλη τη γη το όνομά του — Ο Ζαχαρίας λέγει: Και θα συμβεί, όσοι απομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, θα αναβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Κύριο τον Παντοκράτορα.

«οι άρχοντες των λαών συνάχθηκαν με τον Θεό του Αβραάμ». Και αυτά είναι σαφή και δεν έχουν ανάγκη ερμηνείας. Ζ΄. 〈Εκ του 85ου Ψαλμού〉. «Δεν υπάρχει όμοιός σου μεταξύ των θεών, Κύριε, και δεν υπάρχουν έργα όμοια με τα δικά σου· όλα τα έθνη που εποίησες θα έλθουν και θα προσκυνήσουν ενώπιόν σου, Κύριε. Και θα δοξάσουν το όνομά σου, διότι είσαι μέγας και επιτελείς θαυμάσια, εσύ είσαι ο μόνος Θεός». Ομοίως και αυτά είναι σαφή. Η΄. 〈Εκ του 95ου Ψαλμού〉. «Ψάλατε στον Κύριο νέο άσμα, ψάλατε στον Κύριο όλη η γη. Ψάλατε στον Κύριο, ευλογήστε το όνομά του, αναγγέλλετε χαρμόσυνα από ημέρα σε ημέρα τη σωτηρία του· αναγγείλατε στα έθνη τη δόξα του, σε όλους τους λαούς τα θαυμάσιά του. Διότι ο Κύριος είναι μέγας και αξιοΰμνητος σφόδρα, είναι φοβερός πάνω από όλους τους θεούς». Και προσθέτει: «Αποδώστε στον Κύριο, οι πατριές των εθνών, αποδώστε στον Κύριο δόξα στο όνομά του». Και στη συνέχεια: «Πείτε στα έθνη, ο Κύριος εβασίλευσε. Διότι στερέωσε την οικουμένη, η οποία δεν θα σαλευθεί». Και αυτά είναι σαφή. Θ΄. 〈Από τον Ζαχαρία〉. «Και θα συμβεί, όσοι εναπομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, θα αναβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, τον Κύριο Παντοκράτορα, και για να εορτάζουν την εορτή της Σκηνοπηγίας».

Και πάλι, μετά από άλλα, κηρύττει με μεγαλύτερη σαφήνεια την έσχατη πολιορκία της Ιερουσαλήμ, λέγοντας: «Ιδού, έρχονται ημέρες του Κυρίου, και τα λάφυρά σου θα μοιραστούν μέσα σου· και θα συγκεντρώσω όλα τα έθνη εναντίον της Ιερουσαλήμ για πόλεμο, και η πόλη θα κυριευθεί και οι οικίες θα λεηλατηθούν, και οι γυναίκες θα βεβηλωθούν, και το μισό της πόλεως θα οδηγηθεί σε αιχμαλωσία, οι δε υπόλοιποι του λαού μου δεν θα εξολοθρευθούν από την πόλη. Και θα εξέλθει ο Κύριος και θα παραταχθεί εναντίον εκείνων των εθνών, όπως την ημέρα της παρατάξεώς του σε ημέρα πολέμου. Και θα σταθούν τα πόδια του κατά την ημέρα εκείνη πάνω στο όρος των Ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ.» Έπειτα, μετά από άλλα ενδιάμεσα, αναφέρει: «Και θα είναι ο Κύριος ένας, και το όνομά του ένα, περικυκλώνοντας όλη τη γη και την έρημο». Και πάλι, μετά από άλλα, ολοκληρώνοντας το βιβλίο της προφητείας, προαναγγέλλει την κλήση των εθνών με αυτά τα λόγια: «Και όσοι απομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, θα αναβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, Κύριο Παντοκράτορα, και για να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. Και θα συμβεί, όσοι από όλες τις φυλές της γης δεν αναβούν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, Κύριο Παντοκράτορα, και αυτοί θα προστεθούν σε εκείνους».

Όταν και ο Κύριός μας Ιησούς, ο Χριστός του Θεού, διέμενε στο όρος των Ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ, εκπληρώνοντας τον λόγο που λέει: «και θα σταθούν τα πόδια του πάνω στο όρος των Ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ», δηλαδή αφού ανοικοδομήθηκε το θεοσεβές πολίτευμα σε ολόκληρη την ανθρώπινη οικουμένη, όλα τα έθνη, σύμφωνα με την προφητεία, πανηγυρίζουν «την εορτή της Σκηνοπηγίας» σε κάθε τόπο προς τιμήν του Θεού των προφητών. Και οι Αιγύπτιοι από τότε, έχοντας γνωρίσει τον Θεό των όλων, έστησαν τις σκηνές τους σε κάθε πόλη και χώρα· αυτές θα μπορούσαν να είναι οι κατά τόπους εκκλησίες του Χριστού. Διότι η δύναμη του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού συγκρότησε αυτές τις σκηνές, οι οποίες είναι πολύ ανώτερες από εκείνες της εποχής του Μωυσή, σε ολόκληρη την ανθρώπινη οικουμένη, ώστε κάθε γένος ανθρώπων και όλα τα έθνη να επιτελούν την εορτή της Σκηνοπηγίας προς τιμήν του Θεού που είναι πάνω από όλα.