μὴ γένοιτο· τῶν ἀποστόλων οἱ κορυφαῖοι ἐν μὲν τῷ πέμπτῳ βιβλίῳ τῶν διατάξεων (τῶν ἀπὸ Κλήμεντος Ῥώμης γραφεισῶν A), ἐν ᾧ „περὶ μαρτύρων“ ἐπιγέγραπται, κατὰ τὸ ιθʹ κεφάλαιον ταῦτά φασι· „τετράδα δὲ καὶ παρασκευὴν προσέταξεν ἡμῖν νηστεύειν“ ὁ κύριος, „τὴν μὲν διὰ τὴν προδοσίαν, τὴν δὲ διὰ τὸ πάθος“· „αὐτὸ δὲ νηστεῦσαι τῷ σαββάτῳ παρέδωκεν, οὐχ ὅτι δεῖ τὸ σάββατον νηστεύειν, κατάπαυσις δημιουργίας ὑπάρχον· ἀλλ’ ὅτι ἐκεῖνο μόνον χρὴ νηστεύειν, τοῦ δημιουργοῦ ἔτι ἐν αὐτῷ ὑπὸ γῆν ὄντος.“ κατὰ δὲ τὸ τέλος τοῦ βιβλίου πάλιν οὕτω φασί· „πᾶν μὲν σάββατον, ἄνευ τοῦ ἑνός, καὶ πᾶσαν κυριακὴν ἐπιτελοῦντες συνόδους εὐφραίνεσθε.“ καὶ μετ’ ὀλίγα· „εὐφρανθῆναι δεῖ ἐν ταύταις, ἀλλ’ οὐ πενθῆσαι.“ ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ τίτλῳ τῶν αὐτῶν διατάξεων κατὰ τὸ κδʹ κεφάλαιον τάδε φησί· „τὸ σάββατον μέντοι καὶ τὴν κυριακὴν ἑορτάζετε, ὅτι τὸ μὲν δημιουργίας ἐστὶν ὑπόμνημα, ἡ δὲ ἀναστάσεως. ἓν δὲ μόνον σάββατον ὑμῖν φυλακτέον ἐν ὅλῳ τῷ ἐνιαυτῷ, τὸ τῆς τοῦ κυρίου ταφῆς· ὅπερ νηστεύειν προσήκει, ἀλλ’ οὐχὶ ἑορτάζειν. ἐν ὅσῳ γὰρ ὁ δημιουργὸς ὑπὸ γῆν τυγχάνει, ἰσχυρότερον τὸ περὶ αὐτοῦ πένθος τῆς κατὰ τὴν δημιουργίαν χαρᾶς.“