Ἀλλὰ τίς οἴσει τῆς οὕτω λαμπρᾶς βλασφημίας τὸ ὑπέρογκον; οἱ ἔχοντες ὦτα ἀκούειν, ἀκούσατε, καὶ ἐνωτίσατε πρὸς τῆς χάριτος αὐτῆς, καὶ θαυμάσατε· θαῤῥῶ δὲ λέγειν, μηδὲ τοὺς πεφραγμένα τὰ ὦτα ἀσπίδος δίκην ἔχοντας, καὶ πρὸς τὴν ἀκρόασιν τῆς ἀληθείας ἀναισθητοῦντας, ἀνεκτὰ ἡγεῖσθαι τὰ κατὰ τῆς θείας σαρκώσεως τερατολογούμενα. Τί οὖν φημί; ὅτι ὁ μὲν θεῖος Ἀπόστολος τὴν τῆς μορφῆς προσηγορίαν οὐκ ἀπερυθριῶν, ὁ τὸν Χριστὸν ἔχων ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα, καὶ ἐπ’ αὐτῆς τῆς ἀποῤῥήτου καὶ ἀκατονομάστου τίθησιν οὐσίας, καὶ τὸν μονογενῆ Υἱὸν ταύτῃ προσοικειῶν τῷ Πατρὶ καὶ ὁμοούσιον ἀποφαίνειν βουλόμενος, ÷ ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων, φησὶν, οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα θεῷ ÷· ὡσαύτως καὶ ἡμῖν συμφυᾶ δεικνύων, διὰ τῆς αὐτῆς ὀνομασίας πρόεισι καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς φύσιν ἀνειληφέναι διισχυρίζεται· ÷ Ἑαυτὸν γὰρ, φησὶν, ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβὼν, ÷ Εὐσέβιος δὲ οὐδὲ τῇ σαρκὶ τοῦτο παραχωρεῖ, οὐσίαν δὲ νοερὰν καὶ ἄμορφον καλεῖ. Εἰ γὰρ ταυτὸν οὐσία καὶ μορφὴ, ὡς δέδεικται, οὐδὲν ἄρα ἕτερον λέγει, ἢ μορφὴν ἄμορφον.