Πατερικές αναφορές στο ΖΑΧΑΡΙΑΣ 14:3

Διότι, εάν η Εκκλησία είναι ακλόνητη, «και πύλες άδου δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της», σύμφωνα με τα λόγια του Σωτήρα· διότι έχει Αυτόν ως θεμέλιο· είναι απόλυτη ανάγκη, λοιπόν, και εκείνοι που την κατοικούν να αποδεικνύονται ανώτεροι από τον όλεθρο, και να συγκαταλέγονται στον λαό του Θεού, ενταγμένοι μαζί με τους γνήσιους πιστούς. <Και θα εξέλθει ο Κύριος και θα παραταχθεί εναντίον εκείνων των εθνών, όπως την ημέρα της παρατάξεώς του σε ημέρα πολέμου. Και θα σταθούν τα πόδια του κατά την ημέρα εκείνη στο όρος των Ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ προς ανατολάς· και θα σχιστεί το όρος των Ελαιών, το μισό του προς ανατολάς και το μισό του προς τη θάλασσα (δύση), δημιουργώντας ένα τεράστιο χάσμα· και θα κλίνει το μισό του όρους προς βορρά, και το άλλο μισό του προς νότο· και θα φραχτεί η φάραγκα των ορέων μου, και θα ενωθεί η φάραγκα των ορέων έως την Ασαήλ, όπως φράχτηκε στις ημέρες του σεισμού, στις ημέρες του Οζίου, βασιλιά του Ιούδα.> Ο λόγος αυτός έχει διατυπωθεί σαν να πρόκειται για κάποιον από τους γενναιότατους στρατηγούς, ο οποίος παροτρύνει σε μάχη τους συμπολεμιστές του και ξεσηκώνει το μάχιμο στράτευμα εναντίον των εχθρικών φαλαγγών· ωστόσο, νοείται ότι αφορά τον Θεό, ο οποίος σχεδόν είναι παρών και συμπαρατάσσεται με τα έθνη που λεηλατούν την Ιουδαία και έχουν πορθήσει και αυτήν την ίδια την Ιερουσαλήμ.

Ψ΄. Του ιδίου. ΚΗ΄. Και θα εξέλθει ο Κύριος, και θα παραταχθεί ενάντια στα έθνη εκείνα, όπως σε ημέρα πολέμου· και θα παραστεί ο Κύριος ο Θεός μου, και όλοι οι άγιοι μαζί του. Και αυτά τα σημειώσαμε, θεωρώντας ότι αναφέρονται στη δεύτερη παρουσία του Χριστού.

Πολύ λογικά, λοιπόν, εφόσον ο Κύριος απαρνήθηκε τη μητέρα, η παρούσα προφητεία ευαγγελίζεται στη θυγατέρα την παρουσία του ίδιου του Κυρίου. Και αυτή θα πρέπει να είναι η εξ εθνών Εκκλησία, η οποία λογίζεται, μέσω των αποστόλων του Σωτήρα μας, ότι καταλαμβάνει τη θέση της θυγατέρας τής προηγούμενης. 〈Από τον ίδιο〉. «Ιδού, έρχονται ημέρες του Κυρίου, και θα μοιραστούν τα λάφυρά σου μέσα σε σένα· και θα συγκεντρώσω όλα τα έθνη στην Ιερουσαλήμ για πόλεμο, και θα αλωθεί η πόλη και θα λεηλατηθούν τα σπίτια, και οι γυναίκες θα μολυνθούν, και το μισό της πόλης θα οδηγηθεί στην αιχμαλωσία, ενώ οι υπόλοιποι από τον λαό μου δεν θα εξολοθρευτούν. Και θα εξέλθει ο Κύριος και θα παραταχθεί εναντίον εκείνων των εθνών, όπως την ημέρα της παρατάξεώς του σε ημέρα πολέμου. Και θα σταθούν τα πόδια του την ημέρα εκείνη πάνω στο Όρος των Ελαιών, το οποίο βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ, στα ανατολικά· και θα σχιστεί το Όρος των Ελαιών, το μισό του προς τα ανατολικά και το μισό του προς τη θάλασσα, δημιουργώντας ένα πάρα πολύ μεγάλο χάσμα· και θα κλίνει το μισό του όρους προς τον βορρά, και το άλλο μισό του προς τον νότο· και θα φραχθεί η κοιλάδα των ορέων μου, και θα ενωθεί η φάραγγα των ορέων μέχρι την Ασαήλ, και θα φραχθεί με τον ίδιο τρόπο που φράχθηκε εξαιτίας του σεισμού στις ημέρες του Οζίου, βασιλιά του Ιούδα· και θα έρθει ο Κύριος ο Θεός μου, και όλοι οι άγιοι μαζί του».

Μετά από αυτά, προσθέτει στη συνέχεια: «και θα εξέλθει ο Κύριος και θα παραταχθεί ανάμεσα σε εκείνα τα έθνη, όπως ακριβώς την ημέρα της παράταξής του σε ημέρα πολέμου». Σε ποια έθνη, όμως, θα παραταχθεί ο Κύριος παρά σε εκείνα που πρόκειται να πολιορκήσουν την Ιερουσαλήμ; Ο λόγος δηλώνει ότι ο ίδιος ο Κύριος θα συμμαχήσει με εκείνους που πολιορκούν, καθώς θα βρίσκεται ανάμεσά τους και θα παρατάσσεται μαζί τους, σαν να είναι κάποιος στρατηγός και υπερασπιστής τους εναντίον της Ιερουσαλήμ την οποία πολεμούν. Διότι το κείμενο δεν αναφέρει ότι ο Κύριος θα παραταχθεί εναντίον των εθνών. Υπέρ ποιών, λοιπόν, και εναντίον ποιών θα παραταχθεί παρά εναντίον της Ιερουσαλήμ και των κατοίκων της, για τους οποίους γινόταν ο λόγος; Το χωρίο όμως «και θα σταθούν τα πόδια του κατά την ημέρα εκείνη πάνω στο όρος των ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ προς ανατολάς», τι άλλο φανερώνει παρά τη στάση και την εδραίωση του Κυρίου του Θεού, δηλαδή του ίδιου του Θεού Λόγου, επάνω στην Εκκλησία του, την οποία στο παρόν ονομάζει όρος ελαιών με αλληγορικό τρόπο; Διότι, όπως «ένας αμπελώνας δημιουργήθηκε για τον ηγαπημένο» και «αμπελώνας του Κυρίου Σαβαώθ» ήταν αλληγορικά «ο οίκος του Ισραήλ, και η άμπελος του Ιούδα το αγαπημένο του νεόφυτο», έτσι ακριβώς, σύμφωνα με την ίδια θεώρηση, θα μπορούσε να πει κανείς ότι έγινε ελαιώνας για τον Δεσπότη η Εκκλησία του που προέρχεται από τα έθνη, την οποία, ενώ προηγουμένως ήταν «αγριελιά», τη φύτεψε, «εγκεντρίζοντάς» (εμβολιάζοντάς) την πάνω στις αποστολικές ρίζες της «καλλιέλαιας» μετά την αποκοπή των προηγούμενων κλαδιών, όπως ακριβώς διδάσκει ο απόστολος.

Και πάλι, μετά από άλλα, κηρύττει με μεγαλύτερη σαφήνεια την έσχατη πολιορκία της Ιερουσαλήμ, λέγοντας: «Ιδού, έρχονται ημέρες του Κυρίου, και τα λάφυρά σου θα μοιραστούν μέσα σου· και θα συγκεντρώσω όλα τα έθνη εναντίον της Ιερουσαλήμ για πόλεμο, και η πόλη θα κυριευθεί και οι οικίες θα λεηλατηθούν, και οι γυναίκες θα βεβηλωθούν, και το μισό της πόλεως θα οδηγηθεί σε αιχμαλωσία, οι δε υπόλοιποι του λαού μου δεν θα εξολοθρευθούν από την πόλη. Και θα εξέλθει ο Κύριος και θα παραταχθεί εναντίον εκείνων των εθνών, όπως την ημέρα της παρατάξεώς του σε ημέρα πολέμου. Και θα σταθούν τα πόδια του κατά την ημέρα εκείνη πάνω στο όρος των Ελαιών, που βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ.» Έπειτα, μετά από άλλα ενδιάμεσα, αναφέρει: «Και θα είναι ο Κύριος ένας, και το όνομά του ένα, περικυκλώνοντας όλη τη γη και την έρημο». Και πάλι, μετά από άλλα, ολοκληρώνοντας το βιβλίο της προφητείας, προαναγγέλλει την κλήση των εθνών με αυτά τα λόγια: «Και όσοι απομείνουν από όλα τα έθνη που ήλθαν εναντίον της Ιερουσαλήμ, θα αναβαίνουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, Κύριο Παντοκράτορα, και για να εορτάσουν την εορτή της Σκηνοπηγίας. Και θα συμβεί, όσοι από όλες τις φυλές της γης δεν αναβούν στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν τον Βασιλέα, Κύριο Παντοκράτορα, και αυτοί θα προστεθούν σε εκείνους».