Αὐτὸς δὲ παραπλήσια πράττει, ὡσπερανεὶ βελῶν δύο κατὰ τῶν μεταφρένων ἐνεχθέντων αὐτῷ καὶ τοῦ μὲν διατεμόντος τὰ σπλάγχνα καὶ τοῦ στέρνου διεκπεσόντος, τοῦ δὲ αὐτοῦ που τοῖς σπλάγχνοις ἐμπεπηγότος, κείμενος αὐτὸς καὶ τὰ λοίσθια πνέων, ᾐτιᾶτο θάτερον βέλος, ὡς μὴ τομώτατον, οὕτως ἐλεεινῶς ἔχει τῆς ἀναισθησίας οὐχ ἧττον, ἢ τοῦ τοσούτου πτώματος. Σὺ δὲ μνήσθητι τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ μεγάλου Λέοντος, ἥτις ὡς εὐσεβείας στήλη περιφανὴς παρὰ τῶν ἱερῶν Συνόδων ἀνεκηρύχθη τε καὶ κηρύττεται, τέσσαρσι δὲ πρὸς τοῖς δέκα λόγοις ὑπὸ Σεβήρου καὶ Τιμοθέου τῶν αἱρετικῶν ἀνεσκεύασται. Καὶ τῶν προσβαλόντων πεσόντων, αὕτη μένει τὸ παράπαν ἀκράδαντος.