εἴτε παρ’ ἐκείνων δεχόμενοι εἴτε οἴκοθεν ποιοῦντες, ἄζυμά ἐστι καὶ κατὰ τοῦτο μᾶλλον βαρυτέραν ἕξετε τὴν τιμωρίαν· ὅτι ἀφέντες ποιεῖν, ἃ προσετάγητε παρὰ Χριστοῦ καὶ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ, ποιεῖτε, ὡς ὑπὸ νόμον δουλείας ὄντες, ἃ ποιοῦσιν οἱ Ἰουδαῖοι ἐν τῇ σκιᾷ καὶ τῷ σκότει τοῦ νόμου καθήμενοι· ἀπειθοῦντες οὕτω λέγοντι Παύλῳ· ἀδελφοί, „ἕκαστος ἐν ᾗ ἐκλήθη“ τάξει, „ἐν ταύτῃ“ καὶ „μενέτω“. οὐ γὰρ εὑρήσετε κἂν ὅλως ἐν τῇ θείᾳ γραφῇ, ὅτι ἄζυμον εἴρηται παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἢ παρὰ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ, ὁπηνίκα ἐμυσταγωγοῦντο παρ’ ἐκείνου τὸ τῆς καινῆς διαθήκης μυστήριον. ὁ μὲν γὰρ Παῦλος Κορινθίοις γράφων φησί· („Κρίνατε ὑμεῖς, ὅ φημι. τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας, ὃ εὐλογοῦμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι; τὸν ἄρτον, ὃν κλῶμεν, οὐχὶ κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν; ὅτι εἷς ἄρτος, ἓν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν· οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν“. καὶ πάλιν· A) „ἐγὼ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ κυρίου, ὃ καὶ παρέδωκα ὑμῖν, ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτί, ᾗ παρεδίδοτο, ἔλαβεν ἄρτον“ (φησὶ καὶ οὐκ ἄζυμον) καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ εἶπε· λάβετε, φάγετε (τοῦτό μού ἐστι τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν· καὶ οὐχ ἅπαξ εἶπεν ἄρτον, ἀλλὰ πολλάκις. A) καὶ οὐχ οὗτος τοῦτο λέγει μόνος, ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ τῶν εὐαγγελιστῶν.