καὶ μετ’ ὀλίγα· „Εἴ τις οὖν τολμήσει παρὰ τοὺς ἀποστολικοὺς κανόνας κινούμενος, τινὰ τῶν ἱερωμένων—πρεσβυτέρων φαμὲν ἢ διακόνων ἢ ὑποδιακόνων—ἀποστερεῖν τῆς πρὸς τὴν νόμιμον γυναῖκα συναφείας τε καὶ κοινωνίας, καθαιρείσθω· ὡσαύτως καί, εἴ τις πρεσβύτερος ἢ διάκονος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα προφάσει εὐλαβείας ἐκβάλλοι, ἀφοριζέσθω· ἐπιμένων δὲ καθαιρείσθω.“ πόθεν οὖν ὑμῖν καὶ ἐκ τίνων τὰ χαλεπὰ νοσήματα ταυτὶ ἐπῆλθεν, ἄνδρες Ῥωμαίων σοφώτατοι καὶ τῶν ἄλλων πάντων ἐθνῶν εὐγενέστατοι; οἴομαι, ὥς τινες τῶν ἀπὸ Ἰουδαίων ἐπὶ τῶν ἀποστόλων πιστεύσαντες, αἰσχροκερδεῖς καὶ φιλάργυροι εὑρεθέντες καὶ βουλόμενοι πολλοὺς τῶν πιστῶν παρασπάσασθαι, τὸ εὐαγγέλιον ἤγουν τὸ τὴς πίστεως κήρυγμα παρέφθειραν, ἐν τῷ κηρύττειν αὐτοὺς ἐν ταὐτῷ καὶ τὸν χριστιανισμὸν καὶ τὸν Ἰουδαϊσμόν· περὶ ὧν ὁ μὲν Ἰωάννης φησίν· „ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν,“ τοὺς περὶ Σίμωνα καὶ Δημᾶν, Νικόλαόν τε καὶ Κλέοβιν ὑπεμφαίνω. οἱ δὲ λοιποὶ τῶν κορυφαίων ἐν τῷ ἕκτῳ βιβλίῳ τῶν διατάξεων κατὰ τὸ δέκατον ἕκτον κεφάλαιον ἐκδηλότερον εἶπον· „οἴδαμεν γάρ,“ φησίν, „ὅτι οἱ περὶ Σίμωνα καὶ Κλέοβιν ἰώδη συντάξαντες βιβλία, ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ περιφέρουσιν, εἰς ἀπάτην ὑμῶν τῶν πεφιληκότων Χριστὸν καὶ ἡμᾶς τοὺς αὐτοῦ δούλους.