Καὶ ὥσπερ ὁ βασιλεὺς Σολομὼν ἐπὶ τῇ καταπαύσει τῆς κιβωτοῦ ἐν ναῷ κυρίου, ὃν αὐτὸς ἐδείματο, πάντας τοὺς πρεσβυτέρους Ἰσραὴλ ἐν Σιὼν ἐκκλησίασε τοῦ ἀνενεγκεῖν τὴν κιβωτὸν διαθήκης κυρίου ἐκ πόλεως Δαυίδ, αὕτη ἐστὶ Σιών, καὶ ἦραν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὰ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ θύοντες βόας καὶ πρόβατα ἀναρίθμητα καὶ εἰσφέρουσιν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν διαθήκης κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς τὸ δαβὶρ τοῦ οἴκου, εἰς τὰ ἅγια ἁγίων, ὑπὸ τὰς πτέρυγας τῶν Χερουβίμ, οὕτω δὴ τότε ἐπὶ τῇ καταπαύσει τῆς νοερᾶς κιβωτοῦ, οὐ διαθήκης κυρίου, ἀλλ’ αὐτῆς τῆς τοῦ θεοῦ λόγου ὑποστάσεως, αὐτὸς ὁ νέος Σολομών, ὁ εἰρηνάρχης καὶ τοῦ παντὸς ἀριστοτέχνας, τῶν οὐρανίων νοῶν τὰ ὑπερκόσμια τάγματα καὶ τῆς νέας διαθήκης τοὺς προὔχοντας, τοὺς ἀποστόλους φημί, σὺν παντὶ τῷ ἐν Ἱερουσαλὴμ τῶν ἁγίων λαῷ σήμερον ἐκκλησίασε καὶ τὴν μὲν ψυχὴν δι’ ἀγγέλων εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, τὰ ἀρχέτυπα καὶ ἀληθινὰ καὶ οὐράνια, εἰσοικίζεται ἐπ’ αὐτὰς τῶν τετραμόρφων ζῴων τὰς πτέρυγας καὶ τῷ ἑαυτοῦ παρεστήσατο θρόνῳ εἰς τὸ ἐνδότερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος αὐτὸς Χριστὸς σωματικῶς εἰσελήλυθε, τὸ δὲ σῶμα ταῖς τῶν ἀποστόλων χερσὶ προκομίζεται τοῦ βασιλέως τῶν βασιλευόντων συγκαλύπτοντος τῇ αἴγλῃ τῆς ἀοράτου θεότητος καὶ παντὸς τοῦ τῶν ἁγίων συστήματος προτρεχόντων καὶ ἱερὰς ἀφιέντων βοὰς καὶ θυόντων θυσίαν αἰνέσεως, ἕως ὡς παστάδι τῷ τάφῳ καὶ δι’ αὐτοῦ τῇ τῆς Ἐδὲμ τρυφῇ καὶ οὐρανίοις ἐναπετέθη σκηνώμασι.