Ἔπειτα οὐ μόνον περὶ παθῶν ἁπλῶς ἐστιν ἡμῖν ἡ διαφορά, ἀλλὰ καὶ περὶ δογμάτων καὶ πίστεως καὶ ἀποχῆς τῶν ἐξεναντίας.
Ὁ οἰκονόμος: Θέλετε ἵνα εἴπω τὴν ἀλήθειαν; Τί κάμνει χρείαν, ἵνα σκεπαζώμεθα;
Ἠξεύρετε ὅτι οὐδένα τῶν πεσόντων εἰς πάθος ἀργῆσαι δυνάμεθα, ἀλλ’ οὐδὲ μὴ συλλειτουργεῖν αὐτῷ. Ὁ τόπος ἔνι φράγγικος καὶ ὡσὰν τὸν εἴπῃ τίποτε ὁ ἐπίσκοπος τὸν παπᾶν, ὑπάγει εἰς τὸν φραγγεπίσκοπον ἢ εἰς ἕνα ἄρχοντα φίλον του καὶ μηνᾶ εἰς ἐκεῖνον μὲ ἕναν του δουλευτὴν καὶ λέγει, «παρακαλῶ σε, χάρισέ μου τὸν {ὁ} δεῖνα παπᾶν», καὶ ἂν τοῦ εἰπῇ, «ἀφέντη, δὲν ἔνε ἄξιος νὰ λειτουργᾷ», ἀποκρίνεταί του, «καὶ δεῖξέ μου τίς ἒν ἄξιος; ἄφες τον καὶ ὁ Θεὸς νὰ τὸν κρίνῃ κατὰ τὸ ἔργον του», καὶ θέλει καὶ ἂν οὐ θέλῃ, χαρίζει τοῦτον, εἰδεμή, ἀποθνῄσκει, ὡσὰν καὶ προτοῦ νὰ γένῃ ὁ δεσπότης μου, ὁ Λευκωσίας τοῦτος, ἦτον ἄλλος ἐκεῖ εἰς τὴν χώραν καὶ ἐγύρευεν τέτοια καὶ εὐγῆκεν ἀπὸ τὴν μέσην ἐγρηγορώτερα.